1 Eyüp şöyle yanıtladı:2 ‹‹Keşke üzüntüm tartılabilse, 2 Acım teraziye konabilseydi!3 Denizlerin kumundan ağır gelirdi, 2 Bu yüzden abuk sabuk konuştum.4 Çünkü Her Şeye Gücü Yetenin okları içimde, 2 Ruhum onların zehirini içiyor, 2 Tanrının dehşetleri karşıma dizildi.5 Otu olan yaban eşeği anırır mı, 2 Yemi olan öküz böğürür mü?6 Tatsız bir şey tuzsuz yenir mi, 2 Yumurta akında tat bulunur mu?7 Böyle yiyeceklere dokunmak istemiyorum, 2 Beni hasta ediyorlar.8 ‹‹Keşke dileğim yerine gelse, 2 Tanrı özlediğimi bana verse!9 Kerem edip beni ezse, 2 Elini çabuk tutup yaşam bağımı kesse!10 Yine avunur, 2 Amansız derdime karşın sevinirdim, 2 Çünkü Kutsal Olanın sözlerini yadsımadım.11 Gücüm nedir ki, bekleyeyim? 2 Sonum nedir ki, sabredeyim?12 Taş kadar güçlü müyüm, 2 Etim tunçtan mı?13 Çaresiz kalınca 2 Kendimi kurtaracak gücüm mü olur?14 ‹‹Kederli insana dost sevgisi gerekir, 2 Her Şeye Gücü Yetenden korkmaktan vaz geçse bile.15 Kardeşlerim kuru bir dere gibi beni aldattı; 2 Hani gürül gürül akan dereler vardır,16 Eriyen buzlarla taşan, 2 Kar sularıyla beslenen,17 Ama kurak mevsimde akmayan, 2 Sıcakta yataklarında tükenen dereler... 2 İşte öyle aldattılar beni.18 O dereler için kervanlar yolundan sapar, 2 Çöle çıkıp yok olurlar. 2 Temanın kervanları su arar, 2 Sabadan gelen yolcular umutla bakar.20 Ama oraya varınca umut bağladıkları için utanır, 2 Hayal kırıklığına uğrarlar.21 Artık siz de bir hiç oldunuz, 2 Dehşete kapılıp korkuyorsunuz.22 ‹Benim için bir şey verin› 2 Ya da, ‹Rüşvet verip 2 Beni düşmanın elinden kurtarın, 2 Acımasızların elinden alın› dedim mi?24 ‹‹Bana öğretin, susayım, 2 Yanlışımı gösterin.25 Doğru söz acıdır! 2 Ama tartışmalarınız neyi kanıtlıyor?26 Sözlerimi düzeltmek mi istiyorsunuz? 2 Çaresizin sözlerini boş laf mı sayıyorsunuz?27 Öksüzün üzerine kura çeker, 2 Arkadaşınızın üzerine pazarlık ederdiniz.28 ‹‹Şimdi lütfedip bana bakın, 2 Yüzünüze karşı yalan söyleyecek değilim ya.29 Bırakın artık, haksızlık etmeyin, 2 Bir daha düşünün, davamda haklıyım.30 Ağzımdan haksız bir söz çıkıyor mu, 2 Damağım kötü niyeti ayırt edemiyor mu?

1 Então Jó respondeu:2 Oxalá que de fato se pesasse a minha insubmissão, E juntamente na balança, se pusesse a minha calamidade!3 Pois agora seria esta mais pesada do que a areia dos mares; Portanto as minhas palavras foram temerárias.4 Porque as setas do Todo-poderoso estão em mim cravadas, E o meu espírito suga o veneno delas: Os terrores de Deus se arregimentam contra mim.5 Zurrará o asno montês quando tiver erva? Ou mugirá o boi junto ao seu pasto?6 Pode comer-se sem sal o que é insípido? Ou há gosto na clara do ovo?7 Isto! ... a minha alma recusa tocá-lo, É para mim como comida repugnante.8 Quem dera que se cumprisse o meu rogo, E que Deus me concedesse o que anelo!9 Que fosse do agrado de Deus esmagar-me, Que estendesse a sua mão, e me exterminasse!10 Então eu acharia ainda conforto; E exultaria na dor que não poupa; Porque não tenho negado as palavras do Santo.11 Pois que força é a minha, para que eu espere? Ou qual é o meu fim, para me portar com paciência?12 É a minha força a força de pedras? Ou é de cobre a minha carne?13 Não é verdade que não há socorro em mim, E que o ser bem sucedido me é vedado?14 Ao que está prestes a sucumbir deve o amigo mostrar compaixão, Mesmo ao que abandona o temor do Todo-poderoso.15 Meus irmãos houveram-se aleivosamente como uma torrente, Como o canal de torrentes que desaparecem;16 As quais se turvam com o gelo, E nelas se esconde a neve,17 No tempo em que ficam quentes, desvanecem; Quando vem o calor, se fazem secas.18 As caravanas que acompanham o seu curso, se desviam; Sobem ao deserto, e perecem,19 As caravanas de Tema viram, Os viandantes de Seba por elas esperaram.20 Ficaram desapontados por terem esperado, Chegaram ali e ficaram confundidos.21 Assim, pois, vos assemelhais à torrente; Vedes em mim um terror, e tendes medo.22 Acaso disse eu: Dai-me um presente? Ou: Fazei-me uma oferta da vossa fazenda?23 Ou: Livrai-me da mão do adversário? Ou: Redimi-me do poder dos opressores?24 Ensinai-me, e eu me calarei, E fazei-me entender em que tenho errado.25 Quão persuasivas são palavras de justiça! Mas que é o que a vossa argüição reprova?26 Acaso pensais em reprovardes palavras? Sendo que os ditos do homem desesperado são proferidos ao vento.27 Até quereis deitar sorte sobre o órfão, E fazer mercadoria do vosso amigo.28 Agora, pois, tende a bondade de olhar para mim, Porque certamente à vossa face não mentirei.29 Mudai de parecer, vos peço, não haja injustiça; Sim mudai de parecer, a minha causa é justa.30 Há injustiça na minha língua? Não pode o meu paladar discernir cousas perniciosas?