1 ‹‹Dağ keçilerinin ne zaman doğurduğunu biliyor musun? 2 Geyiklerin yavruladığı zamanı sen mi gözlüyorsun?2 Sen mi sayıyorsun doğuruncaya dek geçirdikleri ayları? 2 Doğurdukları zamanı biliyor musun?3 Çöküp yavrularını doğurur, 2 Kurtulurlar sancılarından.4 Güçlenir, kırda büyür yavrular, 2 Gider, bir daha dönmezler.5 ‹‹Kim yaban eşeğini başı boş gönderdi, 2 Kim bağlarını çözdü?6 Yurt olarak ona bozkırı, 2 Barınak olarak tuzlayı verdim.7 Kentteki kargaşaya güler o, 2 Sürücünün bağırdığını duymaz.8 Otlamak için tepeleri dolaşır, 2 Yeşillik arar.9 ‹‹Yaban öküzü sana kulluk etmek ister mi? 2 Geceyi senin yemliğinin yanında geçirir mi?10 Sabanla yarık açsın diye ona bağ vurabilir misin? 2 Arkanda, ovalarda tırmık çeker mi?11 Çok güçlü diye ona bel bağlayabilir misin? 2 Ağır işini ona bırakabilir misin?12 Ekinini getireceğine, 2 Buğdayını harman yerinde toplayacağına güvenir misin?13 ‹‹Devekuşunun kanatları sevinçle dalgalanır, 2 Ama leyleğin kanatları ve tüyleriyle kıyaslanamaz.14 Devekuşu yumurtalarını yere bırakır, 2 Onları kumda ısıtır,15 Ayak altında ezilebileceklerini, 2 Yabanıl hayvanlarca çiğnenebileceklerini düşünmez.16 Yavrularına sert davranır, kendinin değilmiş gibi, 2 Çektiği zahmetin boşa gideceğine üzülmez.17 Çünkü Tanrı ona bilgelik bağışlamamış, 2 Anlayıştan pay vermemiştir.18 Yine de koşmak için kabarınca 2 Ata ve binicisine güler.19 ‹‹Sen mi ata güç verdin, 2 Dalgalanan yeleyi boynuna giydirdin?20 Sen misin onu çekirge gibi sıçratan, 2 Gururlu kişnemesiyle korku saçtıran?21 Ayakları toprağı şiddetle eşer, 2 Gücünden ötürü sevinçle coşar, 2 Savaşçının üstüne yürür.22 Korkuya güler, hiçbir şeyden yılmaz, 2 Kılıç önünde geri adım atmaz.23 Ok kılıfı, parıldayan mızrak ve pala 2 Üzerinde takırdar atın.24 Coşku ve heyecanla uzaklıkları yutar, 2 Boru çalınca duramaz yerinde.25 Boru çaldıkça, ‹Hi!› diye kişner, 2 Savaş kokusunu, komutanların gürleyen sesini, 2 Savaş çığlıklarını uzaklardan duyar.26 ‹‹Atmaca senin bilgeliğinle mi süzülüyor, 2 Kanatlarını güneye doğru açıyor?27 Kartal senin buyruğunla mı yükseliyor, 2 Yuvasını yükseklere kuruyor?28 Uçurum kenarlarında konaklıyor, 2 Sivri kayalar onun kalesi.29 Oradan gözetliyor yiyeceğini, 2 Gözleri avını uzaktan seçiyor.30 Onun yavruları kanla beslenir, 2 Leşler neredeyse, o da oradadır.››

1 Sabes, porventura, o tempo do parto das cabras monteses? Ou podes observar quando parem as corças?2 Podes contar os meses que cumprem? Ou sabes o tempo do seu parto?3 Encurvam-se, dão à luz as suas crias, Lançam de si as suas dores.4 Seus filhos são robustos, crescem no campo; Saem e não tornam a voltar.5 Quem enviou livre o asno montês? Ou quem soltou as prisões ao onagro,6 Ao qual dei por casa o deserto, E por morada a terra salgada?7 Ele despreza o tumulto da cidade, E não ouve os gritos do guia.8 O circuito das montanhas é o seu pasto, E anda buscando tudo o que está verde.9 Acaso quererá o boi bravio servir-te? Ou ficará ele junto da tua manjedoura?10 Porventura podes prendê-lo ao arado com cordas? Ou estorroará ele os vales após ti?11 Confiarás nele, por ser grande a sua força? Ou deixarás a seu cargo o teu trabalho?12 Fiarás dele que colha o que semeaste, E ajunte o trigo da tua eira?13 As asas do avestruz se movem de regozijo; Porém são benignas as suas asas e penas?14 Pois ela deixa os seus ovos na terra, Os aquenta no pó,15 E se esquece de que o pé os pode pisar, Ou de que a fera os pode calcar.16 Endurece-se contra seus filhos, como se não fossem seus: Embora se perca o seu trabalho, ela não receia,17 Porque Deus lhe negou sabedoria, E não lhe deu entendimento.18 Quando ela se levanta para fuga, Zomba do cavalo e do cavaleiro.19 Acaso deste ao cavalo a sua força? Ou vestiste o seu pescoço com crinas flutuantes?20 Fizeste-o pular como o gafanhoto? Terrível é o fogoso respirar das suas ventas.21 Escarva no vale e regozija-se na sua força: Sai ao encontro dos armados.22 Zomba do medo, e não se espanta; E não se desvia da espada.23 Sobre ele rangem a aljava, A lança cintilante e o dardo.24 De fúria e ira devora a terra, E não se contém ao som da trombeta.25 Toda a vez que soa a trombeta, diz: Eia! Cheira de longe a batalha, O trovão dos capitães e os gritos.26 Acaso se eleva o falcão pela tua sabedoria, E estende as suas asas para o sul?27 Porventura se remonta a águia ao teu mandado, E põe no alto o seu ninho?28 No penhasco mora, e ali tem a sua pousada, Sobre o cume do penhasco, e sobre o lugar seguro.29 Dali espia a presa, Os seus olhos a avistam de longe.30 Seus filhos chupam sangue: Onde há mortos, ali está ela.