1 Böylece bu üç kişi Eyüpe yanıt vermekten vaz geçti, çünkü Eyüp kendi doğruluğundan emindi.2 Ram ailesinden Bûzlu Barakel oğlu Elihu Eyüpe çok öfkelendi. Çünkü Eyüp kendini Tanrıdan haklı görüyordu.3 Elihu Eyüpün üç arkadaşına da öfkelendi, çünkü Eyüpü suçlamalarına karşın sağlam bir yanıt bulamamışlardı.4 Elihu Eyüple konuşmak için sırasını beklemişti, çünkü ötekiler yaşça kendisinden büyüktü.5 Bu üç kişinin başka bir şey söyleyemeyeceğini görünce öfkesi alevlendi. ‹‹Tanrıyı››.6 Bûzlu Barakel oğlu Elihu şöyle konuştu: ‹‹Ben yaşça küçüğüm, sizse yaşlısınız. 2 Bu yüzden çekindim, bildiğimi söylemekten korktum.7 ‹Çok gün görenler konuşsun› dedim, 2 ‹Çok yıl yaşayanlar bilgeliği öğretsin.›8 Oysa insana ruh, 2 Her Şeye Gücü Yetenin soluğu akıl verir.9 Akıl yaşta değil baştadır. 2 Adaleti anlamak yaşa bakmaz.10 ‹‹Bu yüzden, ‹Beni dinleyin› diyorum, 2 Ben de bildiğimi söyleyeyim.11 Siz konuşurken ben bekledim, 2 Siz ne diyeceğinizi araştırırken 2 Düşüncelerinizi dinledim.12 Bütün dikkatimi size çevirdim. 2 Ama hiçbiriniz Eyüpün haksızlığını kanıtlayamadı, 2 Onun söylediklerine karşılık veremedi.13 ‹Biz bilgeliğe eriştik, 2 Bırakın Tanrı onu haksız çıkarsın, insan değil› demeyin.14 Ama Eyüpün sözlerinin hedefi ben değildim, 2 Bu yüzden onu sizin sözlerinizle yanıtlamayacağım.15 ‹‹Onlar yıldı, yanıt veremiyorlar artık, 2 Söyleyecek şeyleri kalmadı.16 Onlar konuşmuyor diye ben beklemeli miyim, 2 Duruyor, yanıt vermiyorlar diye?17 Benim de söyleyecek sözüm var, 2 Ben de bildiğimi söyleyeceğim.18 Çünkü içim dolu, 2 İçimdeki ruh beni zorluyor.19 İçim açılmamış şarap gibi, 2 Yeni şarap tulumları gibi patlamak üzere.20 Konuşup rahatlamalıyım, 2 Ağzımı açıp yanıtlamalıyım.21 Kimseye ayrıcalık göstermeyecek, 2 Kimseye yaltaklanmayacağım.22 Çünkü yaltaklanmayı bilsem, 2 Yaratıcım beni hemen yok ederdi.

1 Cessaram estes três homens de responder a Jó, porque era justo aos seus próprios olhos.2 Então se acendeu a ira de Eliú, filho de Baraquel buzita, da família de Rão; acendeu-se a sua ira contra Jó, porque se justificava a si mesmo e não a Deus.3 Também contra os seus três amigos se acendeu a sua ira, porque não tinham achado que responder, e contudo tinham condenado a Jó.4 Como eram mais velhos do que ele, Eliú tinha esperado até este momento para falar a Jó.5 Vendo Eliú que não havia resposta na boca destes três homens, acendeu-se-lhe a ira.6 Então respondeu Eliú, filho de Baraquel buzita: Eu sou de pouca idade, e vós sois muito velhos, Pelo que receei e não me atrevi a manifestar a minha opinião.7 Dizia eu: Falem os dias, E a multidão dos anos ensine a sabedoria.8 Há, porém, um espírito no homem, E o assopro do Todo-poderoso dá-lhe entendimento.9 Os de muitos anos não é que são sábios, Nem os velhos, que entendem o juízo.10 Portanto eu dizia: Ouvi-me; Também eu manifestarei a minha opinião.11 Eis que aguardei as vossas palavras, Escutei as vossas razões, Enquanto buscáveis que dizer.12 Eu vos dei toda a minha atenção, E não houve entre vós quem convencesse a Jó, Nem refutasse as suas palavras.13 Não digais: Nele achamos a sabedoria, Deus é que pode vencê-lo, não o homem!14 Ele não se dirigiu diretamente a mim, E eu não lhe responderei com as vossas razões.15 Estão pasmados, não respondem mais! Faltam-lhes palavras.16 Hei de eu esperar, porque eles não falam, Por que estão parados e não respondem mais?17 Eu também darei a minha resposta, Também manifestarei a minha opinião.18 Pois estou cheio de palavras, O espírito dentro de mim me constrange.19 Eis que o meu peito é como o mosto sem respiradouro, Como odres novos que estão para arrebentar.20 Falarei, para que eu ache alívio; Abrirei os meus lábios e responderei.21 Que não seja eu, pois, levado de respeitos humanos, Nem use de lisonja para com homem algum.22 Pois não sei usar de lisonja; Se assim fizesse, em breve me levaria o meu Criador.