1 ‹‹Livyatanı çengelle çekebilir misin, 2 Dilini halatla bağlayabilir misin? olarak bilinmiyor. Timsah ya da soyu tükenmiş bir hayvan olduğu sanılıyor.2 Burnuna sazdan ip takabilir misin, 2 Kancayla çenesini delebilir misin?3 Yalvarıp yakarır mı sana, 2 Tatlı tatlı konuşur mu?4 Seninle antlaşma yapar mı, 2 Onu ömür boyu köle edesin diye?5 Kuşla oynar gibi onunla oynayabilir misin, 2 Hizmetçilerin eğlensin diye ona tasma takabilir misin?6 Balıkçılar onun üzerine pazarlık eder mi? 2 Tüccarlar aralarında onu böler mi?7 Derisini zıpkınlarla, 2 Başını mızraklarla doldurabilir misin?8 Elini üzerine koy da, çıkacak çıngarı gör, 2 Bir daha yapmayacaksın bunu.9 Onu yakalamak için umutlanma, 2 Görünüşü bile insanın ödünü patlatır.10 Onu uyandıracak kadar yürekli adam yoktur. 2 Öyleyse benim karşımda kim durabilir?11 Kim benden hesap vermemi isteyebilir? 2 Göklerin altında ne varsa bana aittir.12 ‹‹Onun kolları, bacakları, 2 Zorlu gücü, güzel yapısı hakkında 2 Konuşmadan edemeyeceğim.13 Onun giysisinin önünü kim açabilir? 2 Kim onun iki katlı zırhını delebilir? (bkz. Septuaginta), Masoretik metin ‹‹Kim çift gem takmak için ona yaklaşabilir?››14 Ağzının kapılarını açmaya kim yeltenebilir, 2 Dehşet verici dişleri karşısında?15 Sımsıkı kenetlenmiştir 2 Sırtındakifö sıra sıra pullar, Masoretik metin ‹‹Gurur duyduğu››.16 Öyle yakındır ki birbirine 2 Aralarından hava bile geçmez.17 Birbirlerine geçmişler, 2 Yapışmış, ayrılmazlar.18 Aksırması ışık saçar, 2 Gözleri şafak gibi parıldar.19 Ağzından alevler fışkırır, 2 Kıvılcımlar saçılır.20 Kaynayan kazandan, 2 Yanan sazdan çıkan duman gibi 2 Burnundan duman tüter.21 Soluğu kömürleri tutuşturur, 2 Alev çıkar ağzından.22 Boynu güçlüdür, 2 Dehşet önü sıra gider.23 Etinin katmerleri birbirine yapışmış, 2 Sertleşmiş üzerinde, kımıldamazlar.24 Göğsü taş gibi serttir, 2 Değirmenin alt taşı gibi sert.25 Ayağa kalktı mı güçlüler dehşete düşer, 2 Çıkardığı gürültüden ödleri patlar.26 Üzerine gidildi mi ne kılıç işler, 2 Ne mızrak, ne cirit, ne de kargı.27 Demir saman gibi gelir ona, 2 Tunç çürük odun gibi.28 Oklar onu kaçırmaz, 2 Anız gibi gelir ona sapan taşları.29 Anız sayılır onun için topuzlar, 2 Vınlayan palaya güler.30 Keskin çömlek parçaları gibidir karnının altı, 2 Döven gibi uzanır çamura.31 Derin suları kaynayan kazan gibi fokurdatır, 2 Denizi merhem çömleği gibi karıştırır.32 Ardında parlak bir iz bırakır, 2 İnsan enginin saçları ağarmış sanır.33 Yeryüzünde bir eşi daha yoktur, 2 Korkusuz bir yaratıktır.34 Kendini büyük gören her varlığı aşağılar, 2 Gururlu her varlığın kralı odur.››

1 Poderás tirar com anzol o leviatã? Ou apertar-lhe a língua com uma corda?2 Poderás meter-lhe uma corda de junco no nariz? Ou furar-lhe a queixada com uma cavilha?3 Acaso te fará muitas súplicas? Ou te falará palavras brandas?4 Entrará em aliança contigo, Para que o recebas por servo para sempre?5 Acaso brincarás com ele como com um pássaro? Ou atá-lo-ás para as tuas servas?6 Porventura farão os sócios tráfico dele? Dividi-lo-ão entre os negociantes?7 Poderás encher-lhe a pele de arpões, Ou a cabeça de fisgas?8 Põe a tua mão sobre ele; Lembra-te da batalha, e nunca mais o faças.9 Eis que a gente se engana em sua esperança: Não será um homem derribado só ao vê-lo?10 Ninguém há tão ousado que se atreva a despertá-lo: Quem, pois, é aquele que me pode resistir?11 Quem me deu a mim primeiro, para que eu haja de lhe retribuir? Quanto há debaixo do céu todo, meu é.12 Não calarei a respeito dos seus membros, Nem da sua grande força, nem das suas belas proporções.13 Quem poderá tirar o seu vestido exterior? Quem entrará dentro das suas fauces?14 Quem poderá abrir as portas do seu rosto? Em roda dos seus dentes está o terror.15 As suas fortes escamas são o seu orgulho, Unidas juntamente como por um selo apertado.16 Uma está tão chegada à outra, Que nem o ar passa por entre elas.17 Umas às outras estão unidas, Apegam-se de modo que não se podem separar.18 Os seus espirros fazem resplandecer a luz, E os seus olhos são como as pestanas da alva.19 Da sua boca saem tochas ardentes, E dela saltam faíscas de fogo.20 Dos seus narizes sai fumo, Como duma caldeira que ferve, e de juncos que ardem.21 O seu hálito faz incender os carvões, E da sua boca sai uma chama.22 No seu pescoço reside a força, E diante dele anda saltando o terror.23 Os tecidos da sua carne são bem unidos: Ela é firme sobre ele; não se pode mover.24 O seu coração é tão firme como uma pedra; Sim, firme como a pedra inferior duma mó.25 Levantando-se ele, estão atemorizados os valentes, E por causa da consternação estão fora de si.26 Se alguém o atacar com a espada, essa não poderá valer contra ele; Nem tão pouco a lança, nem o dardo, nem o arpão.27 Ele tem o ferro na conta de palha, E o bronze na conta de pau podre.28 A seta não o poderá fazer fugir, As pedras da funda se lhe tornam em restolho.29 Os bengalões são reputados como restolho, Ri-se do brandir da lança.30 Debaixo do seu ventre há pontas agudas; Estende-se como um trilho sobre o lodo.31 Faz ferver como panela o abismo, Torna o mar como ungüento.32 Após si deixa uma vereda luminosa; Pensaria alguém ser o abismo cheio de cãs.33 Não há sobre a terra o que se lhe compare; Foi ele feito para não temer nada.34 Ele vê tudo o que é alto: Ele é rei de todos os filhos da soberba.