1 Eyüp şöyle yanıtladı:2 ‹‹Biliyorum, gerçekten öyledir, 2 Ama Tanrının önünde insan nasıl haklı çıkabilir?3 Biri Onunla tartışmak istese, 2 Binde bir bile Ona yanıt veremez.4 Onun bilgisi derin, gücü eşsizdir, 2 Kim Ona direndi de ayakta kaldı?5 O dağları yerinden oynatır da, 2 Dağlar farkına varmaz, 2 Öfkeyle altüst eder onları.6 Dünyayı yerinden oynatır, 2 Direklerini titretir.7 Güneşe buyruk verir, doğmaz güneş, 2 Yıldızları mühürler.8 Odur tek başına gökleri geren, 2 Denizin dalgaları üzerinde yürüyen.9 Büyük Ayıyı, Oryonu, Ülkeri, 2 Güney takımyıldızlarını yaratan Odur.10 Anlayamadığımız büyük işler, 2 Sayısız şaşılası işler yapan Odur.11 İşte, yanımdan geçer, Onu göremem, 2 Geçip gider, farkına bile varmam.12 Evet, O avını kaparsa, kim Onu durdurabilir? 2 Kim Ona, ‹Ne yapıyorsun› diyebilir?13 Tanrı öfkesini dizginlemez, 2 Rahavın yardımcıları bile 2 Onun ayağına kapanır. güçlerini simgeleyen bir deniz canavarı.14 ‹‹Nerde kaldı ki, ben Ona yanıt vereyim, 2 Onunla tartışmak için söz bulayım?15 Haklı olsam da Ona yanıt veremez, 2 Merhamet etmesi için yargıcıma yalvarırdım ancak.16 Onu çağırsam, O da bana yanıt verseydi, 2 Yine de inanmazdım sesime kulak verdiğine.17 O beni kasırgayla eziyor, 2 Nedensiz yaralarımı çoğaltıyor.18 Soluk almama izin vermiyor, 2 Ancak beni acıya doyuruyor.19 Sorun güç sorunuysa, O güçlüdür! 2 Adalet sorunuysa, kim Onu mahkemeye çağırabilir?20 Suçsuz olsam ağzım beni suçlar, 2 Kusursuz olsam beni suçlu çıkarır.21 ‹‹Kusursuz olsam da kendime aldırdığım yok, 2 Yaşamımı hor görüyorum.22 Hepsi bir, bu yüzden diyorum ki, 2 ‹O suçluyu da suçsuzu da yok ediyor.›23 Kırbaç ansızın ölüm saçınca, 2 O suçsuzların sıkıntısıyla eğlenir.24 Dünya kötülerin eline verilmiş, 2 Yargıçların gözünü kapayan Odur. 2 O değilse, kimdir?25 ‹‹Günlerim koşucudan çabuk, 2 İyilik görmeden geçmekte.26 Kamış sandal gibi kayıp gidiyor, 2 Avının üstüne süzülen kartal gibi.27 ‹Acılarımı unutayım, 2 Üzgün çehremi değiştirip gülümseyeyim› desem,28 Bütün dertlerimden yılarım, 2 Çünkü beni suçsuz saymayacağını biliyorum.29 Madem suçlanacağım, 2 Neden boş yere uğraşayım?30 Sabun otuyla yıkansam, 2 Ellerimi kül suyuyla temizlesem,31 Beni yine pisliğe batırırsın, 2 Giysilerim bile benden tiksinir.32 O benim gibi bir insan değil ki, 2 Ona yanıt vereyim, 2 Birlikte mahkemeye gideyim.33 Keşke aramızda bir hakem olsa da, 2 Elini ikimizin üstüne koysa!34 Tanrı sopasını üzerimden kaldırsın, 2 Dehşeti beni yıldırmasın.35 O zaman konuşur, O'ndan korkmazdım, 2 Ama bu durumda bir şey yapamam.

1 Então respondeu Jó:2 Na verdade sei que assim é: Mas como pode um homem ser justo para com Deus?3 Se alguém quisesse contender com ele, De mil cousas não lhe poderia responder nem sequer uma.4 Sábio é ele de coração, e poderoso em força: Quem se endureceu contra ele, e foi bem sucedido?5 Ele é quem remove os montes, sem que o saibam, Quando os transtorna na sua ira.6 Ele move a terra do seu lugar, E as suas colunas estremecem.7 Ele dá ordens ao sol, e o sol não nasce; E sela as estrelas.8 Ele sozinho estende os céus, E anda sobre as ondas do mar.9 Ele faz a Ursa, o Órion e as Plêiadas E as câmaras do Sul.10 Ele faz grandes cousas inescrutáveis E maravilhas sem número.11 Eis que ele passa junto a mim, e eu não o vejo; Ele segue o seu caminho, mas eu não o percebo.12 Eis que toma a presa! quem o pode proibir? Quem lhe dirá: Que é o que fazes?13 Deus não retirará a sua ira; Debaixo dele curvam-se os que ajudam a Raabe.14 Quanto menos lhe responderei eu, E escolherei as minhas palavras para discutir com ele?15 Ainda que eu fosse justo, todavia não lhe responderia; Faria súplicas ao meu adversário.16 Se eu tivesse chamado, e ele me tivesse respondido; Ainda assim eu não creria que ele me desse ouvidos à minha voz.17 Pois ele me desfaria com uma tempestade, E multiplicaria as minhas feridas sem causa.18 Não me permitiria respirar, Mas me encheria de amargura.19 Se falais da força do poderoso, Eis-me aqui, diz ele. E se do juízo, Quem me citará para comparecer?20 Ainda que eu seja justo, a minha própria boca me condenará;21 Embora seja eu sincero, ela me convencerá de perverso. Eu sou sincero; não me estimo a mim mesmo, Desprezo a minha vida.22 Para mim tudo é o mesmo, portanto digo: Ele destrói o sincero e o iníquo.23 Se o flagelo mata de repente, Ele zombará do desespero dos inocentes.24 A terra está entregue nas mãos dos iníquos. Ele cobre os rostos dos juízes dela, Se não é ele, quem é logo?25 Os meus dias são mais velozes do que um correio; Fogem, e não vêem a felicidade.26 Eles têm passado como navios de papiro, Como a águia que se lança sobre a presa.27 Se digo: Esquecer-me-ei da minha queixa, Deixarei o meu ar triste e tomarei alento:28 Tenho medo de todas as minhas tristezas, Sei que não me terás por inocente.29 Eu serei condenado; Por que, pois, trabalho eu debalde?30 Se eu me lavar com a água de neve, E limpar as minhas mãos o mais possível;31 Todavia me submergirás no fosso, E os meus próprios vestidos me abominarão.32 Pois ele não é homem, como eu, para eu lhe responder, Para nos encontrarmos em juízo.33 Não há entre nós um árbitro, Para pôr a sua mão sobre ambos.34 Tire ele a sua vara de cima de mim, E não me amedronte o seu terror;35 Então eu falarei, e não o temerei; Pois eu não sou assim em mim mesmo.