1 RABbe şükredin, çünkü O iyidir, 2 Sevgisi sonsuzdur.2 Böyle desin RABbin kurtardıkları, 2 Düşman pençesinden özgür kıldıkları,3 Doğudan, batıdan, kuzeyden, güneydenfş, 2 Bütün ülkelerden topladıkları.4 Issız çöllerde dolaştılar, 2 Yerleşecekleri kente giden bir yol bulamadılar.5 Aç, susuz, 2 Sefil oldular.6 O zaman sıkıntı içinde RABbe yakardılar, 2 RAB kurtardı onları dertlerinden.7 Yerleşecekleri bir kente varıncaya dek, 2 Onlara doğru yolda öncülük etti.8 Şükretsinler RABbe sevgisi için, 2 İnsanlar yararına yaptığı harikalar için.9 Çünkü O susamış canın susuzluğunu giderir, 2 Aç canı iyiliklerle doyurur.10 Zincire vurulmuş, acıyla kıvranan tutsaklar, 2 Karanlıkta, zifiri karanlıkta oturmuştu.11 Çünkü Tanrının buyruklarına karşı çıkmışlardı, 2 Küçümsemişlerdi Yüceler Yücesinin öğüdünü.12 Ağır işlerle hayatı onlara zehir etti, 2 Çöktüler, yardım eden olmadı.13 O zaman sıkıntı içinde RABbe yakardılar, 2 RAB kurtardı onları dertlerinden;14 Çıkardı karanlıktan, zifiri karanlıktan, 2 Kopardı zincirlerini.15 Şükretsinler RABbe sevgisi için, 2 İnsanlar yararına yaptığı harikalar için!16 Çünkü tunç kapıları kırdı, 2 Demir kapı kollarını parçaladı O.17 Cezalarını buldu aptallar, 2 Suçları, isyanları yüzünden.18 İğrenir olmuşlardı bütün yemeklerden, 2 Ölümün kapılarına yaklaşmışlardı.19 O zaman sıkıntı içinde RABbe yakardılar, 2 RAB kurtardı onları dertlerinden.20 Sözünü gönderip iyileştirdi onları, 2 Kurtardı ölüm çukurundan.21 Şükretsinler RABbe sevgisi için, 2 İnsanlar yararına yaptığı harikalar için!22 Şükran kurbanları sunsunlar 2 Ve sevinç çığlıklarıyla duyursunlar Onun yaptıklarını!23 Gemilerle denize açılanlar, 2 Okyanuslarda iş yapanlar,24 RABbin işlerini, 2 Derinliklerde yaptığı harikaları gördüler.25 Çünkü O buyurunca şiddetli bir fırtına koptu, 2 Dalgalar şaha kalktı.26 Göklere yükselip diplere indi gemiler, 2 Sıkıntıdan canları burunlarına geldi gemicilerin,27 Sarhoş gibi sallanıp sendelediler, 2 Ustalıkları işe yaramadı.28 O zaman sıkıntı içinde RABbe yakardılar, 2 RAB kurtardı onları dertlerinden.29 Fırtınayı limanlığa çevirdi, 2 Yatıştı dalgalar;30 Rahatlayınca sevindiler, 2 Diledikleri limana götürdü RAB onları.31 Şükretsinler RABbe sevgisi için, 2 İnsanlar yararına yaptığı harikalar için!32 Yüceltsinler Onu halk topluluğunda, 2 Övgüler sunsunlar ileri gelenlerin toplantısında.33 Irmakları çöle çevirir, 2 Pınarları kurak toprağa,34 Verimli toprağı çorak alana, 2 Orada yaşayanların kötülüğü yüzünden.35 Çölü su birikintisine çevirir, 2 Kuru toprağı pınara.36 Açları yerleştirir oraya; 2 Oturacak bir kent kursunlar,37 Tarlalar ekip bağlar diksinler, 2 Bol ürün alsınlar diye.38 RABbin kutsamasıyla, 2 Çoğaldılar alabildiğine, 2 Eksiltmedi hayvanlarını.39 Sonra azaldılar, alçaldılar, 2 Baskı, sıkıntı ve acı yüzünden.40 RAB rezalet saçtı soylular üzerine, 2 Yolu izi belirsiz bir çölde dolaştırdı onları.41 Ama yoksulu sefaletten kurtardı, 2 Davar sürüsü gibi çoğalttı ailelerini.42 Doğru insanlar görüp sevinecek, 2 Kötülerse ağzını kapayacak.43 Aklı olan bunları göz önünde tutsun, 2 RAB'bin sevgisini dikkate alsın.

1 Dai graças a Jeová, porque ele é bom; Porque a sua benignidade dura para sempre.2 Digam-no os remidos de Jeová, Os quais ele remiu da mão do adversário,3 E os congregou dentre as terras, Do oriente e do ocidente, Do norte e do sul.4 Andaram no deserto errantes por caminho ermo; Não acharam cidade alguma em que morassem.5 Andavam famintos e sedentos; Neles desfalecia a sua alma.6 Na sua tribulação clamaram a Jeová, E ele os livrou das suas angústias.7 Conduziu-os também por caminho direito, Para que fossem ter a uma cidade em que morassem.8 Dêem graças a Jeová pela sua benignidade, E pelas suas maravilhas para com os filhos dos homens!9 Porque ele sacia a alma sequiosa, E enche de bens a alma faminta.10 Aqueles que se assentaram nas trevas e na sombra da morte, Presos em aflição e em ferros,11 Por se rebelarem contra as palavras de Deus, E desprezarem o conselho do Altíssimo,12 De modo que lhes abateu com trabalho o coração- Caíram, e não houve quem os socorresse.13 Então clamaram a Jeová na sua tribulação, E ele os livrou das suas angústias.14 Tirou-os das trevas e da sombra da morte, E despedaçou-lhes as cadeias.15 Dêem graças a Jeová pela sua benignidade, E pelas suas maravilhas para com os filhos dos homens!16 Porque arrombou as portas de bronze, E cortou as trancas de ferro.17 Os estultos, por causa da sua transgressão, E por causa das suas iniqüidades são aflitos.18 A sua alma aborrece toda a sorte de comida, E eles se aproximam das portas da morte.19 Na sua tribulação clamam a Jeová, E ele os livra das suas angústias.20 Envia a sua palavra, e os sara, E livra-os dos seus perigos.21 Dêem graças a Jeová pela sua benignidade, E pelas suas maravilhas para com os filhos dos homens!22 Ofereçam sacrifícios de ação de graças, E celebrem as suas obras com canto de júbilo.23 Aqueles que descem ao mar, embarcando em navios, Aqueles que fazem tráfico nas grandes águas,24 Esses vêem as obras de Jeová, E as suas maravilhas no profundo.25 Pois ele manda, e faz levantar o vento tempestuoso, Que eleva as ondas do mar.26 Eles montam ao céu, descem ao abismo; Esvaece-lhes a alma de aflição.27 Balouçam e cambaleiam como um bêbado, E perdem todo o tino.28 Na sua tribulação clamam a Jeová, E ele os tira das suas angústias.29 Torna a tempestade em bonança, De maneira que acalmam as ondas.30 Então eles se alegram, porque as ondas se aquietaram; Assim ele os conduz ao porto que desejam.31 Dêem graças a Jeová pela sua benignidade, E pelas suas maravilhas para com os filhos dos homens!32 Exaltem-no também na assembléia do povo, E louvem-no no concílio dos anciãos!33 Ele converte rios em deserto, E mananciais de água em terra sedenta;34 Terra fértil em deserto salgado, Por causa da maldade dos que nela habitam.35 Converte o deserto em lago de água, E a terra seca em mananciais de água.36 Ali faz habitar os famintos, Os quais edificam uma cidade em que habitem.37 Eles semeiam campos e plantam vinhas, Que produzam frutos abundantes.38 Também os abençoa, de sorte que se multiplicam sobremaneira; E não permite que o seu gado diminua.39 São depois reduzidos a poucos, e abatidos Pela opressão, pela adversidade, e pela tristeza.40 Ele lança o desprezo sobre príncipes, E os faz vagar no ermo, onde não há caminho.41 Todavia põe o necessitado num alto retiro fora do alcance da aflição, E dá-lhe famílias como um rebanho.42 Vêem os retos e alegram-se; E toda a iniqüidade fechará a boca.43 Quem é sábio, observe estas coisas, E ponderem os que são tais as benignidades de Jeová.