1 Ya RAB, beni kurtaran Tanrı, 2 Gece gündüz sana yakarıyorum.2 Duam sana erişsin, 2 Kulak ver yakarışıma.3 Çünkü sıkıntıya doydum, 2 Canım ölüler diyarına yaklaştı.4 Ölüm çukuruna inenler arasında sayılıyorum, 2 Tükenmiş gibiyim;5 Ölüler arasına atılmış, 2 Artık anımsamadığın, 2 İlginden yoksun, 2 Mezarda yatan cesetler gibiyim.6 Beni çukurun dibine, 2 Karanlıklara, derinliklere attın.7 Öfken üzerime çöktü, 2 Dalga dalga kızgınlığınla beni ezdin. |iSela8 Yakınlarımı benden uzaklaştırdın, 2 İğrenç kıldın beni gözlerinde. 2 Kapalı kaldım, çıkamıyorum.9 Üzüntüden gözlerimin feri sönüyor, 2 Her gün sana yakarıyorum, ya RAB, 2 Ellerimi sana açıyorum.10 Harikalarını ölülere mi göstereceksin? 2 Ölüler mi kalkıp seni övecek? |iSela11 Sevgin mezarda, 2 Sadakatin yıkım diyarında duyurulur mu?12 Karanlıklarda harikaların, 2 Unutulmuşluk diyarında doğruluğun bilinir mi?13 Ama ben, ya RAB, yardıma çağırıyorum seni, 2 Sabah duam sana varıyor.14 Niçin beni reddediyorsun, ya RAB, 2 Neden yüzünü benden gizliyorsun?15 Düşkünüm, gençliğimden beri ölümle burun burunayım, 2 Dehşetlerinin altında tükendim.16 Şiddetli gazabın üzerimden geçti, 2 Saçtığın dehşet beni yedi bitirdi.17 Bütün gün su gibi kuşattılar beni, 2 Çevremi tümüyle sardılar.18 Eşi dostu benden uzaklaştırdın, 2 Tek dostum karanlık kaldı.

1 Ó Jeová, Deus da minha salvação, Dia e noite clamei diante de ti.2 Chegue à tua presença a minha oração, Inclina os teus ouvidos ao meu clamor.3 Pois a minha alma está cheia de sofrimentos, E a minha vida se aproxima do Cheol.4 Sou contado com os que baixam à cova, Sou como homem sem socorro,5 Atirado entre os mortos, Como os que, feridos de morte, jazem na sepultura, Dos quais não te lembras mais, E que são desamparados das tuas mãos.6 Puseste-me na cova mais profunda, Em lugares escuros, em densas trevas.7 Sobre mim pesa o teu furor, E me afliges com todas as tuas ondas. (Selá)8 Apartaste de mim os meus conhecidos, Fizeste-me objeto de abominação para com eles; Estou encerrado, e não posso sair.9 Os meus olhos desfalecem de aflição, Dia após dia tenho clamado a ti, Jeová, Estendendo-te as minhas mãos.10 Acaso mostrarás maravilhas aos mortos? Porventura levantar-se-ão as sombras dos mortos e te louvarão?11 Será referida a tua benignidade na sepultura? Ou a tua fidelidade em Abadom?12 Acaso serão conhecidas nas trevas as tuas maravilhas? E a tua justiça na terra do esquecimento?13 Mas eu, a ti, Jeová, clamo por socorro, E pela manhã virá diante de ti a minha oração.14 Por que, Jeová, rejeitas a minha alma? Por que escondes de mim o teu rosto?15 Tenho estado aflito, a ponto de morrer desde a minha mocidade; Sob o peso dos teus terrores estou desorientado.16 Por cima de mim passaram as tuas iras, Os teus terrores deram cabo de mim.17 Cercaram-me eles, como água, de contínuo; À uma me circundaram.18 Apartaste de mim amigo e companheiro: Os meus íntimos amigos são trevas.