1 Tanrım, Tanrım, beni neden terk ettin? 2 Niçin bana yardım etmekten, 2 Haykırışıma kulak vermekten uzak duruyorsun?2 Ey Tanrım, gündüz sesleniyorum, yanıt vermiyorsun, 2 Gece sesleniyorum, yine rahat yok bana.3 Oysa sen kutsalsın, 2 İsrailin övgüleri üzerine taht kuran sensin.4 Sana güvendiler atalarımız, 2 Sana dayandılar, onları kurtardın.5 Sana yakarıp kurtuldular, 2 Sana güvendiler, aldanmadılar.6 Ama ben insan değil, toprak kurduyum, 2 İnsanlar beni küçümsüyor, halk hor görüyor.7 Beni gören herkes alay ediyor, 2 Sırıtıp baş sallayarak diyorlar ki,8 ‹‹Sırtını RABbe dayadı, kurtarsın bakalım onu, 2 Madem onu seviyor, yardım etsin!››9 Oysa beni ana rahminden çıkaran, 2 Ana kucağındayken sana güvenmeyi öğreten sensin.10 Doğuşumdan beri sana teslim edildim, 2 Ana rahminden beri Tanrım sensin.11 Benden uzak durma! Çünkü sıkıntı yanıbaşımda, 2 Yardım edecek kimse yok.12 Boğalar kuşatıyor beni, 2 Azgın Başan boğaları sarıyor çevremi.13 Kükreyerek avını parçalayan aslanlar gibi 2 Ağızlarını açıyorlar bana.14 Su gibi dökülüyorum, 2 Bütün kemiklerim oynaklarından çıkıyor; 2 Yüreğim balmumu gibi içimde eriyor.15 Gücüm çömlek parçası gibi kurudu, 2 Dilim damağıma yapışıyor; 2 Beni ölüm toprağına yatırdın.16 Köpekler kuşatıyor beni, 2 Kötüler sürüsü çevremi sarıyor, 2 Ellerimi, ayaklarımı deliyorlar.17 Bütün kemiklerimi sayar oldum, 2 Gözlerini dikmiş, bana bakıyorlar.18 Giysilerimi aralarında paylaşıyor, 2 Elbisem için kura çekiyorlar.19 Ama sen, ya RAB, uzak durma; 2 Ey gücüm benim, yardımıma koş!20 Canımı kılıçtan, 2 Biricik hayatımı köpeğin pençesinden kurtar!21 Kurtar beni aslanın ağzından, 2 Yaban öküzlerinin boynuzundan. 2 Yanıt ver bana!22 Adını kardeşlerime duyurayım, 2 Topluluğun ortasında sana övgüler sunayım:23 Ey sizler, RABden korkanlar, Ona övgüler sunun! 2 Ey Yakup soyu, Onu yüceltin! 2 Ey İsrail soyu, Ona saygı gösterin!24 Çünkü O mazlumun çektiği sıkıntıyı hafife almadı, 2 Ondan tiksinmedi, yüz çevirmedi; 2 Kendisini yardıma çağırdığında ona kulak verdi.25 Övgü konum sen olacaksın büyük toplulukta, 2 Senden korkanların önünde yerine getireceğim adaklarımı.26 Yoksullar yiyip doyacak, 2 RABbe yönelenler Ona övgü sunacak. 2 Sonsuza dek ömrünüz tükenmesin!27 Yeryüzünün dört bucağı anımsayıp RABbe dönecek, 2 Ulusların bütün soyları Onun önünde yere kapanacak.28 Çünkü egemenlik RABbindir, 2 Ulusları O yönetir.29 Yeryüzündeki bütün zenginler doyacak 2 Ve Onun önünde yere kapanacak, 2 Toprağa gidenler, 2 Ölümlerine engel olamayanlar, 2 Eğilecekler Onun önünde.30 Gelecek kuşaklar Ona kulluk edecek, 2 Rab yeni kuşaklara anlatılacak.31 O'nun kurtarışını, 2 ‹‹Rab yaptı bunları›› diyerek, 2 Henüz doğmamış bir halka duyuracaklar.

1 Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste? Por que estás afastado de me auxiliar e das palavras do meu bramido?2 Deus meu, a ti clamo de dia, porém não me respondes; Também de noite, porém não acho descanso.3 Contudo tu és santo, Entronizado sobre os louvores de Israel.4 Em ti confiaram nossos pais: Confiaram, e os livraste.5 A ti clamaram, e foram salvos; Em ti confiaram, e não foram envergonhados.6 Eu, porém, sou verme, e não homem, Opróbrio dos homens e desprezado do povo.7 Todos os que me vêem, zombam de mim; Arreganham os beiços, meneiam a cabeça, dizendo:8 Entrega-te a Jeová! que ele o livre; Que ele o salve, visto que nele tem prazer!9 Tu, porém, és quem me tirou da madre; Fizeste-me confiar, estando eu aos peitos de minha mãe.10 Sobre ti fui lançado desde a madre; Desde o ventre de minha mãe, tu és meu Deus.11 Não te alongues de mim, porque perto está a tribulação, Porque não há quem acuda.12 Muitos touros se acercaram de mim, Fortes touros de Basã me rodearam.13 Abrem contra mim as suas bocas, Como um leão que despedaça e que ruge.14 Como água estou derramado, E todos os meus ossos estão desconjuntados. O meu coração é como cera, Derrete-se no meio das minhas entranhas.15 Está ressequido, como um caco, o meu vigor, E a minha língua se me apega às fauces, E pões-me no pó da morte.16 Porquanto cães me cercaram; A assembléia de malfeitores me rodeou; Traspassaram-me as mãos e os pés.17 Posso contar todos os meus ossos; Eles estão-me encarando e mirando.18 Repartem entre si os meus vestidos, E deitam sortes sobre a minha vestidura.19 Tu, porém, Jeová, não te afastes: Socorro meu, dá-te pressa em me ajudar.20 Livra da espada a minha vida; Do poder do cão, a minha predileta.21 Salva-me da boca do leão; Sim dos chifres dos bois bravios...tu me respondeste.22 A meus irmãos declararei o teu nome, No meio da congregação te louvarei.23 Vós que temeis a Jeová, louvai-o; Glorificai-o, vós todos, semente de Jacó; Reverenciai-o, vós todos, semente de Israel.24 Pois ele não desprezou nem abominou a aflição do aflito, Nem dele escondeu o seu rosto; Mas quando lhe chamou por socorro, ouviu.25 De ti vem o meu louvor na grande congregação; Cumprirei os meus votos na presença dos que o temem.26 Os mansos comerão e se fartarão; Louvarão a Jeová os que o buscam: Viva o vosso coração para sempre.27 Lembrar-se-ão e converter-se-ão a Jeová todos os confins da terra, Adorarão perante ti todas as famílias das nações.28 Pois de Jeová é o reino, E é ele quem domina sobre as nações.29 Comerão e adorarão todos os opulentos da terra; Dobrarão os joelhos diante dele todos os que descem ao pó, Ainda o que não pode preservar a própria vida.30 Servi-lo-á a posteridade, Falar-se-á do Senhor à geração vindoura.31 Virão e declararão a justiça dele, A um povo que há de nascer anunciarão o que ele fez.