1 Ya RAB, öç alıcı Tanrı, 2 Saç ışığını, ey öç alıcı Tanrı!2 Kalk, ey yeryüzünün yargıcı, 2 Küstahlara hak ettikleri cezayı ver!3 Kötüler ne zamana dek, ya RAB, 2 Ne zamana dek sevinip coşacak?4 Ağızlarından küstahlık dökülüyor, 2 Suç işleyen herkes övünüyor.5 Halkını eziyorlar, ya RAB, 2 Kendi halkına eziyet ediyorlar.6 Dulu, garibi boğazlıyor, 2 Öksüzleri öldürüyorlar.7 ‹‹RAB görmez›› diyorlar, 2 ‹‹Yakupun Tanrısı dikkat etmez.››8 Ey halkın içindeki budalalar, dikkat edin; 2 Ey aptallar, ne zaman akıllanacaksınız?9 Kulağı yaratan işitmez mi? 2 Göze biçim veren görmez mi?10 Ulusları yola getiren yargılamaz mı? 2 İnsanı eğiten bilmez mi?11 RAB insanın düşüncelerinin 2 Boş olduğunu bilir.12 Ne mutlu, ya RAB, yola getirdiğin, 2 Yasanı öğrettiğin insana!13 Kötüler için çukur kazılıncaya dek, 2 Onu sıkıntılı günlerden kurtarıp rahatlatırsın.14 Çünkü RAB halkını reddetmez, 2 Kendi halkını terk etmez.15 Adalet yine doğruluk üzerine kurulacak, 2 Yüreği temiz olan herkes ona uyacak.16 Kötülere karşı beni kim savunacak? 2 Kim benim için suçlulara karşı duracak?17 RAB yardımcım olmasaydı, 2 Şimdiye dek sessizlik diyarına göçmüştüm bile.18 ‹‹Ayağım kayıyor›› dediğimde, 2 Sevgin ayakta tutar beni, ya RAB.19 Kaygılar içimi sarınca, 2 Senin avutmaların gönlümü sevindirir.20 Yasaya dayanarak haksızlık yapan koltuk sahibi 2 Seninle bağdaşır mı?21 Onlar doğruya karşı birleşiyor, 2 Suçsuzu ölüme mahkûm ediyorlar.22 Ama RAB bana kale oldu, 2 Tanrım sığındığım kaya oldu.23 Tanrımız RAB yaptıkları kötülüğü 2 Kendi başlarına getirecek, 2 Kötülükleri yüzünden köklerini kurutacak, 2 Evet, köklerini kurutacak.

1 Ó Jeová, Deus de vinganças, Ó Deus de vinganças, resplandece.2 Levanta-te, ó juiz da terra; Dá o pago aos soberbos.3 Até quando, Jeová, os perversos, Até quando exultarão os perversos?4 Até quando derramarão palavras, falarão arrogantemente E se vangloriarão todos os que obram iniqüidade?5 Eles esmigalham o teu povo, Jeová, E afligem a tua herança.6 Matam a viúva e o estrangeiro, E assassinam o órfão.7 Dizem eles: Jeová não o vê, Nem o considera o Deus de Jacó.8 Atendei, ó estúpidos dentre o povo, E vós, insensatos, quando haveis de ser sábios?9 Porventura quem plantou o ouvido não ouvirá? Acaso quem formou os olhos, não verá?10 Porventura quem instrui as nações, não corrigirá, A saber, aquele que ensina ao homem o conhecimento?11 Jeová conhece os pensamentos do homem, Que são vaidade.12 Feliz é o homem a quem instruis, ó Jeová, E a quem ensinas pela tua lei,13 Para lhe dares descanso dos dias da adversidade, Até que uma cova se abra para o perverso.14 Pois Jeová não rejeitará ao seu povo, Nem desamparará a sua herança.15 Porquanto o juízo se converterá em justiça, E segui-lo-ão todos os que são retos de coração.16 Quem se levantará a meu favor contra os perversos? Quem se porá ao meu lado contra os que obram iniqüidade?17 Se Jeová não tivesse sido o meu auxílio, A minha alma breve teria entrado na morada do silêncio.18 Quando eu disse: O meu pé resvalou; A tua benignidade, Jeová, me susteve.19 Nas muitas solicitudes que dentro de mim há, As tuas consolações recreiam a minha alma.20 Pode acaso estar associado contigo o trono da perversidade, O qual forja maldade por virtude de um estatuto?21 Ajuntam-se contra a alma do justo, E condenam o sangue inocente.22 Jeová, porém, é para mim uma alta torre, E o meu Deus é a rocha do meu refúgio.23 Ele faz cair sobre eles a sua iniqüidade, E pela própria maldade deles os exterminará: Jeová, nosso Deus, os exterminará.