1 Sevincinizi dile getirin gücümüz olan Tanrıya, 2 Sevinç çığlıkları atın Yakupun Tanrısına!2 Çalgıya başlayın, tef çalın, 2 Tatlı sesli lir ve çenk çınlatın.3 Yeni Ayda, dolunayda, 2 Boru çalın bayram günümüzde.4 Çünkü bu İsrail için bir kuraldır, 2 Yakupun Tanrısının ilkesidir.5 Tanrı Mısıra karşı yürüdüğünde, 2 Yusuf soyuna koydu bu koşulu. Orada tanımadığım bir ses işittim:6 ‹‹Sırtındaki yükü kaldırdım, 2 Ellerin küfeden kurtuldu›› diyordu,7 ‹‹Sıkıntıya düşünce seslendin, seni kurtardım, 2 Gök gürlemesinin ardından sana yanıt verdim, 2 Meriva sularında seni sınadım. |iSela8 ‹‹Dinle, ey halkım, seni uyarıyorum; 2 Ey İsrail, keşke beni dinlesen!9 Aranızda yabancı ilah olmasın, 2 Başka bir ilaha tapmayın!10 Seni Mısırdan çıkaran 2 Tanrın RAB benim. 2 Ağzını iyice aç, doldurayım!11 ‹‹Ama halkım sesimi dinlemedi, 2 İsrail bana boyun eğmek istemedi.12 Ben de onları inatçı yürekleriyle baş başa bıraktım, 2 Bildikleri gibi yaşasınlar diye.13 Keşke halkım beni dinleseydi, 2 İsrail yollarımda yürüseydi!14 Düşmanlarını hemen yere serer, 2 Hasımlarına el kaldırırdım!15 Benden nefret edenler bana boyun eğerdi, 2 Bu böyle sonsuza dek sürerdi.16 Oysa sizleri en iyi buğdayla besler, 2 Kayadan akan balla doyururdum.››

1 Cantai de júbilo a Deus que é a nossa fortaleza; Erguei alegres vozes ao Deus de Jacó.2 Entoai um salmo e fazei soar o adufe, A suave harpa com o saltério.3 Tocai a trombeta pela lua nova, Pela lua cheia, no dia da nossa festa.4 Pois este é um estatuto para Israel, Uma ordenança do Deus de Jacó.5 Ele o prescreveu em José como testemunho, Quando saiu contra a terra do Egito, Onde ouvi uma linguagem que não conhecia.6 Livrei o seu ombro do peso, Do cesto foram retiradas as suas mãos.7 Na angústia clamaste, e te livrei; Respondi-te no lugar secreto do trovão: Provei-te junto às águas de Meribá. (Selá)8 Ouve, povo meu, e eu te exortarei. Ó Israel, se me escutasses!9 Não haverá em ti deus estranho, Nem adorarás a deuses estrangeiros.10 Eu sou Jeová, teu Deus, Que te tirei da terra do Egito: Abre bem a tua boca, e ta encherei.11 Mas o meu povo não escutou a minha voz, E Israel não me quis.12 Assim os deixei andar segundo a obstinação dos seus corações, Para que seguissem os seus próprios conselhos.13 Oxalá que escutasse o meu povo, Que Israel andasse nos meus caminhos!14 Eu em breve abateria os seus inimigos, E voltaria a minha mão contra os seus adversários.15 Os que aborrecem a Jeová, se lhe submeteriam, Mas a prosperidade de Israel duraria para sempre;16 Nutri-lo-ia com a melhor farinha de trigo, E com o mel que mana da rocha eu te saciaria.