1 अक्लां सत्ते खम्भे बनेइतां
अपनु घर बनेवरूए।
2 तैसां धांमरे लेई अपने जानबर केटतां, अपने दाछ़रे रस्से मां मसालो मिलेइतां
ते अपनि धाम तियार कियोरीए।
3 तैसां अपनि सेवा केरनेबैली धाम ज़ोनेरे लेई भेज़ोरिन;
ते तै नगरेरे सेब्भन करां उच्चे ठारन मरां हक देतीए,
4 "ज़ै कोई सादोए तै मुड़तां इड़ी एज्जे!"
ते ज़ै बेअक्ले, तैस सेइं तै ज़ोतीए,
5 "एज्जा, मेरी रोट्टी खाथ,
ते मसालो मिलावरे मेरे दाछ़रे रस्से पीया।
6 बेवकूफां केरू साथ शारा,
ते ज़ींते राथ, समझ़री बत्ती मां सिद्धे च़ला।"
7 ज़ै मज़ाक उड़ाने बाले शिक्षा देते, बेइज़्ज़त भोते,
ते ज़ै दुष्ट मैन्हु डांटते तैस कलंक लगते।
8 मज़ाक उड़ाने बाले न डांट, एरू न भोए कि तै तीं सेइं बैर रख्खे,
अक्लमन्दे डांट, तै त तीं सेइं प्यार रखेलो।
9 अक्लमन्दे शिक्षा दे, तै जादे अक्लमन्द भोल्हो;
धेर्मी खबरदार केर, तै अपनु ज्ञान बधालो।
10 यहोवारो डर मन्नो अक्लरी शुरुआते,
ते परमपवित्र परमेशर ज़ाननो ही समझ़े।
11 मेरे ज़िरिये त तेरी उमर बधेली,
ते तेरे ज़िन्दगरे साल जादे भोल्हे।
12 अगर तू अक्लमन्द आस, त अक्लरो फल तूए भोगेलो;
ते अगर तू मज़ाक बनाने बालोस, त सज़ाह सिर्फ तूए भोगेलो।
13 बेवकूफी बक-बक केरनेबाली कौन्शरी ज़ेरिए; तै त बेअक्ले,
ते किछ न ज़ाने।
14 तै अपने घरेरे दारे मां,
ते नगरेरे उच्ची ठारन मां अपने तखते पुड़ बिशोरी,
15 तै तैन लोकन ज़ैना अपने बत्तन पुड़ सिद्धे-सिद्धे च़लतन इन ज़ोइतां हक देतीए,
16 "ज़ै कोई सादोए, तै मुड़तां इड़ी एज्जे;"
ज़ै बेअक्ले, तैस सेइं तै ज़ोतीए,
17 "च़ोरी कियोरू पानी मिट्ठू भोते,
ते छ़पोरी रोट्टी रोड़ी लगतीए।"
18 ते तै न ज़ाने, कि तैड़ी मुवोरे पेवरेन,
ते तैस कौन्शरे मेहमान पातालेरे बुनीयें ठारन मां पुज़तन।