1 Follow after love, and be emulous of spiritual {manifestations}, but rather that ye may prophesy.2 For he that speaks with a tongue does not speak to men but to God: for no one hears; but in spirit he speaks mysteries.3 But he that prophesies speaks to men {in} edification, and encouragement, and consolation.4 He that speaks with a tongue edifies himself; but he that prophesies edifies {the} assembly.5 Now I desire that ye should all speak with tongues, but rather that ye should prophesy. But greater is he that prophesies than he that speaks with tongues, unless he interpret, that the assembly may receive edification.6 And now, brethren, if I come to you speaking with tongues, what shall I profit you, unless I shall speak to you either in revelation, or in knowledge, or in prophecy, or in teaching?7 Even lifeless things giving a sound, whether pipe or harp, if they give not distinction to the sounds, how shall it be known what is piped or harped?8 For also, if the trumpet give an uncertain sound, who shall prepare himself for war?9 Thus also *ye* with the tongue, unless ye give a distinct speech, how shall it be known what is spoken? for ye will be speaking to the air.10 There are, it may be, so many kinds of voices in the world, and none of undistinguishable sound.11 If therefore I do not know the power of the sound, I shall be to him that speaks a barbarian, and he that speaks a barbarian for me.12 Thus *ye* also, since ye are desirous of spirits, seek that ye may abound for the edification of the assembly.13 Wherefore let him that speaks with a tongue pray that he may interpret.14 For if I pray with a tongue, my spirit prays, but my understanding is unfruitful.15 What is it then? I will pray with the spirit, but I will pray also with the understanding; I will sing with the spirit, but I will sing also with the understanding.16 Since otherwise, if thou blessest with {the} spirit, how shall he who fills the place of the simple {Christian} say Amen, at thy giving of thanks, since he does not know what thou sayest?17 For *thou* indeed givest thanks well, but the other is not edified.18 I thank God I speak in a tongue more than all of you:19 but in {the} assembly I desire to speak five words with my understanding, that I may instruct others also, {rather} than ten thousand words in a tongue.20 Brethren, be not children in {your} minds, but in malice be babes; but in {your} minds be grown {men}.21 It is written in the law, By people of other tongues, and by strange lips, will I speak to this people; and neither thus will they hear me, saith the Lord.22 So that tongues are for a sign, not to those who believe, but to unbelievers; but prophecy, not to unbelievers, but to those who believe.23 If therefore the whole assembly come together in one place, and all speak with tongues, and simple {persons} enter in, or unbelievers, will not they say ye are mad?24 But if all prophesy, and some unbeliever or simple {person} come in, he is convicted of all, he is judged of all;25 the secrets of his heart are manifested; and thus, falling upon {his} face, he will do homage to God, reporting that God is indeed amongst you.26 What is it then, brethren? whenever ye come together, each {of you} has a psalm, has a teaching, has a tongue, has a revelation, has an interpretation. Let all things be done to edification.27 If any one speak with a tongue, {let it be} two, or at the most three, and separately, and let one interpret;28 but if there be no interpreter, let him be silent in {the} assembly, and let him speak to himself and to God.29 And let two or three prophets speak, and let the others judge.30 But if there be a revelation to another sitting {there}, let the first be silent.31 For ye can all prophesy one by one, that all may learn and all be encouraged.32 And spirits of prophets are subject to prophets.33 For God is not {a God} of disorder but of peace, as in all the assemblies of the saints.34 Let {your} women be silent in the assemblies, for it is not permitted to them to speak; but to be in subjection, as the law also says.35 But if they wish to learn anything, let them ask their own husbands at home; for it is a shame for a woman to speak in assembly.36 Did the word of God go out from you, or did it come to you only?37 If any one thinks himself to be a prophet or spiritual, let him recognise the things that I write to you, that it is {the} Lord's commandment.38 But if any be ignorant, let him be ignorant.39 So that, brethren, desire to prophesy, and do not forbid the speaking with tongues.40 But let all things be done comelily and with order.

1 Jaag die liefde na, en beywer julle met die oog op die geestelike gawes, maar veral om te profeteer.2 Want hy wat in 'n taal spreek, spreek nie tot mense nie, maar tot God; want niemand verstaan dit nie, maar deur die Gees spreek hy verborgenhede.3 Maar hy wat profeteer, spreek tot die mense woorde van stigting en troos en bemoediging.4 Hy wat in 'n taal spreek, stig homself; maar hy wat profeteer, stig die gemeente.5 Ek wens dat julle almal in tale spreek, maar nog liewer dat julle profeteer. Want hy wat profeteer, is groter as hy wat in tale spreek, of hy moet dit uitlê, sodat die gemeente stigting kan ontvang.6 Maar nou, broeders, as ek na julle kom en in tale spreek, tot watter nut sal ek vir julle wees as ek nie met julle spreek •f deur 'n openbaring, •f deur kennis, •f deur profesie, •f deur lering nie?7 Net soos met lewelose dinge wat 'n klank gee, 'n fluit of 'n siter, as hulle nie 'n onderskeid in toon laat hoor nie, hoe sal 'n mens weet wat op die fluit of siter gespeel word?8 Want as die basuin ook 'n onduidelike klank gee, wie sal klaarmaak vir die oorlog?9 Net so julle ook, as julle met die tong geen verstaanbare woord uitbring nie, hoe sal 'n mens weet wat gespreek word? Want julle sal wees soos mense wat in die wind praat.10 Daar is wie weet hoeveel soorte tale in die wêreld, en geeneen daarvan is sonder klank nie.11 As ek dan die betekenis van die klank nie ken nie, sal ek vir die spreker 'n vreemdeling wees, en die spreker sal vir my 'n vreemdeling wees.12 So moet julle ook, terwyl julle streef na geestelike gawes, probeer om uit te munt tot stigting van die gemeente.13 Daarom moet hy wat in 'n taal spreek, bid dat hy dit kan uitlê.14 Want as ek in 'n taal bid, dan bid my gees, maar my verstand is onvrugbaar.15 Hoe staan die saak dan? Ek sal met die gees bid, maar ek sal ook met die verstand bid. Ek sal met die gees psalmsing, maar ek sal ook met die verstand psalmsing.16 Anders, as jy met die gees dank, hoe sal hy wat die plek van 'n onkundige inneem, amen sê op jou danksegging, aangesien hy nie weet wat jy sê nie?17 Want jy dank wel goed, maar die ander een word nie gestig nie.18 Ek dank my God dat ek meer in tale spreek as julle almal;19 maar in die gemeente wil ek liewer vyf woorde met my verstand spreek om ook ander te onderrig, as tien duisend woorde in 'n taal.20 Broeders, moenie kinders wees in die verstand nie, maar wees kinders in die boosheid en wees volwassenes in die verstand.21 In die wet is geskrywe: Ek sal deur mense van ander tale en deur ander lippe tot hierdie volk spreek, en ook so sal hulle na My nie luister nie, sê die Here.22 Die tale is dus 'n teken nie vir die gelowiges nie, maar vir die ongelowiges; die profesie egter is nie vir die ongelowiges nie, maar vir die gelowiges.23 As die hele gemeente dan saam vergader het en hulle sou almal in tale spreek en daar kom onkundiges of ongelowiges binne, sal hulle nie sê dat julle kranksinnig is nie?24 Maar as almal profeteer en daar 'n ongelowige of 'n onkundige binnekom, dan word hy deur almal oortuig, deur almal beoordeel;25 en so kom die geheime van sy hart aan die lig. En so sal hy op sy aangesig val, God aanbid, en verkondig dat God werklik onder julle is.26 Hoe staan die saak dan, broeders? Wanneer julle saamkom, dan het elkeen van julle 'n psalm of 'n lering of 'n taal of 'n openbaring of 'n uitlegging -- laat alles tot stigting geskied.27 En as iemand in 'n taal spreek, laat dit dan wees twee of hoogstens drie, en by beurte; en laat een dit uitlê.28 Maar as daar geen uitlêer is nie, laat hy in die gemeente swyg, en laat hy met homself en met God spreek.29 Laat twee of drie profete spreek en die ander dit beoordeel.30 Maar as daar iets geopenbaar is aan 'n ander wat daar sit, laat die eerste swyg.31 Want julle kan almal een vir een profeteer, sodat almal kan leer en almal bemoedig word.32 En die geeste van die profete is aan die profete onderworpe;33 want God is nie 'n God van wanorde nie, maar van vrede, soos in al die gemeentes van die heiliges.34 Julle vroue moet in die gemeentes swyg; want dit is hulle nie toegelaat om te spreek nie, maar om onderdanig te wees, soos die wet ook sê.35 Maar as hulle iets wil leer, laat hulle tuis hul eie mans vra, want dit is lelik vir vroue om in die gemeente te spreek.36 Of het die woord van God van julle uitgegaan, of het dit tot julle alleen gekom?37 As iemand meen dat hy 'n profeet of 'n geestelike mens is, moet hy erken dat wat ek aan julle skrywe, bevele van die Here is.38 Maar as iemand onkundig is, laat hom onkundig bly.39 Daarom, broeders, beywer julle om te profeteer en moenie verhinder dat daar in tale gespreek word nie.40 Laat alles welvoeglik en ordelik toegaan.