1 And when they draw near to Jerusalem, to Bethphage and Bethany, at the mount of Olives, he sends two of his disciples,2 and says to them, Go into the village which is over against you, and immediately on entering into it ye will find a colt tied, upon which no {child} of man has ever sat: loose it and lead it {here}.3 And if any one say to you, Why do ye this? say, The Lord has need of it; and straightway he sends it hither.4 And they departed, and found a colt bound to the door without at the crossway, and they loose him.5 And some of those who stood there said to them, What are ye doing, loosing the colt?6 And they said to them as Jesus had commanded. And they let them {do it}.7 And they led the colt to Jesus, and cast their clothes upon it, and he sat on it;8 and many strewed their clothes on the way, and others cut down branches from the trees {and went on strewing them on the way}.9 And those going on before and those following cried out, Hosanna! blessed {be} he that comes in {the} Lord's name.10 Blessed {be} the coming kingdom of our father David. Hosanna in the highest!11 And he entered into Jerusalem and into the temple; and having looked round on all things, the hour being already late, he went out to Bethany with the twelve.12 And on the morrow, when they were gone out of Bethany, he hungered.13 And seeing from afar off a fig-tree which had leaves, he came, if perhaps he might find something on it. And having come up to it he found nothing but leaves, for it was not the time of figs.14 And answering he said to it, Let no one eat fruit of thee any more for ever. And his disciples heard {it}.15 And they come to Jerusalem, and entering into the temple, he began to cast out those who sold and who bought in the temple, and he overthrew the tables of the moneychangers and the seats of the dove-sellers,16 and suffered not that any one should carry any package through the temple.17 And he taught saying to them, Is it not written, My house shall be called a house of prayer for all the nations? but *ye* have made it a den of robbers.18 And the chief priests and the scribes heard {it}, and they sought how they might destroy him; for they feared him, because all the crowd were astonished at his doctrine.19 And when it was evening he went forth without the city.20 And passing by early in the morning they saw the fig-tree dried up from the roots.21 And Peter, remembering {what Jesus had said}, says to him, Rabbi, see, the fig-tree which thou cursedst is dried up.22 And Jesus answering says to them, Have faith in God.23 Verily I say to you, that whosoever shall say to this mountain, Be thou taken away and cast into the sea, and shall not doubt in his heart, but believe that what he says takes place, whatever he shall say shall come to pass for him.24 For this reason I say to you, All things whatsoever ye pray for and ask, believe that ye receive it, and it shall come to pass for you.25 And when ye stand praying, forgive if ye have anything against any one, that your Father also who is in the heavens may forgive you your offences.26 But if *ye* do not forgive, neither will your Father who is in the heavens forgive your offences.27 And they come again to Jerusalem. And as he walked about in the temple, the chief priests and the scribes and the elders come to him,28 and they say to him, By what authority doest thou these things? and who gave thee this authority, that thou shouldest do these things?29 And Jesus answering said to them, *I* also will ask you one thing, and answer me, and I will tell you by what authority I do these things:30 The baptism of John, was it of heaven, or of men? answer me.31 And they reasoned with themselves, saying, If we should say, Of heaven, he will say, Why {then} have ye not believed him?32 but should we say, Of men-they feared the people; for all held of John that he was truly a prophet.33 And they answering say to Jesus, We do not know. And Jesus {answering} says to them, Neither do *I* tell you by what authority I do these things.

1 En toe hulle naby Jerusalem kom, by B,tfag, en Bet nië, aan die Olyfberg, stuur Hy twee van sy dissipels uit2 en sê vir hulle: Gaan na daardie dorp reg voor julle; en dadelik as julle daar inkom, sal julle 'n eselsvul vind wat vasgemaak is, waar geen mens op gesit het nie. Maak hom los en bring hom.3 En as iemand vir julle sê: Waarom doen julle dit? moet julle antwoord: Die Here het hom nodig; en dadelik sal hy hom hierheen stuur.4 En hulle het gegaan en die vul by die deur, buite op die straat, vasgemaak gevind en hom losgemaak.5 Daarop sê sommige van die wat daar staan, vir hulle: Wat maak julle dat julle die vul losmaak?6 En hulle antwoord hul soos Jesus beveel het. Toe laat hulle hul begaan.7 En hulle het die vul na Jesus gebring en hulle klere daarop gelê, en Hy het op hom gaan sit.8 Toe gooi baie mense hulle klere op die pad oop, en ander kap takke van die bome af en strooi dit op die pad.9 En die wat voor geloop en die wat gevolg het, het uitgeroep en gesê: Hosanna! Geseënd is Hy wat kom in die Naam van die Here!10 Geseënd is die koninkryk wat kom in die Naam van die Here, die koninkryk van ons vader Dawid! Hosanna in die hoogste hemele!11 En Jesus het in Jerusalem gekom en in die tempel. En nadat Hy alles rondom bekyk het, en omdat dit al aand was, het Hy met die twaalf uitgegaan na Bet nië.12 En die volgende dag, onderwyl hulle uit Bet nië gaan, het Hy honger gehad;13 en toe Hy op 'n afstand 'n vyeboom met blare sien, het Hy daarheen gegaan in die hoop om iets daaraan te vind; en toe Hy daarby kom, vind Hy niks as blare nie, want dit was nie die tyd van vye nie.14 En Jesus spreek en sê vir hom: Laat niemand ooit in der ewigheid van jou 'n vrug eet nie! En sy dissipels het dit gehoor.15 En hulle het in Jerusalem gekom; en toe Jesus in die tempel ingaan, begin Hy om die wat in die tempel verkoop en koop, uit te jaag; en die tafels van die geldwisselaars en die stoele van die duiweverkopers het Hy omgegooi;16 en Hy het niemand toegelaat om enige voorwerp deur die tempel te dra nie.17 En Hy het geleer en vir hulle gesê: Is daar nie geskrywe: My huis moet 'n huis van gebed genoem word vir al die nasies nie? Maar julle het dit 'n rowerspelonk gemaak.18 En die skrifgeleerdes en die owerpriesters het dit gehoor en gesoek hoe hulle Hom kon ombring; want hulle was bang vir Hom, omdat die hele skare verslae was oor sy leer.19 En toe dit laat word, het Hy uitgegaan buitekant die stad.20 En toe hulle vroeg in die môre verbygaan, sien hulle die vyeboom, verdroog van die wortels af.21 En Petrus het onthou en vir Hom gesê: Rabbi, kyk, die vyeboom wat U vervloek het, is verdroog.22 Jesus antwoord en sê vir hulle: Julle moet geloof in God hê.23 Want, voorwaar Ek sê vir julle dat elkeen wat vir hierdie berg sê: Hef jou op en werp jou in die see -- en nie in sy hart twyfel nie, maar glo dat wat hy sê, sal gebeur -- hy sal verkry net wat hy sê.24 Daarom sê Ek vir julle: Alles wat julle in die gebed vra, glo dat julle dit sal ontvang, en julle sal dit verkry.25 En wanneer julle staan en bid, vergeef as julle iets teen iemand het, sodat julle Vader wat in die hemele is, ook julle jul oortredinge mag vergewe.26 Maar as julle nie vergewe nie, sal julle Vader wat in die hemele is, ook julle oortredinge nie vergewe nie.27 En hulle het weer in Jerusalem gekom. En terwyl Hy in die tempel rondwandel, kom die owerpriesters en die skrifgeleerdes en die ouderlinge na Hom28 en sê vir Hom: Deur watter gesag doen U hierdie dinge, en wie het U die gesag gegee om dit te doen?29 En Jesus antwoord en sê vir hulle: Ek sal julle ook een ding vra, en antwoord julle My, dan sal Ek julle vertel deur watter gesag Ek hierdie dinge doen.30 Die doop van Johannes, was dit uit die hemel of uit mense? Antwoord My.31 En hulle het by hulleself geredeneer en gesê: As ons sê: Uit die hemel -- sal Hy sê: Waarom het julle hom dan nie geglo nie?32 Maar as ons sê: Uit mense -- dan was hulle vir die volk bang, want almal het gedink dat Johannes werklik 'n profeet was.33 En hulle antwoord en sê vir Jesus: Ons weet nie. En Jesus antwoord en sê vir hulle: Dan vertel Ek julle ook nie deur watter gesag Ek hierdie dinge doen nie.