17 Un eena utem Volkj auntwuad un säd: Meista, ekj hab mienen Sän no Die jebrocht, dee haft eenen stommen Jeist; 18 un wua emma dee am tohoolen kjricht, schmitt dee am han, un hee schumt un kjnirscht siene Tänen un vewalkjt; un ekj säd to diene Jinja, daut see dän rutdriewen sullen, oba see kunnen daut nich. 19 Oba Hee auntwuad äant un säd: Oo onjleewje Jennerazion, woo lang saul Ekj bie junt sennen? Woo lang saul Ekj junt noch vedroagen? Brinjt am häa no Mie! 20 Un see brochten dän no Am. Un fuaz aus hee Am sach, schmeet de Jeist am han, un hee foll opp de Ieed, rold sikj un schumd. 21 Un Hee fruach sienen Voda: Woo lang es daut aul soo met am jewast? Hee säd: Von Kjint aun; 22 un dee haft am foaken en Fia un en Wota jeschmäten, om am om to brinjen; oba wan du irjentwaut kaust, dan erboarm die äwa ons un halp ons! 23 Jesus oba säd to am: Wan du jleewen kaust. Aules es mäajlich däm, dee doa jleeft. 24 Un fuaz schrieech daut Kjint sien Voda un säd met Tronen: Ekj jleew, Har; halp mienem Ongloowen! 25 Oba aus Jesus daut Volkj sach toopranen, beschwicht Hee dän onreinen Jeist un säd to am: Du doofa un stomma Jeist, Ekj jebeed die, ut am rut to foaren un niemols mea en am nenn to foaren! 26 Dan schrieech hee un vetekjt am sea un fua rut, un hee wort soo aus een Doodja, soo daut väle säden: Hee es jestorwen. 27 Oba Jesus foot am aun de Haunt un recht am opp; un hee stunt opp.