1 Psaume de David. Lorsqu'il était dans le désert de Juda. O Dieu! tu es mon Dieu, je te cherche; Mon âme a soif de toi, mon corps soupire après toi, Dans une terre aride, desséchée, sans eau.2 Ainsi je te contemple dans le sanctuaire, Pour voir ta puissance et ta gloire.3 Car ta bonté vaut mieux que la vie: Mes lèvres célèbrent tes louanges.4 Je te bénirai donc toute ma vie, J'élèverai mes mains en ton nom.5 Mon âme sera rassasiée comme de mets gras et succulents, Et, avec des cris de joie sur les lèvres, ma bouche te célébrera.6 Lorsque je pense à toi sur ma couche, Je médite sur toi pendant les veilles de la nuit.7 Car tu es mon secours, Et je suis dans l'allégresse à l'ombre de tes ailes.8 Mon âme est attachée à toi; Ta droite me soutient.9 Mais ceux qui cherchent à m'ôter la vie Iront dans les profondeurs de la terre;10 Ils seront livrés au glaive, Ils seront la proie des chacals.11 Et le roi se réjouira en Dieu; Quiconque jure par lui s'en glorifiera, Car la bouche des menteurs sera fermée.

1 Psalmo de David, kiam li estis en la dezerto de Judujo. Ho Dio, mia Dio, Vin mi fervore serĉas; Soifas pri Vi mia animo, sopiras pri Vi mia karno, En lando seka, sensuka, kaj senakva.2 Mi volus vidi Vin en Via sanktejo, Vidi Vian forton kaj gloron.3 Ĉar Via favoro estas pli bona ol vivo; Miaj lipoj Vin gloras.4 Tiel mi Vin gloradus en la daŭro de mia vivo, Levadus miajn manojn pro Via nomo.5 Kvazaŭ de graso kaj oleo satiĝus mia animo, Kaj per vortoj de kanto Vin gloradus mia buŝo.6 Kiam mi rememoras Vin sur mia lito, En ĉiuj partoj de la nokto mi meditas pri Vi.7 Ĉar Vi estis por mi helpo, Kaj en la ombro de Viaj flugiloj mi ĝojas.8 Mia animo algluiĝis al Vi; Min subtenas Via dekstra mano.9 Kaj tiuj, kiuj penas pereigi mian animon, Iros en la profundon subteran.10 Ili estos mortigitaj per glavo, Fariĝos akiro de vulpoj.11 Kaj la reĝo ĝojos per Dio; Triumfos ĉiu, kiu ĵuras al Li; Ĉar ŝtopiĝos la buŝo de tiuj, kiuj parolas malveron.