1 Palaimintas žmogus, kuris nesielgia, kaip pataria bedieviai, nestoja į nusidėjėlių kelią, nesėdi su apjuokėjais,2 bet mėgsta Viešpaties įstatymą ir mąsto apie Jo įstatymą dieną ir naktį.3 Jis bus kaip medis, prie upelio pasodintas, kuris, metui atėjus, duoda derlių ir jo lapai nevysta; ką jis bedarytų, jam sekasi.4 Ne tokie yra bedieviai. Jie kaip pelai, sklaidomi vėjo.5 Todėl teisme neišstovės bedieviai, nė nusidėjėliai teisiųjų susirinkime.6 Nes Viešpats žino teisiojo kelią, o bedievių kelias pražus.

1 Feliz é o homem que não anda segundo o conselho dos iníquos, Nem no caminho dos pecadores se detém, Nem na roda dos escarnecedores se assenta.2 Mas o seu prazer está na lei de Jeová, E na sua lei medita de dia e de noite.3 Ele é qual árvore plantada junto às correntes das águas, Que em tempo próprio dá o seu fruto, E cuja folha não cai; Ele leva ao fim tudo quanto empreende.4 Não são assim os iníquos, Mas são como a moinha que o vento dispersa,5 Por isso os iníquos não subsistirão no juízo, Nem os pecadores na congregação dos justos.6 Pois Jeová conhece o caminho dos justos, Mas o caminho dos iníquos perecerá.