1 Psaume d'Asaph, [donné] au maître chantre, d'entre les enfants de Jéduthun. Ma voix s'adresse à Dieu, et je crierai; ma voix s'adresse à Dieu, et il m'écoutera.2 J'ai cherché le Seigneur au jour de ma détresse : ma plaie coulait durant la nuit, et ne cessait point ; mon âme refusait d'être consolée.3 Je me souvenais de Dieu, et je me tourmentais : je faisais bruit, et mon esprit était transi; Sélah.4 Tu avais empêché mes yeux de dormir, j'étais tout troublé, et ne pouvais parler.5 Je pensais aux jours d'autrefois, et aux années des siècles passés.6 Il me souvenait de ma mélodie de nuit, je méditais en mon cœur, et mon esprit cherchait diligemment, [en disant];7 Le Seigneur m'a-t-il rejeté pour toujours? et ne continuera-t-il plus à m'avoir pour agréable?8 Sa gratuité est-elle disparue pour jamais? Sa parole a-t-elle pris fin pour tout âge?9 Le [Dieu] Fort a-t-il oublié d'avoir pitié? a-t-il en colère fermé la porte de ses compassions? Sélah.10 Puis j'ai dit : c'est bien ce qui m'affaiblit; [mais] la droite du Souverain change.11 Je me suis souvenu des exploits de l'Eternel; je me suis, dis-je, souvenu de tes merveilles d'autrefois.12 Et j'ai médité toutes tes œuvres, et j'ai discouru de tes exploits, [en disant] :13 Ô Dieu! ta voie est dans [ton] Sanctuaire. Qui est [Dieu] Fort, [et] grand comme Dieu?14 Tu es le [Dieu] Fort qui fais des merveilles; tu as fait connaître ta force parmi les peuples.15 Tu as délivré par ton bras ton peuple, les enfants de Jacob et de Joseph; Sélah.16 Les eaux t'ont vu, ô Dieu! les eaux t'ont vu, [et] ont tremblé, même les abîmes en ont été émus.17 Les nuées ont versé un déluge d'eau; les nuées ont fait retentir leur son; tes traits aussi ont volé çà et là.18 Le son de ton tonnerre était accompagné de croulements, les éclairs ont éclairé la terre habitable, la terre en a été émue et en a tremblé.19 Ta voie a été par la mer; et tes sentiers dans les grosses eaux; et néanmoins tes traces n'ont point été connues.20 Tu as mené ton peuple comme un troupeau, sous la conduite de Moïse et d'Aaron.
1 Ki te tino kaiwhakatangi, ki a Ierutunu. He himene na Ahapa. Ki te Atua toku reo, e karanga nei ahau, ki te Atua toku reo, a tera e tahuri mai tona taringa ki ahau.2 I rapu ahau ki te Ariki i te ra o toku pouri: maro tonu toku ringa i te po, kihai ano i pepeke; kihai toku wairua i pai kia whakamarietia.3 E mahara ana ahau ki te Atua, a e pouri ana: kei te whakaaroaro, a ngaro iho toku wairua. (Hera.4 E puritia ana e koe oku kanohi kia mataara tonu; he pouri ahau, te ahei te korero.5 Ka hoki oku whakaaro ki nga ra onamata, ki nga tau o tua iho.6 E whakamahara ana ahau ki taku waiata i te po, e korerorero ana ki toku ngakau e rapurapu ana toku wairua.7 Tera ranei te Ariki e panga tonu ake ake? A heoi ano ranei ana manakohanga mai?8 Kua kahore ranei tana mahi tohu mo ake tonu atu? Kua whati ranei tana kupu a ake ake?9 Kua wareware ranei te Atua ki te atawhai? Kua riri ranei ia, a tutakina atu ana e ia tona aroha? (Hera.10 Na ka mea ahau, Ko toku ngoikore tenei: otira ka mahara ahau ki nga tau o te ringa matau o te Runga Rawa.11 Ka mahara ahau ki nga mahi a Ihowa; ae ra, ka mahara ahau ki au mea whakamiharo o tua iho.12 Ka whakaaro hoki ahau ki au meatanga katoa, ka purakau ki au mahi.13 E te Atua, kei te wahi tapu tou ara: ko wai te atua nui hei rite ki te Atua?14 Ko koe te Atua e mahi nei i nga mea whakamiharo: kua whakapuakina e koe tou kaha i waenganui o nga iwi.15 Hokona ana e tou ringa tau iwi, nga tama a Hakopa raua ko Hohepa. (Hera.16 I kite nga wai i a koe, e te Atua i kite nga wai i a koe, mataku ana: i oho ano nga rire.17 Ringihia ana he wai e nga kapua, puaki ana te haruru o nga rangi: rererere ana au pere.18 I roto i te awhiowhio te haruru o tau whatitiri: marama noa te ao i nga uira; wiri ana te whenua, oioi ana.19 I te moana tou ara, i nga wai nui tou huarahi, e kore ano e kitea ou takahanga.20 He mea arahi e koe tau iwi ano he kahui, ara e te ringa o Mohi raua ko Arona.