Te Tāne
1 Anō te ātaahua o ōu waewae i roto i ōu hū,
e te tamāhine a te rangatira!
Ko ngā hononga o ōu hūhā, koia anō kei o ngā peara,
he mea hanga nā ngā ringa o te kaimahi mōhio.
2 Ko tōu pito, koia anō kei te oko porotaka,
kīhai i hapa i te wāina whakaranu;
ko tōu kōpū, ānō he pūranga wīti
kua oti te karapoti ki ngā rengarenga.
3 Nō ōu ū e rua, ānō ko ngā kūao e rua,
he māhanga nā te anaterope.
4 Ko tōu kakī ānō he pourewa rei.
Ko ōu kanohi, ānō ko ngā roto wai i Hehepona,
i te Kūwaha o Peterapimi.
Ko tōu ihu, ānō ko te Pourewa o Repanōna,
e titiro atu nei ki Ramahiku.
5 Ko tōu māhunga, i runga i a koe rite tonu ki Karamere,
ā, ko te makawe o tōu māhunga, ki te pāpura;
e mau herehere ana te kīngi i roto i ōna uru.
6 Anō te ātaahua, anō te pai ōu,
e te mea e arohaina ana, āhuareka tonu!
7 Rite tonu koe ki te nīkau i a koe e tū nei,
ā, ko ōu ū ki ngā tautau karepe.
8 I mea ahau, "Ka pikitia e ahau te nīkau,
ka hopukia atu e ahau ōna manga."
Kia rite ōu ū ki ngā tautau o te wāina,
te kakara o tōu hā ki te āporo;
9 ā, ko tōu māngai kia rite ki te wāina tino pai
e mania nei tāna heke mā tāku e aroha nei,
e rere ana nā ngā ngutu o te hunga e moe ana.
Te Wahine
10 Kei tāku e aroha nei ahau;
ko ahau anō tāna e hiahia ai.
11 Haere mai, e tāku e aroha nei,
tāua ka haere ki te pārae,
ka moe tāua ki ngā pā ririki.
12 Kia moata tō tāua maranga ki ngā māra wāina;
kia kite ai, e tupu ana rānei te wāina,
kua puta rānei te karepe hou,
e kōpuku ana rānei ngā pamekaranete.
Ko reira hoatu ai e ahau tōku aroha ki a koe.
13 Kei te patu te kakara o ngā manitareki,
kei ō tāua kūwaha anō ngā momo hua papai katoa,
ngā mea hou, ngā mea tawhito,
he mea rongoā nāku māu, e tāku e aroha nei.
1 – Volta, volta, ó Sulamita; volta, volta, para que nós te vejamos. – Por que olhais a Sulamita, quando ela entra na dança de Maanaim?
2 – Como são graciosos os teus pés nas tuas sandálias, filha de príncipe! A curva de teus quadris assemelha-se a um colar, obra de mãos de artista;
3 teu umbigo é uma taça redonda, cheia de vinho perfumado; teu corpo é um monte de trigo cercado de lírios;
4 teus dois seios são como dois filhotes gêmeos de uma gazela;
5 teu pescoço é uma torre de marfim; teus olhos são as fontes de Hesebon junto à porta de Bat-Rabim. Teu nariz é como a torre do Líbano, que olha para os lados de Damasco;
6 tua cabeça ergue-se sobre ti como o Carmelo; tua cabeleira é como a púrpura, e um rei se acha preso aos seus cachos.
7 – Como és bela e graciosa, ó meu amor, ó minhas delícias!
8 Teu porte assemelha-se ao da palmeira, de que teus dois seios são os cachos.
9 "Vou subir à palmeira – disse eu comigo mesmo – e colherei os seus frutos." Sejam-me os teus seios como cachos da vinha.
10 E o perfume de tua boca como o odor das maçãs; teus beijos são como um vinho delicioso que corre para o bem-amado, umedecendo-lhe os lábios na hora do sono.
11 – Eu sou para o meu amado o objeto de seus desejos.
12 Vem, meu bem-amado, saiamos ao campo, passemos a noite nos pomares;
13 pela manhã iremos às vinhas, para ver se a vinha lançou rebentos, se as suas flores se abrem, se as romãzeiras estão em flor. Ali te darei as minhas carícias.
14 As mandrágoras exalam o seu perfume; temos à nossa porta frutos excelentes, novos e velhos que guardei para ti, meu bem-amado.