1 "I ahau e mea ana ki te rongoā i a Īharaira,
ka kitea te hē o Ēparaima,
te kino hoki o Hamaria.
Nō te mea e mahi ana rātou i te teka,
e tomo ana hoki te tāhae ki roto,
e pāhua ana te taua i waho.
2 Ā, kāhore ā rātou meatanga ake i roto i ō rātou ngākau,
kei te mahara tēnei ahau ki tō rātou kino katoa.
Kua karapotia rātou ināianei e ā rātou mahi;
tēnei anō kei tōku aroaro.
3 "Ka meinga e rātou te kīngi kia koa ki tā rātou kino,
ngā rangatira hoki ki ā rātou teka.
4 He hunga pūremu katoa rātou;
ko tō rātou rite kei te oumu
kua oti te tahu e te kaipokepoke.
Ka mutu tāna tūtaki i te ahi,
i muri iho i te pokepokenga i te parāoa ā kia rēwenatia rā anō.
5 I te rā o tō tātou kīngi
i mate ngā rangatira i a rātou anō, nā te tahu a te wāina;
ko tōna ringa mārō tonu i roto i te hunga taunu.
6 Ānō he oumu ō rātou ngākau,
i a rātou e whakatata ana, e whanga ana.
Pau ake te pō i tā rātou kaipokepoke e moe ana;
i te ata kā tonu taua oumu, ānō he mura ahi.
7 Werawera katoa rātou me he oumu,
pau ake i a rātou ō rātou kaiwhakawā.
Kua hinga katoa ō rātou kīngi;
kāhore tētahi o rātou e karanga ana ki ahau.
8 "Ko Ēparaima, kei te hanumi ia ki roto ki ngā iwi;
he keke a Ēparaima kīhai i hurihia.
9 Kua pau tōna kaha i ngā tautāngata,
heoi kāhore ia e mōhio;
inā, kua wero te hina i konei, i ko ōna,
ā, kāhore ia e mōhio.
10 Ko te whakapehapeha o Īharaira
e whakaatu ana ki tōna aroaro.
Heoi, kīhai rātou i hoki ki a Ihowā, ki tō rātou Atua,
ā, ahakoa ko tēnei katoa,
kāhore rātou i rapu i a ia."
11 "E rite ana hoki a Ēparaima ki te kūkupa wairangi,
kāhore nei ōna ngākau;
e karanga ana rātou ki Īhipa,
e haere ana rātou ki Ahiria.
12 Ka haere rātou, ka pōtaea e ahau tāku kupenga ki runga ki a rātou;
ka riro rātou i ahau ki raro, ka pērā i ngā manu o te rangi;
ka whiua rātou e ahau,
ka pērātia me tā ō rātou whakaminenga i rongo ai.
13 Auē te mate mō rātou, kua rere atu nei hoki rātou i ahau!
Ko te ngaromanga mō rātou, mō tā rātou takahi
i tāku i hokona anō rātou e ahau,
heoi kei te kōrero rātou i ngā kupu teka mōku.
14 "Kāhore hoki rātou i karanga ki ahau,
he mea nā ō rātou ngākau,
engari e auē ana rātou i runga i ō rātou moenga;
e huihui ana rātou, he whakaaro ki te wīti, ki te wāina,
ā, e whakakeke ana rātou ki ahau.
15 Ako noa ahau, whakakaha noa i ō rātou ringa,
heoi kino tonu tō rātou whakaaro mōku.
16 E hoki ana rātou, ehara ia i te mea ki a ia i runga rawa;
ko tō rātou rite kei te kōpere tinihanga.
Ka hinga ō rātou rangatira i te hoari,
he āritarita hoki nō tō rātou arero.
Hei mea tēnei e kataina ai rātou ki te whenua o Īhipa."
1 A iniquidade de Efraim foi desvendada, bem como a maldade de Samaria, porque cometem fraudes. O ladrão penetra nas casas, e a quadrilha de salteadores anda por aí impunemente.
2 Não é com sinceridade que dizem que me lembro de todas as suas maldades. Agora suas más obras os envolvem, e eu os tenho diante de meus olhos.
3 Alegram o rei com suas maldades, e os príncipes com suas mentiras.
4 São todos uns adúlteros, semelhantes a um forno aceso; o padeiro cessa de atiçar o fogo depois que trabalhou a massa, até que esta se levede.
5 O dia de nosso rei, os príncipes o profanam com o calor do vinho. Conseguirá sua mão deter os insolentes? Quando conspiram, seu coração é como um forno;
6 toda a noite dorme o calor de seu ressentimento, mas pela manhã ele queima com uma chama viva.
7 Todos eles ardem como um forno e consomem os seus juízes. Todos os seus reis caíram, sem que nenhum deles me tenha invocado.
8 Efraim mistura-se com os outros povos, Efraim é uma torta que não foi virada.
9 Estrangeiros o consomem sem que ele se dê conta; as cãs se lhe multiplicam, sem que ele o perceba.
10 A arrogância de Israel dá testemunho contra ele; não se voltam para o Senhor, seu Deus, e, apesar de tudo, não o buscam.
11 Efraim é como uma pomba ingênua, sem inteligência; apelam para o Egito, vão à Assíria...
12 Se ali forem, estenderei sobre eles a minha rede, irei prendê-los como aves do céu e os punirei para advertência de sua assembleia.
13 Ai deles, porque fogem de mim! Serão arruinados porque se afastam de mim. Enquanto eu os queria salvar, proferiam mentiras contra mim.
14 Não me invocam do fundo de seus corações, mas se lamentam em seus leitos; laceram-se pelo trigo e pelo vinho, e revoltam-se contra mim.
15 Eu os adverti e fortifiquei seus braços, mas eles meditam o mal contra mim.
16 Não é para o Altíssimo que eles se voltam, são como um arco desarmado; seus chefes cairão pela espada em punição de sua língua, e se rirá deles na terra do Egito.