1 Magistro chori. PSALMUS. David. Canticum.2 Te decet hymnus, Deus, in Sion;et tibi reddetur votum in Ierusalem.3 Qui audis orationem,ad te omnis caro veniet propter iniquitatem.4 Etsi praevaluerunt super nos impietates nostrae,tu propitiaberis eis.5 Beatus, quem elegisti et assumpsisti; inhabitabit in atriis tuis.Replebimur bonis domus tuae,sanctitate templi tui.6 Mirabiliter in aequitateexaudies nos, Deus salutis nostrae,spes omnium finium terrae et maris longinqui.7 Firmans montes in virtute tua,accinctus potentia.8 Compescens sonitum maris,sonitum fluctuum eiuset tumultum populorum.9 Et timebunt, qui habitant terminos terrae, a signis tuis;exitus orientis et occidentis delectabis.10 Visitasti terram et inebriasti eam;multiplicasti locupletare eam.Flumen Dei repletum est aquis;parasti frumenta illorum,quoniam ita parasti eam.11 Sulcos eius irrigans, glebas eius complanans;imbribus emollis eam, benedicis germini eius.12 Coronasti annum benignitate tua,et vestigia tua stillabunt pinguedinem.13 Stillabunt pascua deserti,et exsultatione colles accingentur.14 Induta sunt ovibus prata,et valles abundabunt frumento;clamabunt, etenim hymnum dicent.
1 O louvor te aguarda em Sião, ó Deus; os votos que te fizemos serão cumpridos.2 Ó tu que ouves a oração, a ti virão todos os homens.3 Quando os nossos pecados pesavam sobre nós, tu mesmo fizeste propiciação por nossas transgressões.4 Como são felizes aqueles que escolhes e trazes a ti, para viverem nos teus átrios! Transbordamos de bênçãos da tua casa, do teu santo templo!5 Tu nos respondes com temíveis feitos de justiça, ó Deus, nosso Salvador, esperança de todos os confins da terra e dos mais distantes mares.6 Tu que firmaste os montes pela tua força, pelo teu grande poder.7 Tu que acalmas o bramido dos mares, o bramido de suas ondas, e o tumulto das nações.8 Tremem os habitantes das terras distantes diante das tuas maravilhas; do nascente ao poente despertas canções de alegria.9 Cuidas da terra e a regas; fartamente a enriqueces. Os riachos de Deus transbordam para que nunca falte o trigo, pois assim ordenaste.10 Encharcas os seus sulcos e aplainas os seus torrões; tu a amoleces com chuvas e abençoas as suas colheitas.11 Coroas o ano com a tua bondade, e por onde passas emana fartura;12 fartura vertem as pastagens do deserto, e as colinas se vestem de alegria.13 Os campos se revestem de rebanhos e os vales se cobrem de trigo; eles exultam e cantam de alegria!