1 Miingon ang Ginoo sa akong Ginoo*.,

"Lingkod dinhi dapit sa akong tuo,

hangtod mapailalom ko kanimo ang imong mga kaaway."

2 Gikan sa Zion*, palapdon sa Ginoo ang imong gingharian, Mahal nga Hari,

ug maghari ka sa imong mga kaaway.

3 Sa adlaw nga makig-away ka

sa imong mga kaaway,

kinabubut-on nga motabang kanimo ang imong katawhan.

Ang mga pamatan-on moadto kanimo

sa balaang mga bungtod nga daw tun-og sa kabuntagon.

4 Nanumpa ang Ginoo, ug dili gayod mausab ang iyang huna-huna,

nga ikaw pari sa walay kataposan sama sa pagkapari ni Melquisedek.

5 Ang Ginoo nag-uban kanimo;

laglagon niya ang mga hari sa panahon nga ipakita niya ang iyang kasuko.

6 Silotan niya ang kanasoran ug daghan ang iyang pamatyon.

Laglagon niya ang mga nagdumala sa tibuok kalibotan.

7 Mahal nga Hari, moinom ka*. Apan ang kadaghanan kanila nag-ingon nga ang "siya" mao ang hari nga giingon sa bersikulo 5. sa sapa nga anaa sa daplin sa dalan,

busa mobalik ang imong kusog ug magmadaogon ka.