1 Ikaw, Ginoo, mao ang akong magbalantay,

ug dili ako makabsan sa tanan kong gikinahanglan.

2 Daw karnero ako nga gipapahulay mo diha sa sabsabanan

nga abunda sa lunhawng mga sagbot,

ug gigiyahan ngadto sa tin-aw nga tubig.

3 Gilig-on mo ako.

Gitultolan mo ako sa hustong dalan aron ikaw mapasidunggan.

4 Bisan pa ug maglakaw ako

sa walog nga labihan kangitngit,

dili ako mahadlok

tungod kay kauban ka nako.

Ang imong pagpanalipod ug paggiya*

nagpalig-on kanako.

5 Giandaman mo ako ug kombira samtang nagtan-aw

ang akong mga kaaway.

Gidihogan mo ug lana ang akong ulo ingon

nga imong pinasidunggang bisita.

Ug gipatuyangan mo ako sa ilimnon.

6 Nakasiguro gayod ako nga ang imong kaayo ug gugma kanako magpadayon

sa tibuok kong kinabuhi.

Ug mopuyo* ako sa imong balay*, Ginoo,

hangtod sa kahangtoran.*