1 Ginoo, nga akong salipdanan nga bato,

nagtawag ako kanimo.

Pamatia ang akong pag-ampo!

Kay kon dili ka mamati,

mahisama ako sa mga nangamatay na.

2 Pamatia ang akong pagpakiluoy sa pagpangayo

ug tabang kanimo,

samtang nag-atubang ako

sa imong balaan nga Templo

nga gabayaw sa akong mga kamot.

3 Ayaw ako siloti uban sa mga daotan.

Nagpakaaron-ingnon sila nga mga higala sila,

apan diay nagplano sila ug daotan.

4 Balosi sila sumala sa ilang mga binuhatan.

Siloti sila sa ilang daotang gipanghimo.

5 Kay gipakawalay-bili nila ang imong gipanghimo, Ginoo,

busa laglagon mo sila sa dayon.

6 Dalaygon ka, Ginoo,

kay gidungog mo ang akong pagpakiluoy kanimo.

7 Ikaw ang naghatag kanako ug kusog

ug nagpanalipod kanako.*

Nagsalig ako kanimo ug gitabangan mo ako.

Busa nalipay gayod ako ug nag-awit

ug pagpasalamat kanimo.

8 Ikaw, Ginoo, ang naghatag ug kusog

sa imong katawhan.

Gipanalipdan mo ug giluwas ang imong pinili*.

9 Luwasa ug panalangini

ang katawhan nga imong gipanag-iyahan.

Bantayi sila

sama sa ginabuhat sa usa ka magbalantay

ngadto sa iyang mga karnero;

atimana sila

sa walay kataposan.