1 O Dios, gisulong sa mga taga-laing nasod

ang yuta nga imong gipanag-iyahan.

Gipasipad-an nila ang imong balaan nga Templo

ug giguba ang Jerusalem.

2 Gipakaon nila sa mga langgam ug sa mabangis

nga mga mananap ang mga patayng lawas

sa imong matinumanon nga mga alagad.

3 Gipaagas nila nga daw tubig

sa tibuok Jerusalem

ang dugo sa imong katawhan,

ug walay bisan usa nga nahibilin

aron sa paglubong sa mga patay.

4 Gipakaulawan kami ug gibiay-biay

sa mga nasod sa among palibot.

5 Hangtod kanus-a, Ginoo,

ang imong kasuko kanamo?

Hangtod ba sa kahangtoran?

Hangtod kanus-a mosilaob nga daw kalayo

ang imong pagpangabugho?

6 Ipakita ang imong kasuko

sa mga nasod ug mga gingharian

nga wala moila ug mosimba kanimo.

7 Kay gipamatay nila ang imong katawhan*

ug gilaglag ang ilang nasod.

8 Ayaw kami siloti tungod sa mga sala

sa among mga katigulangan.

Kaloy-i hinuon kami kay

wala na gayod kamiy mahimo.

9 Tabangi kami, O Dios nga among manluluwas,

aron madayeg ang imong ngalan.

Luwasa kami ug pasayloa sa among mga sala

aron ikaw mapasidunggan.

10 Nganong moingon man kanamo

ang ubang mga nasod,

"Hain na man ang inyong Dios?"

Samtang gatan-aw kami,

ipakita sa mga nasod nga ipanimalos mo

ang ilang pagpamatay sa imong mga alagad.

11 Pamatia ang mga pag-agulo

sa imong mga katawhan nga binilanggo.

Gihukman sila nga patyon,

busa luwasa sila pinaagi sa imong gahom.

12 Ginoo, balosi ug pito ka pilo

ang mga nasod sa ilang pagpakaulaw kanimo.

13 Ug kaming imong katawhan,

nga gibantayan mo nga daw mga karnero,

magpasalamat kanimo sa walay kataposan.

Dayegon ka namo kanunay hangtod sa kahangtoran.