1 Dayega ang Ginoo!

Pasalamatan ko ang Ginoo sa tibuok kong kasing-kasing

diha sa panagtigom sa mga matarong.

2 Gamhanan ang mga buhat sa Ginoo;

ginapamalandongan kini sa tanan nga nalipay niini.

3 Gamhanan ug halangdon ang mga buhat sa Dios,

ug ang iyang pagkamatarong nagpadayon sa walay kataposan.

4 Gipahinumdom niya kita sa iyang katingalahang mga buhat.

Maluloy-on siya ug adunay kahangawa.

5 Gihatagan niya ug pagkaon ang nagtahod kaniya,

ug ginahinumdoman niya kanunay ang iyang kasabotan.

6 Gipakita niya sa iyang katawhan kon unsa kagamhanan ang iyang mga binuhatan

pinaagi sa paghatag kanila sa mga yuta nga gipanag-iyahan sa ubang mga nasod.

7 Matinumanon ug matarong siya sa tanan niyang ginahimo,

ug kasaligan ang tanan niyang mga sugo.

8 Kining iyang mga sugo magpadayon sa walay kataposan,

ug gihimo niya kini uban sa pagkamatinumanon ug pagkamatarong.

9 Giluwas niya ang iyang katawhan,

ug nagmando siya nga tumanon ang iyang kasabotan hangtod sa kahangtoran.

Balaan siya ug talahuron!

10 Ang pagtahod sa Ginoo mao ang sinugdanan sa pag-angkon ug kaalam.

Ang tanang nagtuman sa iyang mga sugo adunay hustong panabot.

Dalaygon siya sa walay kataposan!