1 Nagpaiwan si Jacob upang manirahan sa Canaan, ang lupaing tinitirhan din dati ng kanyang ama.

2 Ito ang salaysay tungkol sa pamilya ni Jacob.

Nang labing-pitong taóng gulang na si Jose, nagbabantay siya ng mga hayop kasama ng kanyang mga kapatid na mga anak ni Bilha at ni Zilpa, na mga asawa ng kanyang ama. Ipinagtapat ni Jose sa kanyang ama ang masasamang ginagawa ng kanyang mga kapatid.

3 Mas mahal ni Jacob si Jose kaysa sa iba niyang mga anak, dahil matanda na siya nang isilang si Jose. Kaya itinahi niya si Jose ng maganda at mahabang damit. 4 Ngunit nang napansin ng mga kapatid ni Jose na mas mahal siya ng kanilang ama kaysa sa kanila, nagalit sila kay Jose at naging marahas ang kanilang pananalita sa kanya.

5 Isang gabi, nanaginip si Jose. Nang isalaysay niya ito sa mga kapatid niya, lalo silang nagalit sa kanya. 6 Sapagkat ito ang isinalaysay niya, "Nanaginip ako 7 na habang naroon tayo sa bukid na nagbibigkis ng mga uhay, bigla na lang tumindig ang ibinigkis ko at pinaikutan ito ng inyong mga ibinigkis na uhay na nakayuko."

8 Sinabi ng kanyang mga kapatid, "Ano? Magiging hari ka at mangunguna sa amin?" Kaya lalo pa silang nagalit kay Jose.

9 Muling nanaginip si Jose at isinalaysay na naman niya sa kanyang mga kapatid. Sinabi niya, "Nanaginip ako ulit na nakita ko ang araw, ang buwan at ang labing-isang bituin na yumuyuko sa akin."

10 Isinalaysay din ni Jose ang panaginip niya sa kanyang ama ngunit nagalit din ang kanyang ama sa kanya. Sinabi niya, "Ano ang ibig mong sabihin? Na kami ng iyong ina at ng mga kapatid mo ay yuyuko sa iyo?" 11 Nainggit ang mga kapatid ni Jose sa kanya, ngunit si Jacob ay sinarili na lamang ang bagay na ito.

12 Isang araw, pumunta ang mga kapatid ni Jose sa Shekem upang magbantay ng mga hayop ng kanilang ama. 13 Sinabi ni Jacob kay Jose, "Ang mga kapatid mo ay naroon sa Shekem na nagpapastol ng mga hayop. Maghanda ka, papupuntahin kita sa kanila."

Sumagot si Jose, "Opo ama."

14 Kaya sinabi ni Jacob kay Jose, "Pumunta ka roon at tingnan mo kung maayos ang kalagayan ng mga kapatid mo at ng mga hayop. Bumalik ka agad at magbalita sa akin." At humayo nga si Jose mula sa Lambak ng Hebron.

Nang makarating si Jose sa Shekem, 15 may lalaking nakakita sa kanyang pagala-gala sa bukid na nagtanong kung ano ang hinahanap niya.

16 Sumagot siya, "Hinahanap ko po ang mga kapatid ko. Alam nʼyo po ba kung saan sila nagpapastol?"

17 Sinabi ng lalaki, "Wala na sila rito. Narinig kong pupunta raw sila sa Dotan."

Kaya sinundan sila roon ni Jose at nakita niya sila malapit sa Dotan. 18 Ngunit malayo pa lamang si Jose ay nakita na siya ng kanyang mga kapatid. At bago pa siya makarating, binalak na nila na patayin siya.

19 Sinabi nila, "Narito na ang mahilig managinip! Halikayo, patayin natin siya 20 at ihulog sa isa sa mga balon dito. Sabihin na lang natin na pinatay siya ng mabangis na hayop. Tingnan nga natin kung magkakatotoo ang mga panaginip niya."

21 Nang marinig ni Ruben ang balak nila, sinikap niyang iligtas si Jose. Sinabi niya, "Huwag na lang natin siyang patayin. 22 Ihulog nʼyo na lang siya rito sa balon sa ilang, ngunit huwag ninyo siyang papatayin." Sinabi iyon ni Ruben dahil plano na niyang iligtas si Jose at ibalik sa kanilang ama.

23 Kaya pagdating ni Jose, hinubad nila ang mahaba at magandang damit nito, 24 at inihulog sa balon na walang tubig.

25 Habang kumakain sila, may natanaw silang mga mangangalakal na Ismaelitang nanggaling sa Gilead. Ang mga kamelyo nila ay may kargang mga sangkap, gamot at pabangong dadalhin sa Ehipto.

26 Sinabi ni Juda sa kanyang mga kapatid, "Ano ba ang makukuha natin kung papatayin natin ang kapatid natin at ililihim ang kamatayan niya? 27 Ang mabuti pa siguro ipagbili natin siya sa mga Ismaelitang iyan. Huwag natin siyang patayin dahil kapatid natin siya." Pumayag ang mga kapatid ni Juda sa sinabi niya.

28 Kaya pagdaan ng mga mangangalakal na Midianita, iniahon nila si Jose mula sa balon at ipinagbili nila sa halagang dalawampung pirasong pilak. At dinala si Jose ng mga Ismaelita sa Ehipto.

29 Nang bumalik si Ruben sa balon, wala na doon si Jose. Kaya pinunit niya ang kanyang damit sa lungkot. 30 Pagkatapos, bumalik siya sa mga kapatid niya at sinabi, "Wala na doon ang nakababata nating kapatid. Ano na ang gagawin ko ngayon?"

31 Nagkatay sila ng kambing at isinawsaw sa dugo nito ang damit ni Jose. 32 Pagkatapos, dinala nila ang damit ni Jose sa kanilang ama at sinabi, "Nakita po namin ito. Tingnan po ninyong mabuti kung kay Jose po ito o hindi."

33 Nakilala agad ni Jacob ang damit. Sinabi niya, "Sa kanya ito! Pinatay siya ng mabangis na hayop! Tiyak na niluray-luray siya ng hayop."

34 Pinunit agad ni Jacob ang kanyang damit at nagdamit ng sako. Nagluksa siya nang matagal sa pagkamatay ng kanyang anak. 35 Inaliw siya ng lahat ng anak niya ngunit patuloy pa rin ang pagdadalamhati niya. Sinabi niya, "Hayaan nʼyo na lang ako! Mamamatay akong nagdadalamhati dahil sa pagkamatay ng anak ko." At nagpatuloy ang pag-iyak niya dahil kay Jose.

36 Samantala, doon sa Ehipto, ibinenta ng mga Midianita* si Jose kay Potifar na isa sa mga opisyal ng Faraon. Kapitan siya ng mga guwardiya sa palasyo.