1 ถ้อยคำ​ของ​พระยาห์เวห์​มาถึง​ข้าพเจ้า​ว่า 2 "จง​ไป​ประกาศ​ให้​ชาว​เยรูซาเล็ม​ได้ยิน​ดังนี้

พระยาห์เวห์​พูด​ดังนี้​ว่า

‘เรา​ยัง​จำ​ความ​รัก​ภักดี​ใน​วัย​เยาว์​ของ​เจ้า​ได้

เจ้า​รัก​เรา​ประหนึ่ง​เจ้าสาว​ของ​เรา

และ​ติดตาม​เรา​ผ่าน​ถิ่น​ทุรกันดาร

ผ่าน​ดินแดน​ซึ่ง​หว่าน​พืช​ไม่​ได้

3 อิสราเอล​เคย​บริสุทธิ์​สำหรับ​พระยาห์เวห์

เคย​เป็น​ผล​แรก​ที่​เก็บเกี่ยว

ใคร​กัด​กิน​อิสราเอล​ก็​มี​ความ​ผิด

และ​ต้อง​พบ​กับ​หายนะ’ "

พระยาห์เวห์​ประกาศ​ดังนั้น

4 ลูกหลาน​ของ​ยาโคบ ทุก​ตระกูล​ใน​เชื้อสาย​ของ​อิสราเอล

จง​ฟัง​ถ้อยคำ​ของ​พระยาห์เวห์

5 พระยาห์เวห์​พูด​ว่า

"บรรพบุรุษ​ของ​เจ้า​พบ​ความ​ผิด​อะไร​ใน​ตัว​เรา

จึง​ได้​เตลิด​ไป​ไกล​จาก​เรา​เช่น​นี้

พวก​เขา​ไป​ติดตาม​รูป​เคารพ​ไร้​ค่า

และ​ทำ​ให้​ตัวเอง​ไร้​ค่า​ไป

6 พวก​เขา​ไม่​ได้​ถาม​ว่า ‘อยู่​ที่​ใด​พระยาห์เวห์

ผู้​พา​เรา​ออก​มา​จาก​อียิปต์

นำ​เรา​ผ่าน​ถิ่น​ทุรกันดาร​แห้ง​แล้ง

ผ่าน​ดินแดน​แห่ง​ทะเลทราย​และ​หุบเขา

ดินแดน​แห้ง​แล้ง​และ​มืดมิด​ที่สุด

ดินแดน​ซึ่ง​ไม่​มี​ใคร​ผ่าน​ไป​หรือ​อาศัย​อยู่’

7 เรา​นำ​เจ้า​มา​ยัง​แผ่นดิน​อัน​อุดม​สมบูรณ์

ให้​กิน​ผลิตผล​ชั้น​ดี​มากมาย

แต่​เจ้า​ทำ​ให้​แผ่นดิน​ของ​เรา​เป็น​มลทิน

และ​ทำ​ให้​มรดก​ของ​เรา​เป็น​สิ่ง​ที่​น่า​ชิงชัง

8 ปุโรหิต​ทั้งหลาย​ไม่​ถาม​ว่า

‘พระยาห์เวห์​อยู่​ที่ไหน’

คน​เหล่า​นั้น​ที่​รักษา​กฎหมาย​ไม่​รู้จัก​เรา

บรรดา​ผู้​นำ​ก็​กบฏ​ต่อ​เรา

ผู้​เผย​พระวจนะ​พยากรณ์​ใน​นาม​พระบาอัล

ไป​ติดตาม​รูป​เคารพ​ไร้​ค่า

9 ดังนั้น​เรา​จึง​กล่าวโทษ​เจ้า​อีก​ครั้ง"

พระยาห์เวห์​ประกาศ​ดังนั้น

"และ​เรา​จะ​กล่าวโทษ​ลูกหลาน​ขอ​เจ้า

10 จง​ข้าม​ไป​ยัง​ชาย​ฝั่ง​ไซปรัส​และ​ดู

ส่ง​คน​ไป​เคดาร์*​แล้ว​สังเกต​ให้​ดี

ว่า​เคย​มี​เรื่อง​อย่าง​นี้​บ้าง​ไหม

11 เคย​มี​ชนชาติ​ไหน​เปลี่ยน​เทพเจ้า​ที่​เขา​นับถือ​หรือ​ไม่

(แม้​ว่า​เทพ​เหล่า​นั้น​ก็​ไม่​ใช่​พระเจ้า)

แต่​คน​ของ​เรา​เอา​พระเจ้า​ผู้​มี​เกียรติ​สิริ​ของ​เขา

ไป​แลก​กับ​รูป​เคารพ​ที่​ไร้​ค่า

12 ฟ้าสวรรค์​ทั้งหลาย จง​ตกตะลึง​ด้วย​เรื่อง​นี้

และ​สั่น​กลัว​ด้วย​ความ​สยดสยอง​อย่าง​ยิ่ง"

พระยาห์เวห์​ประกาศ​ดังนั้น

13 "ประชาชน​ของ​เรา​ได้​ทำ​บาป​สอง​อย่าง​คือ

พวก​เขา​ได้​ละทิ้ง​เรา

ผู้​เป็น​ธาร​น้ำ​แห่ง​ชีวิต

และ​ขุด​บ่อ​น้ำ​รั่ว​ให้​ตนเอง

ซึ่ง​เก็บ​น้ำ​ไว้​ไม่​ได้

14 อิสราเอล​เป็น​ขี้ข้า เป็น​ทาส​ตั้งแต่​เกิด​หรือ

แล้ว​ทำไม​จึง​กลาย​เป็น​ของ​ปล้น​ชิง

15 พวก​สิงโต​คำราม

พวก​มัน​ร้อง​คำราม​ขู่​เขา

ทำ​ให้​ดินแดน​ของ​เขา​รกร้าง

เมือง​ทั้งหมด​ของ​เขา​ถูก​เผา​และ​ทิ้ง​ร้าง

16 ทั้ง​ชาว​เมือง​เมมฟิส​และ​ทาห์ปานเหส

ก็​ได้​ทำ​ให้​กะโหลก​ของ​เจ้า​แตก

17 เจ้า​ทำ​ตัว​ของ​เจ้า​เอง​ไม่​ใช่​หรือ

ที่​เจ้า​ละทิ้ง​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เจ้า

ขณะ​ที่​พระองค์​นำ​เจ้า​มา​ตาม​ทาง

18 ตอน​นี้​ทำไม​เจ้า​จึง​ไป​อียิปต์

เพื่อ​ไป​ดื่ม​น้ำ​จาก​แม่น้ำ​ไนล์* คือ สาขา​หนึ่ง​ของ​แม่น้ำ​ไนล์

และ​ทำไม​จึง​ไป​อัสซีเรีย

เพื่อ​ไป​ดื่ม​น้ำ​จาก​แม่น้ำ​ยูเฟรติส

19 ความ​ชั่วร้าย​ของ​เจ้า​จะ​ลงโทษ​เจ้า

การ​ถอย​หลัง​ของ​เจ้า​จะ​กล่าว​โทษ​เจ้า

จง​พิจารณา​ดู​และ​ตระหนัก​ว่า

มัน​เลวร้าย​และ​ขมขื่น​แค่​ไหน​สำหรับ​เจ้า

เมื่อ​ละทิ้ง​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เจ้า

และ​ไม่​มี​ความ​ยำเกรง​เรา​เลย"

องค์​เจ้านาย​พระยาห์เวห์ ผู้​มี​ฤทธิ์​ประกาศ​ดังนั้น

20 "นาน​มา​แล้ว​เจ้า​หัก​แอก​ของ​เจ้า

และ​ทำลาย​พันธนาการ​ของ​ตัวเอง

เจ้า​พูด​ว่า ‘ข้าพเจ้า​จะ​ไม่​รับใช้​พระองค์!’

แท้​จริง เจ้า​เอน​กาย​ลง​ดั่ง​หญิง​โสเภณี

บน​ภูเขา​สูง​ทุก​ลูก

และ​ใต้​ต้นไม้​ใบ​ดก​ทุก​ต้น

21 เรา​ปลูก​เจ้า​ไว้​เหมือน​เถา​องุ่น​พันธุ์​ดี

เป็น​พันธุ์​แท้​ที่​น่า​เชื่อถือ

แล้ว​เจ้า​มา​เป็น​ปฏิปักษ์​ต่อ​เรา

เสื่อม​ทราม​เป็น​เถา​องุ่น​ป่า​ไป​ได้​อย่างไร

22 แม้​เจ้า​ล้าง​ตัว​ด้วย​สบู่

และ​ใช้​ผง​ฟอก​สะอาด​ขนาด​ไหน

แต่​คราบ​ความ​ผิด​ของ​เจ้า​ก็​ยัง​อยู่​ต่อหน้า​เรา"

พระยาห์เวห์​องค์เจ้าชีวิต​ประกาศ​ดังนั้น

23 "เจ้า​พูด​ออก​มา​ได้​อย่างไร​ว่า ‘ข้า​ไม่​มี​มลทิน

ข้า​ไม่ได้​วิ่ง​ตาม​พระบาอัล’

ก็​ดู​การ​ประพฤติ​ตัว​ของ​เจ้า​ใน​หุบเขา​สิ

จง​คิด​พิจารณา​ดู​ว่า​เจ้า​ทำ​อะไร​ลง​ไป

เจ้า​เป็น​อูฐ​ตัวเมีย​ที่​อยู่​ไม่​สุข

วิ่ง​พล่าน​ไป​นั่น​ไป​นี่

24 เป็น​ลา​ป่า​ที่​คุ้น​เคย​กับ​ทะเลทราย

ทำ​จมูก​ฟุดฟิด​ใน​ฤดู​ผสมพันธุ์

ใคร​จะ​ยับยั้ง​ความ​กระสัน​ของ​มัน​ได้

ตัวผู้​ตัว​ไหน​ต้องการ​เจ้า ก็​ไม่​ต้อง​ลำบาก

ถึง​เวลา​ผสมพันธุ์ พวก​มัน​ก็​จะ​พบ​เจ้า

25 อย่า​วิ่ง​จน​เท้า​เปล่า

และ​จน​คอ​แห้ง​เลย

แต่​เจ้า​พูด​ว่า ‘ไม่​มี​ประโยชน์!

ข้า​รัก​พระ​ต่าง​ชาติ​ทั้งหลาย

และ​จะ​ต้อง​ติดตาม​ไป’

26 ประชาชน​อิสราเอล​อับอาย

เหมือน​ขโมย​ขายหน้า​เมื่อ​ถูก​จับ​ได้

ทั้ง​ตัวเอง กษัตริย์ ข้าราชการ

ปุโรหิต​และ​ผู้​เผย​พระวจนะ​ของ​เขา

27 พวก​เขา​พูด​กับ​ท่อน​ไม้​ว่า ‘ท่าน​เป็น​พ่อ​ของ​ข้า’

และ​กับ​ก้อนหิน​ว่า ‘ท่าน​ให้​กำเนิด​ข้า’

พวก​เขา​หัน​หลัง​ให้​เรา

ไม่​ได้​หัน​หน้า​ให้​เรา

แต่​ถึง​เวลา​เดือดร้อน กลับ​พูด​ว่า

‘โปรด​มา​ช่วย​พวก​เรา​ด้วย!’

28 ไหนล่ะ​เทพเจ้า​ที่​เจ้า​สร้าง​ขึ้น​ให้​ตัวเอง

ถ้า​มัน​ช่วย​เจ้า​ได้ ก็​ให้​มา

เวลา​เจ้า​ทุกข์​ร้อน​สิ!

เพราะ​ยูดาห์ เจ้า​มี​เทพเจ้า​มากมาย

พอ​กับ​จำนวน​เมือง​ของ​เจ้า

29 เหตุใด​เจ้า​จึง​กล่าวโทษ​เรา

พวก​เจ้า​ทุก​คน​ล้วน​กบฏ​ต่อเรา"

พระยาห์เวห์​ประกาศ​ดังนั้น

30 "ลงโทษ​พลเมือง​ของ​เจ้า​ก็​ป่วยการ

พวก​เขา​ไม่​ดี​ขึ้น​เลย

ดาบ​ของ​เจ้า​ได้​ขย้ำ​ผู้​เผย​พระวจนะ​ของ​เจ้า

เหมือน​สิงโต​หิว​จัด

31 คน​รุ่น​นี้ จง​ใคร่ครวญ​ถ้อยคำ​ของ​พระยาห์เวห์​เถิด

เรา​เป็น​ถิ่น​ทุรกันดาร​สำหรับ​อิสราเอล​หรือ

เป็น​ดินแดน​มืดมน​หรือ

ทำไม​ประชาชน​ของ​เรา​จึง​พูด​ว่า ‘เมื่อ​เรา​ไป​ไหน​ได้​อย่าง​อิสระ

เรา​จะ​ไม่​มา​หา​พระองค์​อีก​ต่อไป’

32 หญิงสาว​จะ​ลืม​อัญมณี​ของ​เธอ​หรือ

เจ้าสาว​จะ​ลืม​เครื่อง​ประดับ​งาน​แต่งงาน​ไหม

แต่​ประชาชน​ของ​เรา​ได้​ลืม​เรา

นาน​จน​นับ​วัน​ไม่​ไหว

33 เจ้า​ช่ำชอง​ใน​การ​ล่า​ความ​รัก!

แม้​หญิง​ชั่ว​ที่​สุด​ก็​มา​เรียน​จาก​วิถี​ของ​เจ้า

34 เสื้อผ้า​ของ​เจ้า​เปื้อน

เลือด​คน​จน​ผู้​ไร้​ความ​ผิด

เจ้า​ฆ่า​แม้​จับ​ไม่​ได้​ว่า​เขา​ขโมย

แต่​ถึง​ขนาด​นี้​แล้ว

35 เจ้า​ยัง​พูด​ว่า ‘ข้า​ไม่​มี​ความ​ผิด

พระองค์​ไม่ได้​โกรธ​ข้า’

แต่​เรา​จะ​พิพากษา​โทษ​เจ้า

เพราะ​เจ้า​พูด​ว่า ‘ข้า​ไม่​ได้​ทำ​บาป’

36 ทำไม​เจ้า​จึง​เปลี่ยน​ไป​มา

ไป​ทาง​โน้น ทาง​นี้

เจ้า​จะ​ผิด​หวัง​กับ​อียิปต์

เหมือน​ที่​เจ้า​เคย​ผิด​หวัง​กับ​อัสซีเรีย

37 เจ้า​จะ​เอา​มือ​กุม​ศีรษะ

ออก​มา​จาก​ที่​นั่น​เช่น​กัน

เพราะ​พระยาห์เวห์​ปฏิเสธ​พวก​คน​ที่​เจ้า​เชื่อ​ใจ

พวก​เขา​จะ​ช่วย​อะไร​เจ้า​ไม่​ได้"