1 แล้วบรรดานายทหารรวมทั้งโยฮานันลูกชายคาเรอาห์ เยซันยาห์)ลูกชายโฮชายาห์ และประชาชนทั้งปวงไม่ว่าผู้ใหญ่หรือผู้น้อยพากันมาหาผู้เผยพระวจนะเยเรมีย์ 2 และกล่าวกับเขาว่า "โปรดฟังคำอ้อนวอนของเราและอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านเพื่อชนที่เหลืออยู่ทั้งหมดนี้ เพราะท่านก็เห็นแล้วว่า แม้แต่ก่อนเรามีกันมากมาย บัดนี้ก็เหลือเพียงหยิบมือเดียว 3 โปรดอธิษฐานขอให้พระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านบอกเราด้วยว่าควรไปที่ไหนและควรทำอะไร"
4 ผู้เผยพระวจนะเยเรมีย์ตอบว่า "ข้าพเจ้าได้ยินแล้ว ข้าพเจ้าจะอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านตามที่ท่านขอร้องอย่างแน่นอน ข้าพเจ้าจะบอกท่านทุกอย่างตามที่พระยาห์เวห์พูด จะไม่ปิดบังสิ่งใดจากพวกท่านเลย"
5 แล้วพวกเขากล่าวกับเยเรมีย์ว่า "ขอพระยาห์เวห์เป็นพยานที่ซื่อตรงเที่ยงแท้ลงโทษเราเถิด หากเราไม่ยอมประพฤติตามทุกสิ่งที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านใช้ท่านมาบอกเรา 6 ไม่ว่าจะดีหรือร้าย เราก็จะเชื่อฟังพระยาห์เวห์พระเจ้าของเรา ผู้ซึ่งเราให้ท่านไปพบ เพื่อจะเป็นประโยชน์สุขแก่เรา เพราะเราจะเชื่อฟังพระยาห์เวห์พระเจ้าของเรา"
7 สิบวันหลังจากนั้น มีถ้อยคำจากพระยาห์เวห์มาถึงเยเรมีย์ 8 ดังนั้นเขาจึงเรียกโยฮานันลูกชายคาเรอาห์ บรรดานายทหาร และประชาชนทั้งปวงไม่ว่าผู้ใหญ่หรือผู้น้อยมาชุมนุมกัน 9 แล้วเขากล่าวกับคนทั้งหลายว่า "พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล ซึ่งพวกท่านใช้ให้ข้าพเจ้าไปอ้อนวอนนั้นพูดว่า 10 ‘หากพวกเจ้าคงอยู่ในดินแดนนี้ เราจะสร้างเจ้าขึ้นไม่ใช่รื้อลง จะปลูกเจ้าไว้ ไม่ใช่ถอนราก เพราะเราเศร้าใจกับภัยพิบัติที่เราทำให้เกิดกับเจ้า 11 อย่ากลัวกษัตริย์บาบิโลนที่พวกเจ้ากำลังกลัวอยู่ อย่ากลัวเขาเลย พระยาห์เวห์ประกาศดังนี้ อย่ากลัวเขาเลยเพราะเราอยู่กับเจ้า เราจะช่วยเจ้าและกอบกู้เจ้าจากมือของเขา 12 เราจะแสดงความเมตตาแก่เจ้า เพื่อเขาจะได้เมตตาเจ้า และให้เจ้ากลับสู่ดินแดนของเจ้า’
13 แต่หากพวกท่านกล่าวว่า ‘เราจะไม่ยอมอาศัยอยู่ในดินแดนแห่งนี้’ ไม่เชื่อฟังเสียงของพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่าน 14 และถ้าท่านกล่าวว่า ‘เราจะไปอาศัยอยู่ในอียิปต์ จะได้ไม่ต้องเห็นสงคราม หรือได้ยินเสียงแตรศึก หรือหิวโหย’ 15 ก็จงฟังถ้อยคำของพระยาห์เวห์เถิด เจ้าที่เหลืออยู่ของยูดาห์ พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ พระเจ้าแห่งอิสราเอลพูดว่า ‘หากพวกเจ้าตั้งใจไปอียิปต์และตั้งรกรากอยู่ที่นั่น 16 เมื่อนั้นสงครามและการกันดารอาหารที่เจ้ากลัว จะตามติดเจ้าไปถึงอียิปต์ และเจ้าจะตายที่นั่น 17 แท้จริงแล้ว ทุกคนที่ตั้งใจไปตั้งรกรากที่อียิปต์ จะตายด้วยสงคราม ความอดอยาก และโรคระบาด จะไม่มีคนรอดพ้นภัยพิบัติที่เราจะนำมาสู่พวกเขา’ 18 พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ พระเจ้าแห่งอิสราเอลพูดว่า ‘เช่นเดียวกับที่ความโกรธและโทสะของเราโหมกระหน่ำลงเหนือประชาชนเยรูซาเล็ม เราก็จะระบายความโกรธลงเหนือเจ้าเมื่อเจ้าไปยังอียิปต์ เจ้าจะเป็นคำสาปแช่ง) หรือคนอื่นจะเห็นว่าตนถูกสาปแช่ง และเป็นที่สยดสยอง สาปแช่งและเป็นที่ติเตียน เจ้าจะไม่มีวันได้เห็นที่นี่อีก’
19 คนยูดาห์ที่หลงเหลืออยู่ พระยาห์เวห์ได้พูดสั่งพวกท่านแล้วว่า ‘อย่าไปที่อียิปต์’ จงมั่นใจในข้อนี้ คือข้าพเจ้าขอเตือนท่านในวันนี้ 20 ท่านทำผิดอย่างร้ายแรงถึงตาย เมื่อให้ข้าพเจ้าไปหาพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านและกล่าวว่า ‘จงอธิษฐานเผื่อเราต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของเรา จงบอกทุกสิ่งที่พระองค์พูด แล้วเราจะทำตาม’ 21 ในวันนี้ข้าพเจ้าก็ได้แจ้งท่านแล้ว แต่ท่านกลับไม่เชื่อฟังเสียงของพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่าน ไม่ทำตามทุกสิ่งที่พระองค์ใช้ข้าพเจ้ามาแจ้งท่าน 22 ฉะนั้นขอให้มั่นใจได้เลยว่าท่านจะตายด้วยสงคราม ความอดอยากและโรคระบาดในที่ซึ่งท่านตั้งใจจะไปตั้งถิ่นฐาน"
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)
/images/a/-h5KPk8ct3kLpCpYm9-g6)