1 ถ้อยคำของพระยาห์เวห์มาถึงเยเรมีย์ความว่า 2 "จงฟังข้อกำหนดของพันธสัญญานี้ และแจ้งชนยูดาห์กับผู้ที่อาศัยอยู่ในเยรูซาเล็ม 3 บอกพวกเขาว่าพระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งอิสราเอลพูดว่า ‘ผู้ที่ไม่เชื่อฟังข้อกำหนดของพันธสัญญานี้จะถูกสาปแช่ง 4 คือข้อกำหนดซึ่งเราได้สั่งบรรพบุรุษของพวกเจ้า เมื่อเรานำพวกเขาออกมาจากอียิปต์ ออกจากเตาหลอมเหล็ก’ เราบอกว่า ‘จงเชื่อฟังเราและทำทุกสิ่งตามที่เราสั่ง แล้วเจ้าจะเป็นประชาชนของเรา และเราจะเป็นพระเจ้าของเจ้า 5 แล้วเราจะทำให้สำเร็จตามที่เราปฏิญาณไว้กับบรรพบุรุษของเจ้า คือยกดินแดนที่อุดมด้วยน้ำนมและน้ำผึ้งให้พวกเขา’ คือดินแดนที่เจ้าครอบครองอยู่ทุกวันนี้"
ข้าพเจ้าตอบว่า "อาเมนพระยาห์เวห์"
6 พระยาห์เวห์พูดกับข้าพเจ้าว่า "จงประกาศข้อความทั้งหมดนี้ตามหัวเมืองของยูดาห์และถนนในเยรูซาเล็มว่า ‘จงฟังข้อกำหนดของพันธสัญญานี้และทำตาม 7 ตั้งแต่เรานำบรรพบุรุษของพวกเจ้าออกมาจากอียิปต์จนถึงทุกวันนี้ เราได้เตือนพวกเขาครั้งแล้วครั้งเล่าว่า "จงเชื่อฟังเรา" 8 แต่พวกเขาไม่ฟังหรือใส่ใจ กลับทำตามความดื้อร้้นแห่งจิตใจชั่วร้ายของตัวเอง เราจึงนำคำสาปแช่งตามพันธสัญญาซึ่งเราสั่งให้เขาปฎิบัติตาม แต่เขาไม่ทำ’ "
9 แล้วพระยาห์เวห์พูดกับข้าพเจ้าว่า "ในหมู่ชนยูดาห์และชนเยรูซาเล็มมีการสมรู้ร่วมคิดกัน 10 พวกเขากลับไปทำบาปตามบรรพบุรุษ ซึ่งไม่ฟังคำของเรา พวกเขาไปปรนนิบัติพระอื่นๆ ทั้งคนอิสราเอลและคนยูดาห์ ละเมิดพันธสัญญาระหว่างเรากับบรรพบุรุษของเขา 11 ดังนั้นพระยาห์เวห์พูดว่า ‘เราจะนำภัยพิบัติมาสู่เขา ซึ่งเขาจะหนีไม่พ้น ถึงแม้จะอ้อนวอนแต่เราจะไม่ฟัง 12 หัวเมืองต่างๆ ของยูดาห์และชาวกรุงเยรูซาเล็มจะไปสวดอ้อนวอนเทพเจ้าต่างๆ ซึ่งตนเผาเครื่องหอมถวาย แต่พวกมันจะไม่ช่วยพวกเขาเลยเมื่อภัยพิบัติมาถึง 13 ยูดาห์ เจ้ามีพระมากมายพอๆ กับเมืองของเจ้าเชียวนะ และแท่นบูชาที่เจ้าก่อขึ้น เพื่อเผาเครื่องหอมแก่พระบาอัลที่น่าอดสูนั้น ก็มากพอๆ กับถนนในเยรูซาเล็ม’
14 อย่าอธิษฐานเผื่อชนชาตินี้ อ้อนวอนหรือร้องขอเพื่อพวกเขา เพราะเราจะไม่ฟังเมื่อเขาร้องเรียกเราในยามทุกข์ยากลำบาก
15 ผู้เป็นที่รักของเรามาทำอะไรในวิหารของเรา
ในเมื่อเธอกับคนอื่นมากมายวางแผนชั่วของเธอ
เครื่องสัตวบูชาจะช่วยให้เจ้าพ้นโทษได้หรือ
เมื่อเจ้าหลงระเริง
ในความชั่วของเจ้า"
16 พระยาห์เวห์พูดเรียกเจ้าว่าต้นมะกอกซึ่งงามดี
มีผลดกงาม
แต่ด้วยเสียงกึกก้องของพายุใหญ่
พระเจ้าจะให้ไฟเผามัน
และกิ่งก้านของมันก็หักโค่น
17 พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ผู้ปลูกเจ้าประกาศให้ภัยพิบัติเกิดกับเจ้า เพราะทั้งคนอิสราเอลและยูดาห์ทำชั่ว กระตุ้นความโกรธของเราโดยเผาเครื่องหอมถวายพระบาอัล
18 พระยาห์เวห์เผยให้ข้าพเจ้ารู้ถึงแผนการของพวกเขา ให้ข้าพเจ้ารู้ว่าพวกเขากำลังทำอะไรอยู่ 19 ข้าพเจ้าเป็นเหมือนลูกแกะเชื่องถูกพาไปฆ่า ไม่รู้ว่าเขาคบคิดกันจะทำร้ายข้าพเจ้า เขากล่าวว่า
"ให้เราทำลายทั้งต้นและผลของมัน
ให้เรามาช่วยกันกำจัดเขาไปจากโลกนี้
เพื่อจะได้ไม่มีใครจดจำชื่อของเขาได้อีก"
20 แต่พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ผู้ตัดสินอย่างเที่ยงธรรม
และพิสูจน์ความคิดจิตใจ
โปรดให้ข้าพเจ้าเห็นการแก้แค้นของพระองค์เกิดกับพวกเขา
เพราะข้าพเจ้ามอบเรื่องของตนไว้กับพระองค์
21 "ฉะนั้น พระยาห์เวห์พูดเกี่ยวกับคนอานาโธทที่ขู่ฆ่าเจ้าว่า ‘อย่าเผยพระวจนะในนามของพระยาห์เวห์ ไม่อย่างนั้น เจ้าต้องตายด้วยมือเรา’ 22 ด้วยเหตุนี้ พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์พูดว่า ‘เราจะลงโทษพวกเขา พวกคนหนุ่มจะตายในสงคราม ลูกชายลูกสาวของพวกเขาจะอดตาย 23 จะไม่มีคนเหลือรอด เพราะเราจะนำภัยพิบัติมาสู่ชาวอานาโธทในปีแห่งการลงโทษ’ "
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)
/images/a/-h5KPk8ct3kLpCpYm9-g6)