1 พระยาห์เวห์พูดว่า "จงไปที่วังของกษัตริย์ยูดาห์และประกาศว่า 2 ‘จงฟังถ้อยคำของพระยาห์เวห์ กษัตริย์ยูดาห์ผู้นั่งบนบัลลังก์ของดาวิด พวกข้าราชการและประชาชนที่ผ่านเข้าออกประตูเหล่านี้ 3 พระยาห์เวห์พูดดังนี้ว่า จงทำสิ่งที่ถูกต้องและเที่ยงธรรม ช่วยผู้ที่ถูกปล้นชิงจากเงื้อมมือของผู้ที่ข่มเหง อย่าทำผิดหรือทำร้ายคนต่างชาติ ลูกกำพร้าพ่อ หรือหญิงม่าย และอย่าทำให้ผู้บริสุทธิ์ต้องหลั่งเลือดที่นี่ 4 เพราะหากเจ้าปฎิบัติตามคำสั่งเหล่านี้อย่างรอบคอบ กษัตริย์ที่นั่งบนบัลลังก์ของดาวิดจะได้นั่งรถม้าศึกหรือขี่ม้าผ่านเข้าออกประตูวังนี้ พร้อมด้วยข้าราชการและราษฎรทั้งหลาย 5 แต่หากเจ้าไม่เชื่อฟังคำสั่งนี้ พระยาห์เวห์ประกาศว่า เราขอสาบานในนามของเราเองว่า วังแห่งนี้จะกลายเป็นซากหักพัง’ "
6 เพราะพระยาห์เวห์พูดถึงวังของกษัตริย์ยูดาห์ว่า
"แม้เจ้าจะเป็นเหมือนกิเลอาดสำหรับเรา
เหมือนยอดเขาแห่งเลบานอน
เราก็จะทำให้เจ้าเหมือนถิ่นทุรกันดาร
เหมือนเมืองซึ่งไม่มีใครอยู่อาศัย
7 เราจะส่งผู้ทำลายมาเล่นงานเจ้า
แต่ละคนถืออาวุธของตนมา
เขาจะรื้อคานไม้สนซีดาร์ชั้นดีของเจ้าออก
และโยนเข้ากองไฟ
8 ผู้คนจากหลายชนชาติจะเดินผ่านซากหักพังของเมืองนี้และถามกันว่า ‘ทำไมหนอพระยาห์เวห์จึงทำกับเมืองใหญ่ถึงเพียงนี้’ 9 คำตอบที่จะได้ก็คือ ‘เพราะประชาชนละทิ้งพันธสัญญาของพระยาห์เวห์พระเจ้าของเขา ไปรับใช้นมัสการพระอื่นๆ’
10 อย่าร่ำไห้ให้กษัตริย์ที่ตายหรือคร่ำครวญถึงการสูญเสียของเขา
แต่จงร้องไห้ขมขื่นให้บรรดาคนที่ตกเป็นเชลย
เพราะเขาจะไม่ได้กลับมา
เห็นบ้านเกิดเมืองนอนอีกแล้ว
11 เพราะพระยาห์เวห์พูดถึงชัลลูมลูกชายของโยสิยาห์ ผู้ครองยูดาห์ต่อจากโยสิยาห์ผู้เป็นพ่อ แต่ต้องไปจากที่แห่งนี้ว่า เขาจะไม่ได้กลับมาอีก 12 เขาจะตายในที่ซึ่งถูกจับเป็นเชลย เขาจะไม่ได้เห็นดินแดนนี้อีก
13 วิบัติแก่เขาซึ่งสร้างวังของตนจากความอธรรม
ต่อเติมห้องชั้นบนจากความอยุติธรรม
ทำให้คนของเขาทำงานโดยไม่ได้อะไร
ไม่จ่ายค่าแรงให้พวกเขา
14 เขาพูดว่า ‘เราจะสร้างวังให้ใหญ่โต
มีห้องชั้นบนกว้างใหญ่’
เขาจึงเจาะหน้าต่างบานใหญ่
กรุด้วยไม้สนซีดาร์
และตกแต่งด้วยสีแดง
15 เจ้าได้เป็นกษัตริย์
เพราะเจ้าสะสมไม้สนซีดาร์มากหรือ
พ่อของเจ้ากินดีอยู่ดีไม่ใช่หรือ
เขาได้ทำสิ่งที่ถูกต้องและยุติธรรม
เพราะเหตุนี้ เขาจึงอยู่เย็นเป็นสุข
16 เขาตัดสินคดีของคนยากจนและคนขัดสนอย่างยุติธรรม
เขาจึงอยู่เย็นเป็นสุข
นี่คือความหมายของการรู้จักเราไม่ใช่หรือ"
พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น
17 "แต่ทั้งตาทั้งใจของเจ้า
มุ่งหาผลกำไรทุจริต
การหลั่งเลือดของผู้บริสุทธิ์
การกดขี่และการรีดไถ"
18 ฉะนั้น พระยาห์เวห์พูดถึงเยโฮยาคิมลูกชายกษัตริย์โยสิยาห์แห่งยูดาห์ว่า
"ผู้คนจะไม่ร่ำไห้อาลัยให้เขาว่า
‘อนิจจา พี่น้องของเรา!’
ผู้คนจะไม่ร่ำไห้อาลัยให้เขาว่า
‘อนิจจา นายเหนือหัว! อนิจจา พระองค์!’
19 ศพของเขาจะฝังเหมือนลาตัวหนึ่ง
คือถูกลากไปโยนทิ้ง
นอกประตูเมืองเยรูซาเล็ม
20 จงขึ้นไปบนภูเขาเลบานอนและป่าวร้อง
จงเปล่งเสียงในบาชาน
จงร้องออกมาจากอาบาริม
เพราะพันธมิตรทั้งหมดของเจ้าถูกบดขยี้แล้ว
21 เราเตือนเจ้าตั้งแต่เจ้ายังรู้สึกมั่นคง
แต่เจ้าตอบว่า ‘ข้าพเจ้าจะไม่ฟัง!’
เจ้าเป็นแบบนี้มาตั้งแต่เด็ก
คือไม่เชื่อฟังเรา
22 ลมจะพัดคนเลี้ยงแกะทุกคนของเจ้าไป
และพันธมิตรของเจ้าจะตกเป็นเชลย
แล้วเจ้าจะอับอายขายหน้า
เพราะความชั่วช้าของเจ้า
23 เจ้าผู้อาศัยใน ‘ตำหนักเลบานอน)’
ผู้พักสบายในเรือนไม้สนซีดาร์
เจ้าจะร้องครวญครางเท่าใด เมื่อความเจ็บปวดมาถึง
เหมือนความเจ็บปวดของหญิงคลอดลูก!"
24 พระยาห์เวห์พูดว่า "เรามีชีวิตอยู่ฉันใด แม้ว่าเจ้าเยโฮยาคีนลูกชายกษัตริย์เยโฮยาคิมแห่งยูดาห์ เป็นแหวนตราบนมือขวาของเรา เราจะยังถอดเจ้าออกฉันนั้น 25 เราจะมอบเจ้าไว้ในมือของคนที่ต้องการฆ่าเจ้า ผู้ที่เจ้าหวาดกลัว คือกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์แห่งบาบิโลนและชาวบาบิโลน 26 เราจะเหวี่ยงเจ้าและแม่ของเจ้าออกจากบ้านเกิดเมืองนอน และพวกเจ้าจะตายที่นั่น 27 เจ้าจะไม่ได้กลับมายังดินแดนที่เจ้าปรารถนาจะกลับมาอีก"
28 เยโฮยาคีนผู้นี้เป็นหม้อแตกที่ถูกดูหมิ่น
เป็นสิ่งที่ไม่มีใครต้องการใช่ไหม
เหตุใดเขากับลูกๆ จึงถูกเหวี่ยงออกไป
ยังดินแดนที่พวกเขาไม่รู้จัก
29 โอแผ่นดิน แผ่นดินเอ๋ย แผ่นดิน
จงฟังถ้อยคำของพระยาห์เวห์!
30 พระยาห์เวห์พูดว่า
"จงบันทึกถึงชายผู้นี้
ราวกับว่าเขาไร้ทายาท เป็นผู้ที่จะไม่เจริญตลอดชีวิต
เพราะไม่มีลูกคนไหนของเขาเจริญรุ่งเรือง
หรือจะได้นั่งบนบัลลังก์ของดาวิด
หรือปกครองในยูดาห์อีกต่อไป"
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)
/images/a/-h5KPk8ct3kLpCpYm9-g6)