ถ้อยคำเตือนเศเดคียาห์
1 ขณะที่กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์แห่งบาบิโลนและกองทัพของพระองค์กับมวลอาณาจักรและประชาชนในจักรวรรดิที่ปกครองกำลังสู้รบกับเยรูซาเล็มและหัวเมืองต่างๆ โดยรอบ ก็มีถ้อยคำจากพระยาห์เวห์มาถึงเยเรมีย์ความว่า 2 "พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลพูดดังนี้ว่า จงไปบอกกษัตริย์เศเดคียาห์แห่งยูดาห์ว่า ‘พระยาห์เวห์พูดดังนี้ เรากำลังจะมอบเมืองนี้ไวในมือของกษัตริย์บาบิโลน และเขาจะเผามันเสีย 3 เจ้าจะหนีไม่พ้นมือเขา แต่จะถูกจับและมอบไว้ในมือของเขาอย่างแน่นอน เจ้าจะเห็นกษัตริย์บาบิโลนกับตา และเขาจะพูดกับเจ้าซึ่งๆ หน้าและเจ้าจะไปยังบาบิโลน
4 แต่จงฟังสัญญาของพระยาห์เวห์กับเจ้าเถิด กษัตริย์เศเดคียาห์แห่งยูดาห์’ พระยาห์เวห์พูดเกี่ยวกับเจ้าดังนี้ว่า ‘เจ้าจะไม่ตายเพราะสงคราม 5 เจ้าจะตายอย่างสงบสุข และประชาชนจะเผาเครื่องหอมเป็นเกียรติแก่กษัตริย์ที่ครองราชย์มาก่อนเจ้า’ เขาจะร่ำไห้อาลัยเจ้าว่า ‘อนิจจา กษัตริย์ของเรา!’ เราเองได้สัญญาไว้ พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น"
6 แล้วผู้เผยพระวจนะเยเรมีย์จึงบอกทุกอย่างต่อกษัตริย์เศเดคียาห์แห่งยูดาห์ในเยรูซาเล็ม 7 ขณะที่กองทัพบาบิโลนกำลังสู้รบกับเยรูซาเล็ม และเมืองลาคีชและอาเซคาห์ ซึ่งเป็นเมืองป้อมปราการที่เหลืออยู่ในยูดาห์
เสรีภาพสำหรับทาส
8 ถ้อยคำของพระยาห์เวห์มาถึงเยเรมีย์หลังจากที่กษัตริย์เศเดคียาห์ทำสัญญากับประชาชนในเยรูซาเล็มว่าจะประกาศให้เสรีภาพแก่ทาสทั้งหมด 9 ให้ทุกคนปล่อยทาสฮีบรู ไม่ว่าชายหรือหญิง อย่าให้ใครทำให้ชาวฮีบรูเพื่อนร่วมชาติตกเป็นทาส 10 ดังนั้น ข้าราชการและประชาชนที่เข้าร่วมในพันธสัญญานี้เห็นพ้องต้องกันที่จะปลดปล่อยทาสชายหญิงของตนให้พ้นจากข้อผูกมัดทุกประการ 11 แต่หลังจากนั้นพวกเขาก็เปลี่ยนใจ และจับทาสที่ปล่อยเป็นไทแล้วกลับมาเป็นทาสอีก
12 ฉะนั้น จึงมีถ้อยคำจากพระยาห์เวห์มาถึงเยเรมีย์ว่า 13 "พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลพูดดังนี้ว่า เราได้ทำพันธสัญญากับบรรพบุรุษของพวกเจ้าเมื่อเรานำเขาออกมาจากอียิปต์ดินแดนทาส เราสั่งไว้ว่า 14 ‘ทุกปีที่เจ็ดพวกเจ้าทุกคนต้องปล่อยพี่น้องชาวฮีบรูผู้ขายตนเป็นทาสของเจ้า หลังจากที่เขารับใช้เจ้ามาตลอดหกปีแล้ว พวกเจ้าต้องปล่อยเขาเป็นไท’34:14 ฉธบ.15:12 แต่บรรพบุรุษของเจ้าไม่ใส่ใจ ไม่ฟังคำของเรา 15 เมื่อเร็วๆ นี้ เจ้าสำนึกผิดและทำสิ่งที่ถูกต้องในสายตาของเรา เจ้าแต่ละคนประกาศให้เสรีภาพแก่ชนชาติของตน เจ้าถึงกับทำสัญญาต่อหน้าเราในวิหารซึ่งใช้นามของเรา 16 แต่บัดนี้เจ้ากลับคำและลบหลู่นามของเรา พวกเจ้าแต่ละคนบังคับทาสชายหญิงซึ่งเจ้าได้ปลดปล่อยให้เป็นอิสระและให้ไปไหนมาไหนได้ตามใจชอบนั้น กลับมาเป็นทาสของเจ้าอีก"
17 ดังนั้นพระยาห์เวห์พูดดังนี้ว่า "เจ้าไม่ได้เชื่อฟังเรา ไม่ได้ประกาศอิสรภาพแก่ชนชาติของเจ้าเอง ดังนั้น เราขอประกาศให้ ‘เสรีภาพ’ แก่เจ้า พระยาห์เวห์พูดดังนี้ ‘เสรีภาพ’ ที่จะล้มตายด้วยสงคราม โรคระบาด และการกันดารอาหาร เราจะทำให้เจ้าเป็นที่รังเกียจแก่อาณาจักรทั้งสิ้นในโลก 18 คนเหล่านั้นที่ละเมิดพันธสัญญาของเรา และไม่ทำตามข้อกำหนดของพันธสัญญา ซึ่งให้ไว้ต่อหน้าเรา เราจะทำกับเขาเหมือนวัวที่ถูกผ่าเป็นสองท่อน และเดินผ่ากลางได้ 19 บรรดาผู้นำของยูดาห์และเยรูซาเล็ม ข้าราชการ ปุโรหิต และประชาชนที่เดินผ่ากลางวัวนั้น 20 เราจะส่งพวกเขาไว้ในมือของศัตรูผู้ต้องการฆ่าพวกเขา ศพของพวกเขาจะกลายเป็นอาหารของสัตว์ป่าและนก
21 เราจะส่งกษัตริย์เศเดคียาห์แห่งยูดาห์และข้าราชการของเขาไว้ในมือของศัตรูผู้ต้องการฆ่าเขา และกองทัพกษัตริย์บาบิโลน ซึ่งได้ถอนทัพไปจากพวกเจ้า 22 พระยาห์เวห์ประกาศว่าเราจะออกคำสั่ง และเราจะนำพวกเขากลับมาเมืองนี้อีก พวกเขาจะมาต่อสู้ เอาชนะและเผาเมืองเสีย เราจะทำให้เมืองต่างๆ ของยูดาห์ถูกทิ้งร้าง ไม่มีใครอาศัยอยู่"
/images/a/WG5FS9VaSWVnVmV3VI8yP)
/images/a/a0208299-6f37-40a0-66e1-2576b9435f00)