1 ใครที่รักวินัยก็รักความรู้
แต่ใครที่เกลียดคำตักเตือนก็โง่เขลา
2 คนดีย่อมได้รับความโปรดปรานจากพระยาห์เวห์
แต่พระองค์ประณามคนที่คิดแผนชั่ว
3 ไม่มีใครมั่นคงอยู่ได้ด้วยความชั่ว
แต่รากของคนชอบธรรมนั้นมั่นคง
4 ภรรยาที่มีเกียรติเป็นมงกุฎของสามี
แต่ภรรยาที่น่าอับอายเป็นกระดูกผุของสามี
5 แผนการของคนชอบธรรมนั้นยุติธรรม
แต่คำแนะนำของคนชั่วนั้นหลอกลวง
6 คำพูดของคนชั่วร้ายซุ่มเอาชีวิต
แต่ถ้อยคำของคนเที่ยงธรรมช่วยชีวิตเขา
7 คนอธรรมจะย่อยยับและสูญสิ้น
แต่บ้านของคนชอบธรรมตั้งมั่นคง
8 คนจะได้รับการยกย่องตามความสุขุมรอบคอบของตน
และคนที่ความคิดบิดเบี้ยวย่อมถูกดูหมิ่น
9 เป็นคนที่ไม่สำคัญแต่มีคนรับใช้หนึ่งคน
ก็ดีกว่าแสร้งวางโตแต่ไม่มีจะกิน
10 คนชอบธรรมห่วงความเป็นอยู่ของสัตว์เลี้ยง
ส่วนความกรุณาของคนชั่วก็ยังโหดเหี้ยม
11 คนที่ไถนาของตนจะมีอาหารอุดม
แต่คนที่เอาแต่เพ้อฝันก็ไม่รู้จักคิด
12 คนชั่วปรารถนาที่มั่นของคนทำชั่ว
แต่รากของคนชอบธรรมยืนยง
13 คนชั่วติดกับคำพูดชั่วร้ายของตนเอง
ดังนั้นคนบริสุทธิ์จึงหลุดพ้นจากปัญหา
14 ผลจากวาจาทำให้คนเราได้รับสิ่งดีๆ
และผลจากงานก็ให้รางวัล
15 คนโง่คิดว่าทางของตนถูกต้อง
แต่คนฉลาดรับฟังคำแนะนำ
16 คนโง่แสดงความรำคาญทันที
แต่คนฉลาดรอบคอบไม่ใส่ใจคำดูถูก
17 พยานที่ซื่อสัตย์พูดความจริง
แต่พยานเท็จพูดโกหก
18 คำพูดพล่อยๆ แทงเหมือนดาบ
แต่วาจาของคนฉลาดรักษาเยียวยา
19 คำพูดสัตย์จริงคงอยู่ถาวร
แต่คำโกหกอยู่ได้ไม่นาน
20 ใจที่วางแผนชั่วเต็มไปด้วยอุบาย
แต่คนที่ส่งเสริมสันติมีความยินดี
21 ไม่มีภยันตรายใดๆ เกิดขึ้นกับผู้ชอบธรรม
แต่คนชั่วมีแต่ความทุกข์ร้อน
22 พระยาห์เวห์เกลียดปากที่หลอกลวง
แต่ชื่นชมคนที่ไว้วางใจได้
23 คนฉลาดรอบคอบไม่อวดรู้
แต่ใจของคนโง่ป่าวร้องความโง่
24 มือที่ขยันขันแข็งจะปกครอง
แต่ความเกียจคร้านจบด้วยการเป็นทาสแรงงาน
25 ความวิตกกังวลทำให้หนักใจ
แต่คำปลอบโยนทำให้ใจพองโต
26 คนชอบธรรมเลือกคบเพื่อนอย่างระมัดระวัง
แต่ทางของคนชั่วพาตนเองให้หลงผิด
27 คนเกียจคร้านไม่แม้แต่จะปิ้งเนื้อกิน
แต่คนขยันนั้นกินความร่ำรวยที่เขาล่ามาได้
28 ทางแห่งความชอบธรรมนำไปสู่ชีวิต
ตามทางนั้นคือชีวิตนิรันดร์