1 คนที่ไม่เป็นมิตรทำตามอำเภอใจ
ต่อต้านหลักปฏิบัติที่ดีทุกอย่าง ก็ทำให้เกิดการทะเลาะวิวาท
2 คนโง่ไม่ชอบฟังคำชี้แนะ
แต่ชอบคุยฟุ้งเรื่องของตน
3 การดูหมิ่นมากับความชั่ว
และความอัปยศก็มากับคำตำหนิ
4 คำพูดจากปากเป็นน้ำลึก
แต่น้ำพุแห่งปัญญาเป็นกระแสน้ำเชี่ยว
5 การเข้าข้างคนชั่วเป็นเรื่องไม่ดี
การไม่ให้ความยุติธรรมกับผู้บริสุทธิ์ก็เช่นกัน
6 ริมฝีปากของคนโง่นำไปสู่การวิวาท
ปากของเขาเชิญชวนการทุบตี
7 ปากของคนโง่ทำให้ตนเองพินาศ
ริมฝีปากของเขาเป็นกับดักชีวิตตนเอง
8 คำซุบซิบนินทาเหมือนอาหารโอชะ
ลงไปยังส่วนลึกที่สุดของร่างกาย
9 คนชอบอู้งานของตน
เป็นพี่น้องกับคนที่ชอบทำลาย
10 นามของพระยาห์เวห์เป็นป้อมปราการมั่นคง
คนชอบธรรมวิ่งไปหลบและปลอดภัย
11 ความมั่งคั่งของคนรวยเป็นเมืองปราการของพวกเขา
คิดว่ามันเป็นกำแพงสูงเกินจะปีนได้
12 ก่อนการล่มสลาย ใจก็เย่อหยิ่ง
แต่ความถ่อมใจมาก่อนเกียรติยศ
13 ตอบก่อนฟัง
นั่นก็โง่เขลาและน่าอับอาย
14 กำลังใจทำให้ทนต่อความเจ็บป่วยได้
แต่ใจที่แหลกสลาย ใครจะทนได้
15 ใจของคนที่มีวิจารณญาณแสวงหาความรู้
เพราะหูของคนมีปัญญาเสาะหามัน
16 ของกำนัลเปิดช่องทางแก่ผู้ให้
และนำเขามาอยู่ต่อหน้าคนใหญ่คนโต
17 ในคดีความ คนที่พูดก่อนดูเหมือนเป็นฝ่ายถูก
จนกว่าจะมีคนออกมาถามค้าน
18 การจับฉลากยุติข้อโต้แย้ง
และแยกคู่พิพาทออกจากกัน
19 พี่น้องที่ผิดใจไกล่เกลี่ยยากกว่าการยึดเมืองปราการ
ความขัดแย้งขวางไว้เหมือนสลักปิดประตูป้อม
20 คนเราท้องอิ่มก็ด้วยผลของปาก
อิ่มใจด้วยผลผลิตของริมฝีปาก
21 ลิ้นมีอำนาจชี้เป็นชี้ตาย
และคนที่ชอบพูด ก็จะได้กินผลของมัน
22 ผู้ที่พบภรรยาก็พบของดี
และได้รับความโปรดปรานจากพระยาห์เวห์
23 คนยากจนขอความเมตตา
แต่คนร่ำรวยตอบอย่างหยาบคาย
24 คนที่มีเพื่อนเชื่อถือไม่ได้ก็พินาศ
แต่ก็มีเพื่อนที่เหนียวแน่นยิ่งกว่าพี่น้อง