1 สุภาษิตของโซโลมอนมีดังนี้
ลูกชายที่ฉลาดทำให้พ่อสุขใจยินดี
แต่ลูกชายที่โง่เขลาทำให้แม่โศกเศร้า
2 ทรัพย์สมบัติที่ได้มาอย่างทุจริตนั้นไม่จีรังยั่งยืน
แต่ความชอบธรรมช่วยให้พ้นจากความตาย
3 พระยาห์เวห์ไม่ปล่อยให้คนชอบธรรมหิวโหย
แต่พระองค์ขัดขวางความปรารถนาของคนชั่วร้าย
4 มือที่เกียจคร้านทำให้ยากจน
แต่มือที่ขยันทำให้มั่งคั่ง
5 คนที่สะสมพืชผลในฤดูร้อน เป็นลูกที่รอบคอบ
แต่คนที่หลับในฤดูเก็บเกี่ยว เป็นลูกที่น่าอับอาย
6 พระพรอยู่บนศีรษะของคนชอบธรรม
แต่ความโหดร้ายไหลท่วมปากของคนชั่ว
7 ชื่อของคนชอบธรรมจะใช้เป็นคำอวยพร
แต่ชื่อของคนชั่วจะเสื่อมเสียไป
8 จิตใจที่ฉลาดจะรับคำสั่งสอน
ส่วนคนโง่พูดพล่อยๆ ก็ถึงแก่หายนะ
9 ใครที่เดินด้วยความซื่อสัตย์ก็เดินอย่างมั่นคง
แต่ใครที่เดินในทางคดจะถูกเปิดโปง
10 ใครที่ขยิบตาอย่างมีเลศนัยก่อความเดือดร้อน
และคนโง่ที่พูดพล่อยๆ ก็พบหายนะ
11 ปากของคนชอบธรรมเป็นน้ำพุซึ่งให้ชีวิต
แต่ปากของคนชั่วซุกซ่อนความโหดร้าย
12 ความเกลียดชังยั่วยุให้เกิดความแตกแยก
แต่ความรักบดบังความผิดทั้งมวล
13 ปัญญาพบได้จากริมฝีปากของผู้มีวิจารณญาณ
แต่ไม้เรียวมีไว้หวดหลังคนไม่รู้จักคิด
14 คนฉลาดสั่งสมความรู้
แต่ปากของคนโง่นำความย่อยยับ
15 ความมั่งคั่งของคนรวยเป็นเมืองปราการของพวกเขา
ส่วนความยากจนเป็นหายนะของคนจน
16 ค่าจ้างของคนชอบธรรมคือชีวิต
แต่ค่าตอบแทนของคนชั่วคือบาปและความตาย
17 ใครที่ใส่ใจวินัยก็ชี้ทางสู่ชีวิต
แต่ใครเพิกเฉยต่อคำตักเตือนก็พาคนอื่นหลงผิด
18 ใครที่ปกปิดความเกลียดด้วยริมฝีปากที่โกหก
และพูดใส่ร้ายก็เป็นคนโง่
19 การพูดมากหยุดความบาปไม่ได้
แต่คนฉลาดรอบคอบย่อมยั้งลิ้นของตน
20 ลิ้นของคนชอบธรรมคือเงินเนื้อดี
แต่จิตใจของคนชั่วมีค่าน้อย
21 ริมฝีปากของคนชอบธรรมหล่อเลี้ยงคนมากมาย
แต่คนโง่ตายเพราะขาดสามัญสำนึก
22 พระพรของพระยาห์เวห์นำความมั่งคั่งมาให้
โดยไม่ต้องทุกข์ยาก
23 คนโง่เพลิดเพลินกับการวางแผนชั่ว
แต่คนที่มีความเข้าใจจะชื่นชมยินดีในสติปัญญา
24 สิ่งที่คนชั่วหวาดกลัวจะมาถึงพวกเขา
แต่สิ่งที่คนชอบธรรมปรารถนาจะบรรลุผล
25 เมื่อพายุกระหน่ำ คนชั่วจะจากไป
แต่คนชอบธรรมจะยืนหยัดมั่นคงเป็นนิตย์
26 น้ำส้มสายชูกับฟัน และควันกับตาเป็นอย่างไร
คนขี้เกียจก็คนที่ใช้งานเขาขัดเคืองอย่างนั้น
27 ความยำเกรงพระยาห์เวห์ต่อชีวิตให้ยืนยาว
แต่ปีเดือนของคนชั่วนั้นสั้นลง
28 ความหวังของคนชอบธรรมคือความยินดี
แต่ความหวังของคนชั่วก็สูญเปล่า
29 ทางของพระยาห์เวห์เป็นป้อมปราการของคนดีไม่มีที่ติ
แต่เป็นความหายนะของคนชั่ว
30 คนชอบธรรมจะไม่ถูกถอนรากถอนโคน
แต่คนชั่วจะไม่คงอยู่ในแผ่นดิน
31 ผลแห่งสติปัญญามาจากปากของคนชอบธรรม
แต่ลิ้นที่ปลิ้นปล้อนจะเงียบไป
32 ริมฝีปากของคนชอบธรรมรู้ว่า สิ่งใดเป็นที่โปรดปราน
แต่ปากของคนชั่วรู้แต่สิ่งที่ตลบตะแลง