1 ลูกที่ฉลาดฟังคำสั่งสอนของพ่อแม่
แต่คนชอบเยาะเย้ยไม่สนใจคำเตือนสติ
2 คนเราอิ่มเอมกับผลดีที่เกิดจากคำพูดของตน
แต่คนทรยศหิวความโหดร้าย
3 คนที่ระวังปากก็รักษาชีวิตของตนไว้
แต่คนที่พูดพล่อยๆ จะหายนะ
4 ความหิวของคนขี้เกียจไม่เคยถูกเติมเต็ม
แต่คนขยันมีแต่สมปรารถนา
5 คนชอบธรรมเกลียดคำโกหก
แต่คนชั่วทำให้ตัวเองมีกลิ่นเหม็น
และนำความอับอายมาสู่ตน
6 ความชอบธรรมปกป้องคนซื่อสัตย์
แต่ความชั่วร้ายคว่ำคนบาป
7 คนหนึ่งวางท่าร่ำรวย แต่ไม่มีอะไรเลย
แต่อีกคนทำทีว่ายากจน แต่มีทรัพย์สมบัติมากมาย
8 ทรัพย์สมบัติอาจจ่ายค่าไถ่ชีวิตคนได้
แต่คนจนไม่อาจตอบสนองต่อคำข่มขู่ได้
9 แสงของคนชอบธรรมส่องสว่างสดใส
แต่ตะเกียงของคนชั่วจะถูกดับไป
10 ที่ไหนมีการวิวาท ที่นั่นมีความหยิ่งยโส
แต่ปัญญาพบได้ในคนที่รับฟังคำแนะนำ
11 เงินทุจริตร่อยหรอลงเรื่อยๆ
แต่คนที่ออมทีละเล็กทีละน้อยทำให้เงินเพิ่มพูน
12 ความหวังที่ถูกหน่วงไว้ทรมานจิตใจ
แต่ความปรารถนาที่สมหวังเป็นต้นไม้แห่งชีวิต
13 ใครที่ดูหมิ่นคำสั่งสอนจะต้องชดใช้
แต่ใครที่ยำเกรงคำสั่งนั้นก็มีรางวัล
14 คำสอนของปราชญ์เป็นน้ำพุแห่งชีวิต
หันคนไปจากบ่วงความตาย
15 วิจารณญาณที่ดีย่อมได้รับความโปรดปราน
แต่ทางของคนทรยศนำไปสู่ความพินาศ
16 คนฉลาดรอบคอบทำสิ่งต่างๆ ด้วยความรู้
แต่คนโง่เขลาอวดความโง่ของตนเอง
17 คนส่งข่าวที่ชั่วร้ายตกอยู่ในความลำบาก
แต่ทูตที่เชื่อใจได้นำการเยียวยามาให้
18 ใครที่เพิกเฉยต่อวินัยจะยากจนและอับอาย
แต่ใครที่รับฟังคำตักเตือนก็ได้รับเกียรติ
19 ความสมหวังเป็นที่ชื่นใจแก่วิญญาณ
แต่คนโง่เกลียดการหันจากความชั่ว
20 คบคนฉลาดแล้วกลายเป็นคนฉลาด
เพราะคบคนโง่นั้นอันตราย
21 ความเดือดร้อนไล่ตามคนบาป
แต่คนชอบธรรมได้รับสิ่งดีเป็นรางวัล
22 คนดีทิ้งมรดกไว้ให้ลูกหลาน
แต่คนบาปสะสมสมบัติไว้ให้คนชอบธรรม
23 ทุ่งนาที่ไม่ได้ไถยังให้ผลแก่คนยากจน
แต่ความอยุติธรรมกวาดไปหมด
24 ใครที่ยั้งไม้เรียวก็เกลียดชังลูกของตน
แต่คนที่รักลูกก็ใส่ใจฝึกวินัยให้เขา
25 คนชอบธรรมได้กินจนหนำใจ
แต่คนชั่วหิวจนท้องกิ่ว
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)
/images/a/-h5KPk8ct3kLpCpYm9-g6)