1 เกียรติยศไม่คู่ควรกับคนโง่
เหมือนหิมะในฤดูร้อนหรือฝนในฤดูเก็บเกี่ยว
2 คำแช่งด่าที่ไร้เหตุ ก็ไม่ส่งผล
เหมือนนกกระจอกกระพือปีก หรือนกนางแอ่นร่อนไปมา
3 แส้สำหรับม้า บังเหียนสำหรับลา
และไม้เรียวสำหรับหลังคนโง่!
4 อย่าตอบคนโง่ด้วยความโง่ของเขา
ไม่อย่างนั้น เจ้าเองจะเป็นเหมือนเขา
5 ตอบคนโง่ด้วยความโง่ของเขา
ไม่อย่างนั้นเขาจะคิดว่าตนเองฉลาด
6 การส่งสารไปในมือคนโง่
ก็เหมือนการตัดเท้าสองข้าง หรือดื่มยาพิษ
7 ภาษิตในปากคนโง่
ก็เหมือนขาพิการใช้การไม่ได้
8 การให้เกียรติคนโง่
ก็เหมือนผูกหินไว้กับสลิง
9 ภาษิตในปากคนโง่
ก็เหมือนพุ่มหนามในมือคนขี้เมา
10 คนที่จ้างคนโง่หรือคนที่ผ่านมา
ก็เหมือนนักธนูที่ยิงไปเรื่อย
11 สุนัขกลับไปหาสิ่งที่มันสำรอกฉันใด
คนโง่ก็ทำสิ่งโง่เขลาซ้ำซากฉันนั้น
12 เจ้าเห็นคนที่คิดว่าตัวเองฉลาดไหม
มีความหวังในคนโง่มากกว่าพวกเขาเสียอีก
13 คนเกียจคร้านพูดว่า "มีสิงโตอยู่ที่ถนน
มีสิงโตดุร้ายเดินเตร่ตามถนน!"
14 ประตูเปิดปิดไปมาที่บานพับฉันใด
คนเกียจคร้านก็พลิกตัวไปมาอยู่บนเตียงฉันนั้น
15 คนเกียจคร้านแช่มือคาอยู่ในชาม
ขี้เกียจเกินกว่าจะหยิบอาหารใส่ปากตนเอง
16 คนเกียจคร้านคิดว่าตัวเองฉลาด
กว่าคนเจ็ดคนที่ตอบอย่างมีเหตุผล
17 คนที่แส่เข้าไปกลางวงวิวาทที่ไม่ใช่ธุระ
ก็เหมือนคนดึงหูสุนัขจรจัด
18 คนบ้าคลั่งที่กราดยิง
ลูกธนูเพลิงแห่งความตายนั้น
19 คือคนที่หลอกลวงเพื่อนบ้าน
แล้วแก้ตัวว่า "ฉันก็แค่ล้อเล่น!" นั่นเอง
20 เมื่อไม่มีฟืน ไฟก็ดับฉันใด
เมื่อไม่มีคำนินทา การทะเลาะก็จบลงฉันนั้น
21 เหมือนถ่านแดงคุกรุ่น และฟืนพร้อมจุดไฟ
คนชอบทะเลาะก่อไฟวิวาทก็เช่นกัน
22 คำซุบซิบนินทาเหมือนอาหารโอชะ
ลงไปยังส่วนลึกที่สุดของร่างกาย
23 ริมฝีปากที่ร้อนรนจากจิตใจชั่วร้าย
ก็เหมือนขี้เงินเคลือบบนภาชนะดินเผา
24 ศัตรูแฝงตัวด้วยริมฝีปาก
แต่ในใจเก็บงำความหลอกลวง
25 ถึงพวกเขาพูดน่าฟัง ก็อย่าไว้ใจ
เพราะสิ่งชั่วร้ายเจ็ดอย่างครอบงำใจพวกเขา
26 พวกเขาเสแสร้งปกปิดความเกลียดชัง
แต่ความชั่วของพวกเขาจะถูกเปิดโปงในที่ประชุม
27 ใครที่ขุดหลุมพราง จะตกลงไปเอง
ถ้าคนกลิ้งหินออกมา มันจะกลิ้งกลับไปทับตัวเอง
28 ลิ้นที่โกหกก็เกลียดคนที่มันทำร้าย
และปากที่ยกยอก็สร้างหายนะ