1 ต่อไปนี้เป็นสุภาษิตของโซโลมอน ซึ่งคนของกษัตริย์เฮเซคียาห์แห่งยูดาห์รวบรวมไว้
2 พระเจ้าได้รับเกียรติจากการปิดบังสิ่งต่างๆ ไว้
และพวกกษัตริย์ได้รับเกียรติจากการค้นพบสิ่งเหล่านั้น
3 ฟ้าอยู่สูงและแผ่นดินลึกฉันใด
หัวใจของพวกกษัตริย์ก็สุดจะหยั่งถึงฉันนั้น
4 เมื่อขจัดขี้แร่ออกจากเงิน
ช่างเงินก็จะสร้างสรรค์ภาชนะได้
5 เมื่อขจัดข้าราชการชั่วออกไปจากกษัตริย์แล้ว
บัลลังก์ของเขาจะได้รับการสถาปนาด้วยความชอบธรรม
6 อย่ายกยอตนเองต่อหน้ากษัตริย์
หรืออ้างตนเป็นคนสำคัญของกษัตริย์
7 ให้กษัตริย์เชื้อเชิญเจ้าว่า "มาที่นี่เถิด"
ดีกว่าต้องอับอายต่อหน้าพวกขุนนาง
สิ่งที่เจ้าได้เห็นกับตา
8 อย่ารีบร้อนนำไปฟ้องร้องที่ศาล
เพราะสุดท้ายเจ้าจะทำอย่างไร
หากเพื่อนบ้านของเจ้าทำให้เจ้าอับอาย
9 หากเจ้ามีเรื่องขึ้นศาลกับเพื่อนบ้าน
อย่าใส่ร้ายเขาให้คนอื่นไม่ไว้ใจ
10 ไม่เช่นนั้นคนที่ได้ยินอาจทำให้เจ้าอับอาย
และจะมีข้อกล่าวหาต่อเจ้า
11 การตัดสินใจที่เหมาะสมกับสถานการณ์
ก็เหมือนแอปเปิ้ลทองคำล้อมเงิน
12 คำตักเตือนของผู้พิพากษาที่ฉลาดแก่หูที่รับฟัง
ก็เหมือนต่างหูทองหรือเครื่องประดับทองเนื้อดี
13 เฉกเช่นน้ำเย็นแช่หิมะในฤดูเก็บเกี่ยว
ผู้ส่งสารที่ไว้ใจได้
ก็ทำให้เจ้านายที่ส่งเขาไปชื่นใจ
14 คนที่อวดเรื่องของขวัญที่ตนไม่ได้ให้
ก็เหมือนเมฆและลมที่ไม่ให้ฝน
15 จงอดทน แล้วจะชนะใจเจ้านายได้
ลิ้นที่อ่อนโยนสามารถบดขยี้กระดูกได้
16 เมื่อพบน้ำผึ้ง จงกินแต่พอประมาณ
ถ้ากินมากเกินไป เจ้าจะอาเจียน
17 ไปเยือนเพื่อนบ้านแค่นานๆ ครั้ง
ถ้าบ่อยเกินไป พวกเขาจะเกลียดเจ้า
18 คนที่เป็นพยานเท็จกล่าวหาเพื่อนบ้าน
ก็เหมือนกระบอง หรือดาบ หรือลูกธนูคม
19 การหวังพึ่งคนไม่ซื่อในวันที่ทุกข์ร้อน
ก็เหมือนฟันหักหรือเท้าพิการ
20 คนที่ร้องเพลงให้คนทุกข์ใจฟัง
ก็เหมือนคนที่ถอดเสื้อในวันที่อากาศหนาว
หรือเอาน้ำส้มสายชูราดบนแผล
21 ถ้าศัตรูของเจ้าหิว ก็เอาอาหารให้เขากิน
ถ้าเขากระหาย ก็ให้น้ำเขาดื่ม
22 การทำอย่างนี้ เจ้าก็สุมถ่านไฟร้อนบนศีรษะของเขา
และพระยาห์เวห์จะให้รางวัลเจ้า
23 ลมเหนือพัดฝนนอกฤดูมาฉันใด
คำนินทาก็ทำให้สีหน้าตกตะลึงฉันนั้น
24 อยู่ที่มุมดาดฟ้า
ดีกว่าอยู่ร่วมชายคากับภรรยาชอบหาเรื่อง
25 ข่าวดีจากแดนไกล
ก็เหมือนน้ำเย็นชื่นใจสำหรับใจอ่อนล้า
26 คนชอบธรรมที่ยอมคนชั่ว
ก็เหมือนน้ำพุมีโคลนหรือบ่อที่น้ำเสีย
27 การกินน้ำผึ้งมากไปไม่ดีฉันใด
การค้นหาสิ่งที่ล้ำลึกเกินไป ก็ไม่มีเกียรติฉันนั้น
28 คนที่ขาดการควบคุมตนเอง
ก็เหมือนเมืองที่กำแพงพัง