1 อย่าอิจฉาคนชั่ว
อย่าปรารถนาจะเป็นเพื่อนเขา
2 เพราะใจของเขาวางแผนทารุณ
และพูดถึงการก่อความเดือดร้อน
3 บ้านนั้นสร้างขึ้นโดยสติปัญญา
และสถาปนาขึ้นด้วยความเข้าใจ
4 โดยความรู้ ห้องต่างๆ ก็เต็มไปด้วย
ทรัพย์สมบัติงดงามและหายาก
5 คนฉลาดมีชัยด้วยอำนาจยิ่งใหญ่
และผู้มีความรู้ก็รวบรวมกำลังของตน
6 แน่นอน เจ้าต้องการคำแนะนำเมื่อทำสงคราม
และชัยชนะย่อมได้มาจากที่ปรึกษามากมาย
7 สติปัญญาอยู่สูงเกินเอื้อมสำหรับคนโง่
พวกเขาต้องไม่อ้าปากในที่ประชุมที่ประตูเมือง
8 ใครที่วางแผนชั่ว
จะได้ชื่อว่าคนเจ้าเล่ห์
9 อุบายของความโง่เขลาเป็นบาป
และผู้คนรังเกียจคนเยาะเย้ย
10 ถ้าเจ้าท้อแท้ในยามลำบาก
กำลังของเจ้าน้อยจริง!
11 จงช่วยคนที่ถูกนำไปสู่ความตาย
และรั้งคนที่เดินโซเซไปสู่การสังหาร
12 ถ้าเจ้าพูดว่า "แต่เราไม่รู้เรื่องนี้เลย"
พระองค์ผู้ที่ชั่งจิตใจ จะไม่รับรู้หรือ
พระองค์ผู้พิทักษ์ชีวิตของเจ้า จะไม่รู้หรือ
พระองค์จะไม่ตอบแทนทุกคนตามสิ่งที่พวกเขาทำหรือ
13 ลูกเอ๋ย จงกินน้ำผึ้งเพราะเป็นสิ่งดี
น้ำผึ้งหยดจากรวงนั้นหวานลิ้น
14 รู้เถิดว่าปัญญาก็หวานเหมือนน้ำผึ้งสำหรับเจ้า
หากเจ้าพบปัญญาก็มีความหวังในอนาคต
และความหวังของเจ้าจะไม่สลาย
15 อย่าซุ่มซ่อนเหมือนหัวขโมยใกล้บ้านของคนชอบธรรม
อย่าปล้นที่อาศัยของเขา
16 เพราะแม้คนชอบธรรมล้มลงเจ็ดครั้ง ก็ลุกขึ้นได้อีก
แต่คนชั่วจะสะดุดเมื่อเกิดภัยพิบัติ
17 อย่าสะใจเมื่อศัตรูของเจ้าล้ม
อย่าดีใจเมื่อพวกเขาสะดุด
18 เกรงว่าพระยาห์เวห์จะเห็นและไม่ชอบใจ
แล้วหันความโกรธของพระองค์ไปจากพวกเขา
19 อย่าร้อนใจเพราะคนทำชั่ว
หรืออิจฉาริษยาคนคนชั่วร้าย
20 เพราะคนทำชั่วไม่มีอนาคตให้หวัง
ตะเกียงของคนชั่วร้ายจะถูกดับไป
21 ลูกเอ๋ย จงยำเกรงพระยาห์เวห์และกษัตริย์
อย่าเข้าร่วมกับเจ้าหน้าที่ผู้กบฏ
22 เพราะทั้งสองพระองค์จะส่งหายนะมาสู่พวกเขาโดยพลัน
ใครจะรู้ถึงความย่อยยับที่จะเกิดขึ้น
23 ต่อไปนี้เป็นคำสอนของปราชญ์เช่นกัน
การตัดสินอย่างลำเอียงเป็นสิ่งไม่ดี
24 ใครที่พูดกับคนผิดว่า "ท่านบริสุทธิ์"
จะถูกคนแช่งด่า และถูกชนชาติต่างๆ ประณาม
25 แต่ผู้ที่ตัดสินลงโทษคนผิดจะได้ดี
พระพรมากมายจะมาถึงเขา
26 คำตอบซื่อตรง
เป็นดั่งจุมพิตบนริมฝีปาก
27 จงจัดแจงงานกลางแจ้งตามขั้นตอน
เตรียมที่นาให้พร้อม
จากนั้นจึงค่อยสร้างบ้าน
28 อย่าเป็นพยานปรักปรำเพื่อนบ้านโดยไม่มีเหตุ
เจ้าจะใช้ริมฝีปากล่อลวงงั้นหรือ
29 อย่าพูดว่า "ฉันจะทำกับพวกเขาเหมือนที่พวกเขาทำกับฉัน
จะแก้แค้นสิ่งที่พวกเขาทำไว้"
30 เราเดินผ่านไร่นาของคนเกียจคร้าน
ผ่านสวนองุ่นของคนไม่รู้จักคิด
31 มีหนามขึ้นอยู่เต็มไปหมด
พื้นดินถูกคลุมด้วยวัชพืช
กำแพงหินก็พังทลาย
32 เราครุ่นคิดในใจในสิ่งที่เราสังเกต
และได้บทเรียนจากสิ่งที่เห็นว่า
33 หลับอีกนิด เคลิ้มอีกหน่อย
กอดอกงีบต่อสักครู่
34 ความจนจะจู่โจมเจ้าเหมือนโจร
และความขัดสนเหมือนคนถืออาวุธ