1 ลูกที่ฉลาดฟังคำสั่งสอนของพ่อแม่
แต่คนชอบเยาะเย้ยไม่สนใจคำเตือนสติ
2 คนเราอิ่มเอมกับผลดีที่เกิดจากคำพูดของตน
แต่คนทรยศหิวความโหดร้าย
3 คนที่ระวังปากก็รักษาชีวิตของตนไว้
แต่คนที่พูดพล่อยๆ จะหายนะ
4 ความหิวของคนขี้เกียจไม่เคยถูกเติมเต็ม
แต่คนขยันมีแต่สมปรารถนา
5 คนชอบธรรมเกลียดคำโกหก
แต่คนชั่วทำให้ตัวเองมีกลิ่นเหม็น
และนำความอับอายมาสู่ตน
6 ความชอบธรรมปกป้องคนซื่อสัตย์
แต่ความชั่วร้ายคว่ำคนบาป
7 คนหนึ่งวางท่าร่ำรวย แต่ไม่มีอะไรเลย
แต่อีกคนทำทีว่ายากจน แต่มีทรัพย์สมบัติมากมาย
8 ทรัพย์สมบัติอาจจ่ายค่าไถ่ชีวิตคนได้
แต่คนจนไม่อาจตอบสนองต่อคำข่มขู่ได้
9 แสงของคนชอบธรรมส่องสว่างสดใส
แต่ตะเกียงของคนชั่วจะถูกดับไป
10 ที่ไหนมีการวิวาท ที่นั่นมีความหยิ่งยโส
แต่ปัญญาพบได้ในคนที่รับฟังคำแนะนำ
11 เงินทุจริตร่อยหรอลงเรื่อยๆ
แต่คนที่ออมทีละเล็กทีละน้อยทำให้เงินเพิ่มพูน
12 ความหวังที่ถูกหน่วงไว้ทรมานจิตใจ
แต่ความปรารถนาที่สมหวังเป็นต้นไม้แห่งชีวิต
13 ใครที่ดูหมิ่นคำสั่งสอนจะต้องชดใช้
แต่ใครที่ยำเกรงคำสั่งนั้นก็มีรางวัล
14 คำสอนของปราชญ์เป็นน้ำพุแห่งชีวิต
หันคนไปจากบ่วงความตาย
15 วิจารณญาณที่ดีย่อมได้รับความโปรดปราน
แต่ทางของคนทรยศนำไปสู่ความพินาศ13:15 ฉบับ LXX และฉบับซีรีแอค ความหมายของวลีภาษาฮีบรูไม่สามารถระบุได้แน่ชัด
16 คนฉลาดรอบคอบทำสิ่งต่างๆ ด้วยความรู้13:16 หรือ ฉลาดรอบคอบปกป้องตนเองด้วย
แต่คนโง่เขลาอวดความโง่ของตนเอง
17 คนส่งข่าวที่ชั่วร้ายตกอยู่ในความลำบาก
แต่ทูตที่เชื่อใจได้นำการเยียวยามาให้
18 ใครที่เพิกเฉยต่อวินัยจะยากจนและอับอาย
แต่ใครที่รับฟังคำตักเตือนก็ได้รับเกียรติ
19 ความสมหวังเป็นที่ชื่นใจแก่วิญญาณ
แต่คนโง่เกลียดการหันจากความชั่ว
20 คบคนฉลาดแล้วกลายเป็นคนฉลาด
เพราะคบคนโง่นั้นอันตราย
21 ความเดือดร้อนไล่ตามคนบาป
แต่คนชอบธรรมได้รับสิ่งดีเป็นรางวัล
22 คนดีทิ้งมรดกไว้ให้ลูกหลาน
แต่คนบาปสะสมสมบัติไว้ให้คนชอบธรรม
23 ทุ่งนาที่ไม่ได้ไถยังให้ผลแก่คนยากจน
แต่ความอยุติธรรมกวาดไปหมด
24 ใครที่ยั้งไม้เรียวก็เกลียดชังลูกของตน
แต่คนที่รักลูกก็ใส่ใจฝึกวินัยให้เขา
25 คนชอบธรรมได้กินจนหนำใจ
แต่คนชั่วหิวจนท้องกิ่ว
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)
/images/a/qHG3xNP8jqR-HqIiucz0L)