1 คนที่ไม่เป็นมิตรทำตามอำเภอใจ
ต่อต้านหลักปฏิบัติที่ดีทุกอย่าง ก็ทำให้เกิดการทะเลาะวิวาท
2 คนโง่ไม่ชอบฟังคำชี้แนะ
แต่ชอบคุยฟุ้งเรื่องของตน
3 การดูหมิ่นมากับความชั่ว
และความอัปยศก็มากับคำตำหนิ
4 คำพูดจากปากเป็นน้ำลึก
แต่น้ำพุแห่งปัญญาเป็นกระแสน้ำเชี่ยว
5 การเข้าข้างคนชั่วเป็นเรื่องไม่ดี
การไม่ให้ความยุติธรรมกับผู้บริสุทธิ์ก็เช่นกัน
6 ริมฝีปากของคนโง่นำไปสู่การวิวาท
ปากของเขาเชิญชวนการทุบตี
7 ปากของคนโง่ทำให้ตนเองพินาศ
ริมฝีปากของเขาเป็นกับดักชีวิตตนเอง
8 คำซุบซิบนินทาเหมือนอาหารโอชะ
ลงไปยังส่วนลึกที่สุดของร่างกาย
9 คนชอบอู้งานของตน
เป็นพี่น้องกับคนที่ชอบทำลาย
10 นามของพระยาห์เวห์เป็นป้อมปราการมั่นคง
คนชอบธรรมวิ่งไปหลบและปลอดภัย
11 ความมั่งคั่งของคนรวยเป็นเมืองปราการของพวกเขา
คิดว่ามันเป็นกำแพงสูงเกินจะปีนได้
12 ก่อนการล่มสลาย ใจก็เย่อหยิ่ง
แต่ความถ่อมใจมาก่อนเกียรติยศ
13 ตอบก่อนฟัง
นั่นก็โง่เขลาและน่าอับอาย
14 กำลังใจทำให้ทนต่อความเจ็บป่วยได้
แต่ใจที่แหลกสลาย ใครจะทนได้