คำสอนที่ 7
1 เมื่อเจ้านั่งกินอาหารกับผู้ปกครองบ้านเมือง
จงสังเกตสิ่ง23:1 หรือ คนที่อยู่ตรงหน้าเจ้าให้ดี
2 ถ้าเจ้าตะกละตะกลาม
ก็เอามีดจ่อคอตัวเองไว้
3 อย่าปรารถนาอาหารโอชะของเขา
เพราะอาหารนั้นเป็นสิ่งลวงตา
คำสอนที่ 8
4 อย่าตรากตรำจนหมดแรงเพื่อจะร่ำรวย
อย่าวางใจความฉลาดของตนเอง
5 พริบตาเดียวทรัพย์สมบัติก็หายไป
เพราะมันจะติดปีกออก
และบินขึ้นฟ้าเหมือนนกอินทรี
คำสอนที่ 9
6 อย่ากินอาหารของเจ้าบ้านที่ใจร้าย
อย่าปรารถนาอาหารโอชะของเขา
7 เพราะเขาเป็นคนชนิดที่
คิดถึงต้นทุนเสมอ23:7 หรือ เพราะเมื่อเขาคิดอยู่ในใจ เขาก็คิดเพราะเมื่อเขาจัดงานเลี้ยง เขาก็คิด
ปากก็พูดว่า "เชิญกินดื่มเถิด"
แต่ใจไม่ได้อยู่กับเจ้า
8 เจ้าจะอาเจียนสิ่งเล็กน้อยที่กินเข้าไป
และต้องเปลืองคำขอบคุณ
คำสอนที่ 10
9 อย่าพูดกับคนโง่
เพราะเขาจะดูหมิ่นถ้อยคำที่ฉลาดของเจ้า
คำสอนที่ 11
10 อย่าย้ายหลักเขตเก่าแก่
หรือรุกล้ำที่ดินของลูกกำพร้าพ่อ
11 เพราะองค์ผู้พิทักษ์ของเขาแข็งแกร่ง
พระองค์จะสู้คดีของพวกเขากับเจ้า
คำสอนที่ 12
12 จงเปิดใจรับคำสั่งสอน
และเงี่ยหูฟังถ้อยคำแห่งความรู้
คำสอนที่ 13
13 อย่าละเลยการฝึกวินัยลูก
หากเจ้าใช้ไม้เรียว พวกเขาจะไม่ตาย
14 สั่งสอนพวกเขาด้วยไม้เรียว
และช่วยเขาให้พ้นจากความตาย
คำสอนที่ 14
15 ลูกเอ๋ย หากเจ้ามีใจฉลาด
เราก็ปลื้มใจจริงๆ
16 เมื่อเจ้าพูดสิ่งที่ถูกต้อง
จิตวิญญาณของเราก็แช่มชื่น
คำสอนที่ 15
17 อย่าให้ใจของเจ้าอิจฉาคนบาป
แต่กระตือรือร้นในการยำเกรงพระยาห์เวห์ เสมอ
18 เจ้าจะมีความหวังในอนาคตแน่นอน
และความหวังของเจ้าจะไม่สลาย
คำสอนที่ 16
19 ลูกเอ๋ย จงฟังและจงฉลาด
จงตั้งใจอยู่ในทางที่ถูกต้อง
20 อย่าร่วมวงกับขี้เหล้า
และคนตะกละตะกลามกินเนื้อ
21 เพราะคนขี้เมาและคนตะกละจะยากจน
และสะลึมสะลือจนเหลือแค่ผ้าขี้ริ้วห่ม
คำสอนที่ 17
22 จงฟังพ่อผู้ให้ชีวิตแก่เจ้า
และอย่าดูหมิ่นแม่เมื่อเธอแก่ตัวลง
23 จงซื้อความจริงและอย่าขายสิ่งเหล่านี้
คือ สติปัญญา คำสั่งสอน และความเข้าใจลึกซึ้ง
24 พ่อของคนชอบธรรมก็สุขใจมาก
ผู้ชายที่มีลูกฉลาดก็ยินดีในตัวลูก
25 จงทำให้พ่อแม่ยินดี
ให้แม่ที่ให้กำเนิดเจ้าปลื้มใจ!
คำสอนที่ 18
26 ลูกเอ๋ย ขอใจเจ้าให้เราเถิด
และให้ดวงตาของเจ้ายินดีในทางของเรา
27 เพราะหญิงแพศยาคือหลุมลึก
และภรรยาเสเพลคือบ่อแคบ
28 เธอซุ่มรอเหยื่อเหมือนโจร
และแพร่พันธุ์ผู้ชายนอกใจ
คำสอนที่ 19
29 ใครที่ทุกข์ระทม ใครที่โศกเศร้า
ใครที่วิวาท ใครที่พล่ามบ่น
ใครที่เจ็บตัวโดยไม่จำเป็น ใครที่ตาแดงก่ำ
30 ก็คือคนที่จมอยู่กับเหล้า
คนที่ชิมเหล้าผสมหลากชนิด
31 อย่าจ้องเหล้าองุ่นเมื่อมันสีแดงสวย
เมื่อมันส่องประกายอยู่ในถ้วย
เมื่อมันดื่มลื่นคอ!
32 สุดท้ายมันฉกกัดเหมือนงู
ปล่อยพิษเหมือนงูพิษ
33 ตาของเจ้าจะเห็นภาพหลอนแปลกๆ
ความคิดจะเลอะเลือนสับสน
34 เจ้าจะเป็นเหมือนคนนอนอยู่กลางทะเล
เหมือนนอนบนยอดเสากระโดงเรือ
35 เจ้าจะพูดว่า "เขาฟาดแต่เราไม่เจ็บ!
เขาทุบตีแต่เราไม่รู้สึก!
เมื่อไรเราจะตื่นนะ
จะได้ไปดื่มอีก"