1 จาก/นั้น/ชุมชน/อิสราเอล/ทั้งหมด/ออก/เดินทาง/จาก/เอลิม/ถึง/ถิ่น/กันดารสีน ซึ่ง/อยู่/ระหว่าง/เอลิม/กับ/ซีนาย ถึงที่/นั่น/ใน/วันที่/สิบห้า/ของ/เดือน/ที่สอง/นับตั้งแต่/พวกเขา/ออก/จาก/อียิปต์ 2 ใน/ถิ่น/กันดาร/นั้น/ชน/อิสราเอล/ทั้งปวง/บ่นว่า/โมเสส/กับ/อาโรน 3 ชน/อิสราเอล/กล่าว/กับ/เขา/ทั้งสอง/ว่า "เรา/น่าจะ/ตาย/ด้วย/น้ำมือ/ของ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ตั้งแต่/อยู่/ที่/อียิปต์/แล้ว! ตอนที่/เรา/อยู่/ที่นั่น เรา/นั่ง/ล้อมวง/หม้อเนื้อ/และ/กิน/อาหาร/ทุกอย่าง/ที่/เรา/ต้องการ แต่/ท่าน/พา/เรา/ออกมา/อดตาย/กัน/หมด/ใน/ถิ่น/กันดาร"

4 องค์พระผู้เป็นเจ้า/จึง/ตรัส/กับ/โมเสส/ว่า "ดูเถิด เรา/จะ/ให้/อาหาร/ตก/ลง/มา/จาก/ท้องฟ้า/แก่/พวกเจ้า ให้/ทุกคน/ออกไป/เก็บ/อาหาร/แต่ละวัน/มาก/น้อย/ตาม/ความ/ต้องการ/ใน/วัน/นั้น เรา/จะ/ทดลอง/ดูว่า/พวกเขา/จะ/ปฏิบัติ/ตาม/คำสั่ง/ของเรา/หรือ/ไม่ 5 บอก/พวกเขา/ว่า/ให้/เก็บ/อาหาร/มากกว่า/ปกติ/เป็น/สองเท่า/ใน/วันที่/หก"

6 ดังนั้น/โมเสส/กับ/อาโรน/จึง/กล่าว/แก่/ประชากร/อิสราเอล/ว่า "ใน/เวลา/เย็น/ท่าน/จะ/รู้ว่า/พระองค์/ทรงเป็น/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ผู้/ที่/นำ/ท่าน/ออก/จาก/อียิปต์ 7 และ/ใน/เวลา/เช้า/ท่าน/จะ/เห็น/พระเกียรติสิริ/ของ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/เพราะ/พระองค์/ทรง/ได้ยิน/พวก/ท่าน/บ่นว่า/พระองค์ แล้ว/เรา/ทั้งสอง/เป็น/ใคร/กัน/เล่า ท่าน/จึง/มา/บ่น/ว่า/เรา?" 8 โมเสส/กล่าว/อีก/ว่า "ท่าน/จะ/รู้ว่า/พระองค์/ทรงเป็น/องค์พระผู้เป็นเจ้า/เมื่อ/พระองค์/ประทาน/เนื้อ/ให้/ใน/เวลา/เย็น/และ/ประทาน/อาหาร/ทั้งหมด/ที่/ท่าน/ต้องการ/ใน/เวลา/เช้า เพราะ/พระองค์/ทรง/ได้ยิน/ท่าน/บ่นว่า/พระองค์/แล้ว เรา/เป็น/ใคร/เล่า? ท่าน/ไม่ได้/ต่อว่า/เรา แต่/บ่นว่า/องค์/พระผู้เป็นเจ้า"

9 แล้ว/โมเสส/บอก/อาโรน/ว่า "จง/กล่าว/แก่/ชุมชน/อิสราเอล/ทั้งหมด/ว่า ‘จง/เข้ามา/ต่อหน้า/องค์พระผู้เป็นเจ้า/เพราะ/ทรง/ได้ยิน/เสียงบ่น/ว่า/ของ/พวกเจ้า/แล้ว’ "

10 ขณะ/อาโรน/กำลัง/กล่าว/แก่/ชุมชน/อิสราเอล/ทั้งปวง พวกเขา/มอง/ไป/ทาง/ถิ่น/กันดาร/เห็น/พระเกียรติสิริ/ของ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ปรากฏ/ใน/เมฆ

11 องค์พระผู้เป็นเจ้า/ตรัส/กับ/โมเสส/ว่า 12 "เรา/ได้ยิน/คำบ่น/ของ/ชน/อิสราเอล/แล้ว จง/บอก/พวกเขา/ว่า ‘ใน/เวลา/พลบค่ำ/พวกเจ้า/จะ/มี/เนื้อ/กิน และ/ใน/เวลา/เช้า/พวกเจ้า/จะ/มี/อาหาร/กิน/จนอิ่ม แล้ว/พวกเจ้า/จะ/รู้ว่า/เรา/คือ/พระยาห์เวห์/พระเจ้า/ของ/พวกเจ้า’ "

13 เย็น/วัน/นั้น/นกคุ่ม/บิน/มา/ตก/เต็ม/ค่าย และ/ใน/เวลา/เช้าตรู่/บริเวณ/รอบ/ค่าย/มี/น้ำ/ค้าง/ชุ่ม 14 เมื่อ/น้ำค้าง/ระเหย/ไป/ก็/เหลือ/เกล็ด/เล็กๆ เหมือน/เกล็ด/น้ำค้าง/แข็ง/ตกอยู่/ตาม/พื้นดิน/ของ/ถิ่น/กันดาร 15 ชาว/อิสราเอล/เห็น/เข้า/ก็/ถามกัน/ว่า "อะไร/กัน/นี่?" เพราะ/พวกเขา/ไม่รู้ว่า/สิ่ง/นั้น/คือ/อะไร

โมเสส/ตอบว่า "นี่คือ/อาหาร/ที่/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ประทาน/ให้/แก่/พวกเจ้า 16 องค์พระผู้เป็นเจ้า/ทรง/บัญชา/ว่า ‘ให้/แต่ละคน/เก็บ/อาหาร/เท่าที่/ตน/ต้องการ คน/ละ/ประมาณ 2 ลิตร* ตาม/จำนวน/คน/ที่/อยู่/ใน/เต็นท์/ของ/เจ้า’ "

17 ชน/อิสราเอล/จึง/ทำ/ตามที่/พวกเขา/บอก บางคน/ก็/เก็บ/มาก บางคน/ก็/เก็บ/น้อย 18 แต่/เมื่อ/เขา/ตวง/ด้วย/โอเมอร์ ผู้/ที่/เก็บ/มาก/ก็/ไม่มี/เหลือ/และ/ผู้/ที่/เก็บ/น้อย/ก็/ไม่ขาด แต่ละคน/เก็บ/ได้/พอดี/ตามที่/ต้องการ

19 แล้ว/โมเสส/บอก/พวกเขา/ว่า "อย่า/เก็บ/อาหาร/เหล่านี้/ไว้/จน/รุ่งเช้า"

20 ถึง/กระนั้น/ยัง/มี/บางคน/ไม่/เชื่อฟัง/โมเสส เก็บ/อาหาร/บางส่วน/ไว้/จน/รุ่งเช้า อาหาร/นั้น/ก็/บูด/เหม็น/เป็น/หนอน โมเสส/จึง/โกรธ/พวกเขา

21 ทุกเช้า/ทุกคน/จึง/เก็บ/อาหาร/ตาม/ความ/ต้องการ และ/เมื่อ/แดด/ร้อนจัด/อาหาร/นั้น/ก็/ละลาย/หายไป 22 ใน/วันที่/หก/พวกเขา/เก็บ/เป็น/สองเท่า/ของ/ปกติ คือ/คน/ละ/ประมาณ 4.5 ลิตร* และ/บรรดา/หัวหน้า/ของ/ชุมชน/อิสราเอล/จึง/มา/รายงาน/ต่อ/โมเสส 23 โมเสส/ตอบ/พวกเขา/ว่า "องค์พระผู้เป็นเจ้า/ทรง/บัญชา/ว่า ‘ให้/พรุ่งนี้/เป็น/วัน/แห่ง/การ/หยุดพัก/คือ/วัน/สะบาโต/อัน/บริสุทธิ์/แด่/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ฉะนั้น/วันนี้/จง/ปิ้ง/หรือ/ต้ม/อาหาร/ไว้/ตาม/ความ/ต้องการ แล้ว/เก็บ/ส่วน/ที่/เหลือ/ไว้/จน/รุ่งเช้า’ "

24 ดังนั้น/พวกเขา/จึง/เก็บ/อาหาร/ไว้/จน/รุ่งเช้า/ตามที่/โมเสส/สั่งไว้ และ/อาหาร/นั้น/ก็/ไม่/เน่า/เหม็น/และ/ไม่มี/หนอน 25 โมเสส/กล่าว/ว่า "นี่/เป็น/อาหาร/ของ/ท่าน/สำหรับ/วันนี้ เพราะ/วันนี้/เป็น/วัน/สะบาโต/แด่/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ท่าน/จะ/ไม่/พบ/อาหาร/ตาม/พื้นดิน/ใน/วันนี้ 26 ตลอด/หก/วัน/ท่าน/จง/เก็บ/อาหาร แต่/วัน/ที่เจ็ด/เป็น/วัน/สะบาโต จะ/ไม่มี/อาหาร/ให้/เก็บ"

27 ถึงกระนั้น/ก็/ยัง/มี/บางคน/ออกไป/เก็บ/อาหาร/ใน/วันที่/เจ็ด แต่ก็/ไม่/พบ/เลย 28 แล้ว/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ตรัส/กับ/โมเสส/ว่า "พวกเจ้า/จะ/ดื้อดึง/ไม่/ยอม/เชื่อฟัง/คำบัญชา/และ/คำสั่ง/ของเรา/ไป/อีก/นาน/เท่าไร? 29 จง/จำ/ใส่/ใจ/ว่า/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ได้/ประทาน/วัน/สะบาโต/ไว้/สำหรับ/เจ้า/ทั้งหลาย ฉะนั้น/ใน/วันที่/หก/พระองค์/จึง/ทรงให้/อาหาร/แก่/พวกเจ้า/เป็น/สองเท่า จะ/ได้/เพียงพอ/สำหรับ/สองวัน ใน/วันที่/เจ็ด/ทุกคน/จง/อยู่/ใน/เต็นท์/ที่พัก ไม่ต้อง/ออกไป/เก็บ/อาหาร" 30 ดังนั้น/เหล่า/ประชากร/จึง/หยุดพัก/ใน/วันที่/เจ็ด

31 ชาว/อิสราเอล/เรียก/อาหาร/นั้น/ว่า/มานา* ลักษณะ/เหมือน/เมล็ดผักชี มี/สีขาว รสชาติ/เหมือน ขนมปัง/แผ่น/ผสม/น้ำผึ้ง 32 โมเสส/กล่าว/ว่า "องค์พระผู้เป็นเจ้า/บัญชา/ว่า ‘ให้/เก็บ/มานา/ไว้/ประมาณ 2 ลิตร และ/เก็บ/รักษา/ไว้/สำหรับ/คน/รุ่นหลัง เพื่อ/เขา/จะ/ได้/เห็น/อาหาร/ที่/เรา/ได้/ให้/พวกเจ้า/กิน/ใน/ถิ่น/กันดาร/เมื่อ/เรา/นำ/เจ้า/ออกมา/จาก/อียิปต์’ "

33 ดังนั้น/โมเสส/จึง/พูดกับ/อาโรน/ว่า "จง/เอา/ไห/มา/บรรจุ/มานา/ไว้/ประมาณ 2 ลิตร และ/เก็บ/รักษา/ไว้/ต่อหน้า/องค์พระผู้เป็นเจ้า/เพื่อ/ชน/รุ่นหลัง"

34 อาโรน/ทำ/ตาม/คำบัญชา/ซึ่ง/โมเสส/ได้รับ/จาก/องค์พระผู้เป็นเจ้า/เขา/วาง/มานา/ไว้/หน้า/ศิลาจารึก/พระ/บัญญัติ/สิบ/ประการ/ซึ่ง/อยู่/ใน/หีบ/พันธสัญญา 35 ชน/อิสราเอล/กิน/มานา/เป็น/อาหาร/ตลอด/สี่สิบปี ตราบจน/มาถึง/เขต/แดน/คานาอัน/ซึ่ง/พวกเขา/เข้า/ไป/ตั้ง/รกราก

36 (1 โอเมอร์/เท่ากับ/หนึ่งในสิบ/ของ 1 เอฟาห์)