อพยพ 9

ภัยพิบัติ/ที่/เกิด/กับ/ฝูงสัตว์

1 องค์พระผู้เป็นเจ้า/ตรัส/กับ/โมเสส/ว่า "จง/ไป/หา/ฟาโรห์/และ/กล่าว/กับ/เขา/ว่า ‘พระยาห์เวห์/พระเจ้า/ของ/ชน/ฮีบรู/ตรัส/ว่า "จง/ปล่อย/ประชากร/ของเรา/ไป/เพื่อ/พวกเขา/จะ/ได้/นมัสการ/เรา" 2 หาก/เจ้า/ไม่ยอม/ปล่อย/พวกเขา/ไป/และ/ยังคง/หน่วงเหนี่ยว/ไว้ 3 พระหัตถ์/ของ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/จะ/นำ/ภัยพิบัติ/อัน/น่า/สะพรึง/กลัว/มา/สู่/ฝูงสัตว์/ของ/เจ้า/ใน/ท้องทุ่ง ไม่ว่า/จะ/เป็น/ฝูงม้า ลา อูฐ วัว แกะ/และ/แพะ 4 แต่/องค์พระผู้เป็นเจ้า/จะ/ทำให้/เกิด/ความแตกต่าง/ระหว่าง/ฝูงสัตว์/ของ/อิสราเอล/กับ/ของ/อียิปต์ เพื่อว่า/สัตว์/ของ/ชาว/อิสราเอล/จะ/ไม่ตาย/แม้แต่/ตัวเดียว’ "

5 องค์พระผู้เป็นเจ้า/ทรง/กำหนด/เวลา/และ/ตรัส/ว่า "ใน/วัน/พรุ่งนี้/องค์พระผู้เป็นเจ้า/จะ/ทำ/สิ่ง/นี้/ใน/แผ่นดิน/อียิปต์" 6 และ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ก็/ทรง/กระทำ/เช่นนั้น/ใน/วัน/ต่อมา ฝูงสัตว์/ของ/ชาวอียิปต์/พา/กัน/ล้มตาย/หมด ส่วน/ฝูงสัตว์/ของ/อิสราเอล/ไม่ตาย/แม้แต่/ตัวเดียว 7 ฟาโรห์/ส่ง/คน/ไป/ตรวจสอบ/และ/พบว่า/สัตว์/ของ/อิสราเอล/ไม่ตาย/เลย/สัก/ตัว แต่/ฟาโรห์/ก็/ยังคง/มี/พระทัย/แข็ง/กระด้าง/และ/ไม่ยอม/ปล่อย/ประชากร/อิสราเอล/ไป

ภัยพิบัติ/จาก/ฝี

8 องค์พระผู้เป็นเจ้า/จึง/ตรัส/กับ/โมเสส/และ/อาโรน/ว่า "จง/กอบ/เขม่า/จาก/เตา/ขึ้นมา/และ/ให้/โมเสส/ซัด/ขึ้นไป/ใน/อากาศ/ต่อหน้า/ฟาโรห์ 9 เขม่า/นั้น/จะ/กลายเป็น/ฝุ่น/ละเอียด/ฟุ้งตลบ/ไป/ทั่ว/ดินแดน/อียิปต์ ทำให้/เกิด/ฝี/แตก/ลาม/ตาม/ตัว/ผู้/คน/และ/สัตว์/ทั่ว/แผ่นดิน"

10 ดังนั้น/เขา/ทั้งสอง/จึง/นำ/เขม่า/จาก/เตา/ไป/เข้าเฝ้า/ฟาโรห์ แล้ว/โมเสส/ก็/ซัด/เขม่า/ขึ้นไป/ใน/อากาศ ทำให้/เกิด/เป็น/ฝี/แตก/ลาม/ทั่วตัว/คน/และ/สัตว์ 11 บรรดา/นัก/เล่น/อาคม/ไม่อาจ/ยืน/สู้หน้า/โมเสส/ได้ เพราะ/ฝี/ขึ้น/ที่/ตัว/พวกเขา/เหมือน/ชาวอียิปต์/ทั้งปวง/ด้วย 12 แต่/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ทรง/กระทำ/ให้/ฟาโรห์/มี/พระทัย/แข็ง/กระด้าง/ไม่ยอม/ฟัง/โมเสส/และ/อาโรน ดังที่/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ได้/ตรัส/ไว้/กับ/โมเสส

ภัยพิบัติ/จาก/ลูกเห็บ

13 องค์พระผู้เป็นเจ้า/ตรัส/กับ/โมเสส/ว่า "จง/ตื่น/แต่/เช้ามืด/ไป/เข้าเฝ้า/ฟาโรห์/และ/บอก/เขา/ว่า ‘พระยาห์เวห์/พระเจ้า/ของ/ชน/ฮีบรู/ตรัส/ดังนี้/ว่า จง/ปล่อย/ประชากร/ของเรา/ไป/เพื่อ/พวกเขา/จะ/ได้/นมัสการ/เรา 14 มิฉะนั้น/ครั้งนี้/เรา/จะ/ส่ง/ภัยพิบัติ/อย่าง/รุนแรง/มายัง/เจ้า ข้าราชการ/และ/ราษฎร/ของ/เจ้า เพื่อ/เจ้า/จะ/ได้/รู้/ว่า/ทั่ว/พิภพ/นี้/ไม่มี/ผู้/ใด/เสมอ/เหมือน/เรา 15 แม้/ใน/ขณะนี้/เรา/จะ/เหยียด/มือ/ออก/ทำลาย/เจ้า/และ/ประชากร/ของ/เจ้า/ด้วย/ภัยพิบัติ/ที่/จะ/กวาดล้าง/เจ้า/จาก/แผ่นดิน/โลก/ก็/ได้ 16 แต่/เรา/ได้/ยก/เจ้า/ให้/เป็น/ใหญ่*9:16 หรือ/เรา/ได้/ไว้ชีวิต/เจ้าก็/เพื่อ/จุดประสงค์/ข้อนี้/เอง คือ/เพื่อ/เรา/จะ/ได้/สำแดง/ฤทธิ์/อำนาจ/ของเรา/แก่/เจ้า และ/เพื่อ/นาม/ของเรา/จะ/เลื่องลือ/ไป/ทั่วโลก 17 เจ้า/ยัง/ตั้งตัว/เป็น/ศัตรู/กับ/ประชากร/ของเรา/และ/ไม่ยอม/ปล่อย/พวกเขา/ไป 18 เพราะ/ฉะนั้น/ใน/วัน/พรุ่งนี้/เวลา/นี้ เรา/จะ/ส่ง/พายุ/ลูกเห็บ/มา/กระหน่ำ/อียิปต์/อย่าง/รุนแรง/ที่สุด อย่างที่/ไม่เคย/เกิด/ขึ้นมา/ก่อน/นับตั้งแต่/ก่อตั้ง/ประเทศ/มา 19 ฉะนั้น/เจ้า/จง/สั่งให้/ต้อน/ฝูงสัตว์/และ/นำ/ทุกสิ่ง/ที่/เจ้า/มี/ใน/ท้องทุ่ง/เข้า/ที่/กำบัง เพราะ/คน/หรือ/สัตว์/ใดๆ ที่/ยัง/คงอยู่/นอก/ชายคา/จะ/ถูก/ลูกเห็บ/ซัด/ถึง/ตาย’ "

20 เหล่า/ข้าราชการ/ของ/ฟาโรห์/ที่/เกรงกลัว/พระดำรัส/ของ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/รีบ/นำ/ข้าทาส/และ/ฝูงสัตว์/เข้ามา/อยู่/ใต้/ชายคา 21 ส่วน/คน/ที่/ไม่/ใส่ใจ/พระดำรัส/ของ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ก็/ปล่อย/ข้าทาส/บริวาร/และ/ฝูงสัตว์/ไว้/ใน/ท้องทุ่ง

22 แล้ว/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ตรัส/กับ/โมเสส/ว่า "จง/ชูมือ/ขึ้น/ฟ้า/เพื่อ/จะ/มี/ลูกเห็บ/ตก/ทั่ว/ดินแดน/อียิปต์ ตกลงมา/บน/ผู้/คน สัตว์ และ/บน/พืชพันธุ์/ทั้งหมด/ที่/อยู่/ใน/ท้องทุ่ง/ของ/อียิปต์" 23 เมื่อ/โมเสส/ชู/ไม้เท้า/ขึ้นสู่/ท้องฟ้า องค์พระผู้เป็นเจ้า/ทรง/บันดาล/ให้/เกิด/ฟ้าแลบ/ฟ้าร้อง ฟ้าผ่า/และ/พายุ/ลูกเห็บ/ตกลงมา ดังนั้น/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ทรง/กระทำ/ให้/พายุ/ลูกเห็บ/ตกลง/ใน/ดินแดน/อียิปต์ 24 ลูกเห็บ/ตกลงมา/และ/มี/ฟ้าแลบ/ฟ้าร้อง พายุ/ใน/คราวนี้/ร้ายแรง/ที่สุด/ใน/อียิปต์/ตั้งแต่/สร้าง/ชาติ/มา 25 ลูกเห็บ/ตกลงมา/ทั่ว/แผ่นดิน/อียิปต์ กระหน่ำ/ใส่/ทุก/สิ่ง/ทุก/อย่าง/ที่/อยู่/กลางแจ้ง/ทั้ง/คน/และ/สัตว์ ทำลาย/พืชพันธุ์/ทั้งสิ้น/ใน/ท้องทุ่ง/และ/ต้นไม้/ทุก/ต้น/หักโค่น 26 เว้นแต่/ดินแดน/โกเชน/ซึ่ง/ชาว/อิสราเอล/อาศัย/อยู่ ไม่มี/ลูกเห็บ/ตก/เลย

27 แล้ว/ฟาโรห์/เรียก/โมเสส/กับ/อาโรน/ให้/มา/เข้าเฝ้า/และ/ตรัส/กับ/เขา/ว่า "คราวนี้/เรา/ได้/ทำ/บาป องค์พระผู้เป็นเจ้า/ทรงเป็น/ฝ่ายถูก เรา/และ/ประชาชน/ของเรา/เป็น/ฝ่ายผิด 28 ช่วย/วิงวอน/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ให้/หยุด/ฟ้าคะนอง/และ/พายุ/ลูกเห็บ/เถิด แล้ว/เรา/จะ/ปล่อย/พวกเจ้า/ไป/ทันที พวกเจ้า/ไม่ต้อง/อยู่/อีก/ต่อไป"

29 โมเสส/ทูล/ว่า "เมื่อ/ข้าพระบาท/ออก/จาก/เมือง/ไป/แล้ว ข้าพระบาท/จะ/ชูมือ/อธิษฐาน/ต่อ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/แล้ว/ฟ้าคะนอง/และ/ลูกเห็บ/ก็/จะ/หยุด เพื่อ/ฝ่าพระบาท/จะ/ได้/ทรง/ทราบ/ว่า/โลกนี้/เป็น/ของ/องค์/พระผู้เป็นเจ้า 30 แต่/ข้า/พระบาท/ก็/ทราบ/ว่า/ฝ่าพระบาท/กับ/ข้าราชการ/จะ/ยังคง/ไม่/ยำเกรง/พระเจ้า/พระยาห์เวห์"

31 (ต้น/ป่าน/และ/ข้าวบาร์เลย์/ถูก/ทำลาย/ย่อยยับ เพราะ/ข้าวบาร์เลย์/ชู/รวง/แล้ว/และ/ต้นป่าน/ก็/กำลัง/ออกดอก 32 แต่/ข้าว/สาลี/และ/ข้าว/สแปลต์/ไม่/ถูก/ทำลาย/ไป เพราะ/สุก/ช้า/กว่า)

33 แล้ว/โมเสส/จึง/ทูล/ลา/ฟาโรห์/ออกไป/นอกเมือง เขา/ชูมือ/ขึ้น/ฟ้า/ทูลขอ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/พายุ/ฟ้าคะนอง และ/ลูกเห็บ/ก็/หยุด ฝน/ก็/หยุด/ตก 34 เมื่อ/ฟาโรห์/เห็น/ทุกอย่าง/สงบ/ลง/แล้ว พระองค์/ก็/ทำ/บาป/อีก คือ/พระองค์/และ/ข้าราชการ/ของ/พระองค์/ทำ/ใจแข็ง/กระด้าง 35 เป็นอันว่า/ฟาโรห์/มี/พระทัย/แข็ง/กระด้าง/ไม่ยอม/ให้/ประชากร/อิสราเอล/ออกไป เป็น/จริง/ตามที่/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ได้/ตรัส/ผ่าน/โมเสส/ไว้/แล้ว