อพยพ 5

ทำ/อิฐ/โดย/ไม่มี/ฟาง

1 หลังจาก/นั้น/โมเสส/กับ/อาโรน/เข้าเฝ้า/ฟาโรห์/และ/ทูล/ว่า "พระยาห์เวห์/พระเจ้า/ของ/อิสราเอล/ตรัส/ว่า ‘จง/ปล่อย/ประชากร/ของเรา/ไป เพื่อ/พวกเขา/จะ/จัดงาน/ฉลอง/ให้/เรา/ใน/ถิ่น/กันดาร’ "

2 ฟาโรห์/ตรัส/ว่า "องค์พระผู้เป็นเจ้า/เป็น/ใคร/ที่/เรา/จะ/ต้อง/เชื่อฟัง/และ/ปล่อย/อิสราเอล/ไป? เรา/ไม่รู้จัก/องค์พระผู้เป็นเจ้า/และ/เรา/จะ/ไม่ปล่อย/อิสราเอล/ไป"

3 เขา/ทั้งสอง/จึง/ทูล/ว่า "พระเจ้า/ของ/ชน/ฮีบรู/ปรากฏ/แก่/ข้าพระบาท พวก/ข้าพระบาท/ขออนุญาต/เดินทาง/เป็น/เวลา/สามวัน/เข้า/ไป/ใน/ถิ่น/กันดาร/เพื่อ/ถวาย/เครื่อง/บูชา/แด่/พระยาห์เวห์/พระเจ้า/ของ/ข้าพระบาท มิฉะนั้น/พระองค์/จะ/ทรง/ลงโทษ/พวก/ข้าพระบาท/ด้วย/ภัยพิบัติ/หรือ/สงคราม"

4 แต่/กษัตริย์/อียิปต์/ตรัส/ว่า "เจ้า/โมเสส/กับ/อาโรน เหตุใด/พวกเจ้า/จึง/เที่ยว/ชักชวน/ผู้/คน/ให้/ละทิ้ง/งาน? กลับไป/ทำงาน/เดี๋ยวนี้!" 5 แล้ว/ฟาโรห์/ตรัส/ว่า "ดูสิ เจ้า/ทำให้/ผู้/คน/มากมาย/ที่/อยู่/ใน/ดินแดนนี้/ต้อง/ทิ้ง/งาน/ของ/พวกเขา"

6 ใน/วัน/นั้น/เอง ฟาโรห์/ตรัส/สั่ง/นาย/ทาส/และ/ผู้/คุม/คน/งาน/ว่า 7 "อย่าให้/ฟาง/สำหรับ/ทำ/อิฐ/แก่/พวก/ทาส ให้/พวกเขา/ไป/หา/ฟาง/เอาเอง 8 แต่/กำหนด/ให้/พวกเขา/ทำ/อิฐ/ให้/ได้/จำนวน/เท่าเดิม ไม่ต้อง/ลด/จำนวน/การผลิต เพราะ/ทาส/พวก/นี้/ขี้เกียจ พวกเขา/จึง/ร่ำร้อง/ว่า ‘ขอ/ปล่อย/เรา/ไป/ถวาย/เครื่อง/บูชา/แด่/พระเจ้า/ของ/พวกเรา’ 9 จง/ให้/พวก/ทาส/ทำงาน/หนัก/ขึ้น จะ/ได้/ไม่มี/เวลา/ไป/ฟัง/คำ/โกหก/พก/ลม"

10 ดังนั้น/นายงาน/กับ/ผู้/คุม/คนงาน/จึง/บอก/พวก/ทาส/ว่า "ฟาโรห์/รับสั่ง/ว่า ‘เรา/จะ/งด/แจกจ่าย/ฟาง/ให้/พวกเจ้า 11 พวกเจ้า/จง/ไป/เก็บ/และ/หา/ฟาง/เอาเอง แต่/ต้อง/ทำ/อิฐ/ให้/ได้/จำนวน/เท่าเดิม’ " 12 ดังนั้น/พวกเขา/จึง/แยกย้าย/กัน/ไปทั่ว/อียิปต์/เพื่อ/หา/ฟาง 13 เหล่า/นาย/ทาส/คอย/เร่ง/อยู่/เรื่อย/ว่า "แต่ละวัน/พวกเจ้า/ต้อง/ทำ/อิฐ/ให้/ได้/ครบ/ตาม/จำนวน/เหมือน/ตอนที่/เจ้า/ได้รับ/ฟาง" 14 แล้ว/ผู้/คุม/คนงาน/ชาว/อิสราเอล/ที่/นาย/ทาส/ของ/ฟาโรห์/แต่งตั้ง/ขึ้น/ก็/ถูกโบยตี/และ/ถูก/ถามว่า "ทำไม/วันนี้/และ/เมื่อวานนี้/พวกเจ้า/จึง/ทำ/อิฐ/ไม่/ครบ/ตาม/จำนวน/เดิม?"

15 ผู้/คุม/คน/งาน/ชาว/อิสราเอล/จึง/เข้าเฝ้า/ฟาโรห์/และ/ร้อง/อุทธรณ์/ว่า "เหตุใด/ฝ่าพระบาท/จึง/ทรง/กระทำ/ต่อ/ผู้/รับใช้/ของ/ฝ่าพระบาท/อย่างนี้? 16 พวก/ข้าพระบาท/ไม่/ได้รับ/แจกจ่าย/ฟาง แต่/มี/คำสั่ง/ว่า ‘จง/ทำ/อิฐ!’ พวก/ข้าพระบาท/ยัง/ต้อง/ถูก/เฆี่ยนตี/ทั้งๆ ที่/พวก/ข้าราชการ/ของ/ฝ่าพระบาท/ต่างหาก/ที่/เป็น/ฝ่ายผิด"

17 ฟาโรห์/ตรัส/ว่า "พวกเจ้า/ขี้เกียจ/จริงๆ! ถึง/ได้/พร่ำ/ขอ/ว่า ‘ปล่อย/พวกเรา/ออกไป/ถวาย/เครื่อง/บูชา/แด่/องค์/พระผู้เป็นเจ้า’ 18 พวกเจ้า/กลับไป/ทำงาน/ได้/แล้ว เรา/จะ/ไม่/จ่าย/ฟาง/ให้ แต่/พวกเจ้า/ต้อง/ทำ/อิฐ/ให้/ได้/ตาม/จำนวน/ที่/กำหนด/ไว้"

19 ผู้/คุม/คนงาน/ชาว/อิสราเอล/ตระหนัก/ว่า/พวก/ตน/กำลัง/ตก/ที่นั่ง/ลำบาก เมื่อ/พวกเขา/ถูก/สั่งว่า "พวกเจ้า/ต้อง/ทำ/อิฐ/ให้/ได้/ตาม/จำนวน/ที่/กำหนด/ใน/แต่ละวัน" 20 เมื่อ/พวกเขา/กลับ/จาก/เข้าเฝ้า/ฟาโรห์/ก็/พบ/โมเสส/กับ/อาโรน/รอ/พบ/พวกเขา/อยู่ 21 จึง/กล่าว/ว่า "ขอ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ทรง/พิจารณา/และ/ตัดสินโทษ/พวกท่าน! พวกท่าน/ทำให้/ฟาโรห์/กับ/เหล่า/ข้าราชการ/เกลียดชัง/พวกเรา และ/ทำให้/พวก/นั้น/มี/ข้ออ้าง/ที่/จะ/ฆ่า/พวกเรา"

พระเจ้า/ทรงสัญญา/ถึง/การ/ปลดปล่อย

22 โมเสส/จึง/กลับไป/ทูล/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ว่า "ข้าแต่/องค์/พระผู้เป็นเจ้า เหตุใด/พระองค์/ทรงนำ/ความ/ทุกข์ร้อน/มาถึง/คน/เหล่านี้? พระองค์/ทรงส่ง/ข้าพระองค์/มา/เพื่อ/การ/นี้/หรือ? 23 ตั้งแต่/ข้าพระองค์/ไป/ทูล/ฟาโรห์/ใน/พระนาม/ของ/พระองค์ ฟาโรห์/ทำให้/เหล่า/ประชากร/เดือดร้อน และ/พระองค์/ไม่ได้/ทรง/กอบกู้/ประชากร/ของ/พระองค์/เลย"