ปฐมกาล 44

ถ้วยเงิน/ใน/กระสอบ

1 ต่อมา/โยเซฟ/สั่ง/คน/ต้นเรือน/ประจำบ้าน/ของเขา/ว่า "จง/เอา/อาหาร/ยัด/ใส่/กระสอบ/ของ/พวกเขา/ทุกคน/มาก/เท่าที่/พวกเขา/จะ/ขน/ไป/ได้ และ/จง/ใส่/เงิน/ของ/พวกเขา/แต่ละคน/ไว้/ที่/ปาก/กระสอบ/ของ/พวกเขา/ด้วย 2 แล้ว/ใส่/ถ้วยเงิน/ของเรา/ไว้/ที่/ปาก/กระสอบ/ของ/น้อง/คน/เล็ก พร้อม/เงิน/ค่า/ข้าว/ของเขา" เขา/ก็/ปฏิบัติ/ตาม/คำสั่ง/ของ/โยเซฟ

3 ครั้น/รุ่งเช้า คน/ของ/โยเซฟ/ก็/ส่ง/ชาย/เหล่านั้น/พร้อม/ฝูงลา/ออก/เดินทาง/ไป 4 เมื่อ/พวกเขา/เดินทาง/ไป/ได้/ไม่/ไกล/จาก/เมือง/นัก โยเซฟ/ก็/สั่ง/คน/ต้นเรือน/ว่า "จง/ตาม/ชาย/เหล่านั้น/ไป/ทันที และ/เมื่อ/เจ้า/ตามไป/ทัน/แล้ว/ให้/ถาม/พวกเขา/ว่า ‘เหตุใด/พวก/ท่าน/จึง/ตอบแทน/ความดี/ด้วย/ความชั่ว? 5 นี่/เป็น/ถ้วย/ซึ่ง/นาย/ของเรา/ใช้/ดื่ม/และ/ใช้/ทำนาย/ไม่ใช่หรือ? พวก/ท่าน/ได้/ทำ/สิ่ง/ชั่วช้า/ลง/ไป/แล้ว’ "

6 เมื่อ/คน/ต้นเรือน/ไล่ตาม/คน/เหล่านั้น/ทัน เขา/ก็/พูดตาม/ที่/โยเซฟ/สั่ง 7 แต่/ชาย/เหล่านั้น/พูดว่า "เหตุใด/เจ้านาย/ของเรา/จึง/พูด/เช่นนั้น? ไม่มี/ทาง/ที่/ผู้/รับใช้/ของ/ท่าน/จะ/ทำ/เช่นนั้น! 8 พวกเรา/อุตส่าห์/นำ/เงิน/จาก/ดินแดน/คานาอัน/ที่/พบ/ใน/ปาก/กระสอบ/ของเรา/มา/คืนให้/ท่าน แล้ว/ทำไม/เรา/จึง/ต้อง/ขโมย/เงิน/หรือ/ทอง/จาก/บ้าน/นาย/ของ/ท่าน/ด้วย? 9 ถ้า/พบ/ถ้วยเงิน/ของ/นายท่าน/อยู่/ที่/ผู้/รับใช้/ของ/ท่าน/คน/ใด/ก็/ให้/ผู้/นั้น/ตาย/เสียเถิด แล้ว/พวกเรา/ที่/เหลือ/ทั้งหมด/จะ/ยอม/เป็น/ทาส/นาย/ของ/ท่าน"

10 เขา/จึง/ว่า "ดี ให้/เป็น/ไป/ตาม/ที่/ท่าน/ว่า ถ้า/เรา/พบ/ของ/นั้น/ที่/ใคร เขา/จะ/กลายเป็น/ทาส/ของเรา แต่/พวก/ที่/เหลือ/จะ/พ้นผิด"

11 พวกเขา/แต่ละคน/จึง/รีบ/ปลด/กระสอบ/ลง/จาก/หลังลา/และ/เปิดออก 12 แล้ว/คน/ต้นเรือน/จึง/เริ่ม/ค้นดู/ตั้งแต่/กระสอบ/ของ/พี่ชาย/คน/โต/ไป/จนถึง/น้อง/คน/สุดท้อง ก็/พบ/ถ้วยเงิน/ใน/กระสอบ/ของ/เบนยามิน 13 เมื่อ/เห็น/ดังนั้น พวกเขา/จึง/ฉีก/เสื้อผ้า/ของ/ตน/ด้วย/ความ/ทุกข์ใจ เอา/ของ/ขึ้น/ลา/แล้ว/กลับ/เข้ามา/ใน/เมือง

14 โยเซฟ/ยังคงอยู่/ที่/บ้าน/เมื่อ/ยูดาห์/กับ/พี่น้อง/ของเขา/มาถึง พวกเขา/รีบ/ทรุดตัวลง/กับ/พื้น/ต่อหน้า/โยเซฟ 15 โยเซฟ/ถามว่า "พวกเจ้า/ทำ/อะไร/ลง/ไป? พวกเจ้า/ไม่รู้หรือ/ว่า/คน/อย่าง/เรา/สามารถ/รู้/เรื่อง/ต่างๆ ได้/โดย/การ/ทำนาย?"

16 ยูดาห์/ตอบว่า "พวกเรา/จะ/พูด/อะไร/ต่อ/นาย/ของเรา/ได้? จะ/แก้ตัว/ได้/อย่างไร? เรา/จะ/พิสูจน์/ได้/อย่างไร/ว่า/เรา/เป็น/ผู้/บริสุทธิ์? พระเจ้า/ทรง/เปิดโปง/ความผิด/ของ/ผู้/รับใช้/ของ/ท่าน บัดนี้/พวกเรา/และ/คน/ที่/ถูก/จับได้/ว่า/มี/ถ้วยเงิน/ของ/ท่าน/อยู่/ได้/เป็น/ทาสรับใช้/เจ้านาย/ของเรา/แล้ว"

17 แต่/โยเซฟ/กล่าว/ว่า "เรา/จะ/ไม่ทำ/เช่นนั้น/หรอก! คน/ที่/ขโมย/ถ้วยเงิน/ไป/เท่านั้น/ที่/ต้อง/เป็น/ทาส/ของเรา! ส่วน/คน/ที่/เหลือ/จง/กลับไป/หา/พ่อ/ของ/เจ้า/ด้วย/สันติสุข/เถิด"

18 แล้ว/ยูดาห์/จึง/เข้าไป/ใกล้/โยเซฟ/และ/พูดว่า "ได้โปรด/เถิด นาย/ของ/ข้า โปรด/อนุญาตให้/ผู้/รับใช้/ของ/ท่าน/ได้/พูด/อะไร/สักคำ ขอ/อย่าได้/โกรธ/ผู้/รับใช้/ของ/ท่าน/เลย แม้ว่า/ท่าน/จะ/ยิ่งใหญ่/เสมือน/ฟาโรห์/เอง 19 นายท่าน/ได้/ถาม/พวกเรา/ผู้/รับใช้/ของ/ท่าน/ว่า ‘พวกเจ้า/มี/พ่อ/หรือ/น้องชาย/หรือไม่?’ 20 พวกเรา/ก็/ตอบว่า ‘เรา/มี/พ่อ/ผู้/ชรา และ/มี/น้อง/สุดท้อง/คน/หนึ่ง/ซึ่ง/เกิด/มา/ตอนที่/พ่อ/อายุ/มาก/แล้ว พี่ชาย/ของเขา/ตาย/ไป/แล้ว เขา/เป็น/ลูก/ที่/เหลืออยู่/เพียง/คนเดียว/ของ/แม่/เขา และ/พ่อ/ก็/รัก/เขา’

21 "แล้ว/ท่าน/ก็/สั่ง/ผู้/รับใช้/ของ/ท่าน/ว่า ‘จง/พา/เขามา/ที่นี่/เพื่อ/เรา/จะ/ได้/เห็น/เขา/กับ/ตา’ 22 และ/พวกเรา/ก็/ได้/พูด/กับ/นายท่าน/ว่า ‘เด็กหนุ่ม/คน/นั้น/จาก/พ่อ/มา/ไม่ได้ ถ้า/เขา/จาก/มา พ่อ/ของเขา/จะ/ตรอมใจ/ตาย’ 23 แต่/ท่าน/ได้/บอก/ผู้/รับใช้/ของ/ท่าน/ว่า ‘เจ้า/จะ/ไม่/ได้รับ/อนุญาตให้/มา/พบ/เรา ถ้า/พวกเจ้า/ไม่/พา/น้อง/คน/สุดท้อง/ของ/พวกเจ้า/มา/ด้วย’ 24 เมื่อ/พวกเรา/กลับไป/หา/พ่อ/ของเรา/ผู้/รับใช้/ของ/ท่าน เรา/ก็/ได้/เล่า/ให้/ท่าน/ฟัง/ตามที่/นายท่าน/ได้/สั่ง/ไว้

25 "ต่อมา/พ่อ/ของเรา/กล่าว/ว่า ‘จง/กลับไป/ซื้อ/อาหาร/มา/อีก/สักหน่อย’ 26 แต่/พวกเรา/กล่าว/ว่า ‘เรา/ลง/ไป/ไม่ได้/หรอก นอกจาก/น้อง/คน/เล็ก/จะ/ไป/กับ/เรา/ด้วย เรา/ไม่/สามารถ/ไป/พบ/หน้า/นาย/ท่าน/ได้/ถ้า/น้อง/คน/สุดท้อง/ไม่ได้/ไป/กับ/เรา’

27 "แล้ว/พ่อ/ของเรา/ผู้/รับใช้/ของ/ท่าน/จึง/พูดกับ/พวกเรา/ว่า ‘เจ้า/ก็/รู้ว่า/ภรรยา/คน/นี้/ของ/พ่อ/มี/ลูกชาย/ให้/พ่อ/สอง/คน 28 คน/หนึ่ง/ก็/จาก/เรา/ไป/แล้ว เรา/เข้าใจ/ว่า "เขา/ถูก/สัตว์ร้าย/ฉีก/เป็น/ชิ้นๆ แน่นอน" และ/เรา/ก็/ไม่ได้/เห็น/หน้า/เขา/อีก/เลย 29 และ/ถ้า/เจ้า/พา/ลูก/คนนี้/ไป/จาก/เรา/อีก และ/หาก/เขา/ต้อง/มี/อัน/เป็น/ไป พวกเจ้า/จะ/พา/ให้/หัวหงอก/ของ/พ่อ/ลง/ไป/สู่/แดน/ผู้ตาย/ด้วย/ความทุกข์/ระทม’

30 "แล้ว/บัดนี้/หาก/พวกเรา/กลับไป/หา/พ่อ/ของเรา/ผู้/รับใช้/ของ/ท่าน โดย/ไม่มี/เด็กหนุ่ม/คนนี้/ไป/ด้วย แล้ว/ถ้า/พ่อ/ของเรา/ผู้/ซึ่ง/ชีวิต/ของ/ท่าน/ผูกพัน/กับ/ชีวิต/ของ/เด็กหนุ่ม/คนนี้/อย่าง/แน่นแฟ้น 31 เห็นว่า/เขา/ไม่ได้/กลับไป ท่าน/ก็/จะ/ตรอมใจ/ตาย ผู้/รับใช้/ของ/ท่าน/จะ/ทำให้/พ่อ/ผู้/ผมหงอก/แล้ว/ลงสู่/แดน/ผู้ตาย/ด้วย/ความทุกข์/ระทม 32 ผู้/รับใช้/ของ/ท่าน/ได้/รับประกัน/ความ/ปลอดภัย/ของ/น้อง/คน/นี้/กับ/พ่อ/ว่า ‘ถ้า/ข้า/ไม่/สามารถ/พา/เขา/กลับ/มา/หา/พ่อ/ได้ ก็/ขอให้/เป็น/ตราบาป/ติด/ตัว/ข้า/ไป/ตลอดชีวิต!’

33 "บัดนี้/โปรด/ให้/ผู้รับใช้/ของ/ท่าน/อยู่/เป็น/ทาส/ของ/นายท่าน/ที่นี่/แทน/เด็กหนุ่ม/คน/นี้/เถิด และ/โปรด/ให้/เด็กหนุ่ม/คน/นี้/ได้/กลับไป/พร้อมกับ/พวก/พี่น้อง/ของเขา 34 ข้า/จะ/กลับไป/พบ/พ่อ/ได้/อย่างไร/ถ้า/ไม่/มี/เด็กหนุ่ม/คน/นี้/ไป/ด้วย? อย่าเลย! อย่าให้/ข้า/ได้/เห็น/ความทุกข์/ระทม/ที่/จะ/เกิด/กับ/พ่อ/ของ/ข้า/เลย"