1 โยเซฟ/โผ/เข้า/ไป/หา/ร่าง/ของ/บิดา ร้องไห้/และ/จูบ/เขา 2 หลังจาก/นั้น/โยเซฟ/จึง/สั่งให้/บรรดา/หมอ/ซึ่ง/รับใช้/ตน/อยู่/นั้น/อาบ/ยารักษา/ศพ/อิสราเอล/บิดา/ของเขา/ไว้ พวก/หมอ/ก็/อาบ/ยารักษา/ศพ/อิสราเอล 3 การ/อาบ/ยา/นี้/ใช้เวลา/สี่สิบ/วัน/เต็ม และ/ชาว/อียิปต์/ก็/ไว้ทุกข์/ให้/อิสราเอล/เจ็ดสิบ/วัน

4 เมื่อ/เวลา/ไว้ทุกข์/สิ้นสุดลง/แล้ว โยเซฟ/ก็/พูด/กับ/ข้า/ราชสำนัก/ของ/ฟาโรห์/ว่า "หาก/เรา/เป็น/ที่/โปรดปราน/ใน/สายตา/ของ/ท่าน โปรด/ทูล/ฟาโรห์/แทนเรา/ว่า 5 ‘บิดา/ของ/โยเซฟ/ให้/เขา/สาบาน/และ/กล่าว/กับ/เขา/ว่า "เรา/กำลัง/จะ/ตาย จง/ฝัง/เรา/ไว้/ใน/สุสาน/ที่/เรา/ขุดไว้/เพื่อ/ตนเอง/ใน/คานาอัน" บัดนี้/เรา/ขอ/ประทาน/อนุญาต/ไป/ฝังศพ/บิดา/แล้ว/จะ/กลับมา’ "

6 ฟาโรห์/ตรัส/ว่า "จง/ไป/ฝังศพ/บิดา/ตามที่/สาบาน/ไว้/เถิด"

7 ดังนั้น/โยเซฟ/จึง/ไป/ฝังศพ/บิดา/พร้อม/ข้าราชบริพาร/ทั้งสิ้น/ของ/ฟาโรห์/ได้แก่ ผู้/มี/เกียรติ/ของ/ราชสำนัก/และ/ผู้/มี/เกียรติ/ทั้งปวง/ของ/อียิปต์ 8 รวมทั้ง/สมาชิก/ทุกคน/ใน/ครัวเรือน/ของ/โยเซฟ พวก/พี่น้อง/และ/คน/ใน/ครัวเรือน/ของ/บิดา มี/เพียง/เด็กๆ และ/ฝูงสัตว์/ทั้งหลาย/ยังอยู่ที่/โกเชน 9 ขบวนรถ/ม้าศึก/และ/พลม้า*ก็/ติดตาม/โยเซฟ/ไป/ด้วย ขบวน/ผู้/ติดตาม/ใหญ่โต/เป็น/กองทัพ

10 เมื่อ/พวกเขา/มาถึง/ลาน/นวด/ข้าว/ที่/อาทาด/ใกล้/แม่น้ำ/จอร์แดน พวกเขา/ก็/ร้องไห้/คร่ำครวญ/อย่าง/ขมขื่น/เสียงดัง/มาก โยเซฟ/ไว้ทุกข์/ให้/บิดา/เจ็ดวัน 11 เมื่อ/ชาว/คานาอัน/ผู้/อาศัย/อยู่/ที่/นั่น/เห็น/การไว้ทุกข์/ที่/ลาน/นวด/ข้าว/ที่/อาทาด พวกเขา/พูด/กัน/ว่า "ชาวอียิปต์/เหล่านี้/กำลัง/ประกอบ/พิธี/ไว้ทุกข์/ครั้งใหญ่" จึง/เรียก/ชื่อ/สถานที่/ใกล้/แม่น้ำ/จอร์แดน/นั้น/ว่า/อาเบลมิสราอิม*

12 ดังนั้น/บุตร/ชาย/ทั้งหลาย/ของ/ยาโคบ/จึง/ได้/ปฏิบัติ/ตาม/คำสั่ง/ของเขา 13 พวกเขา/นำ/ศพ/ของ/ยาโคบ/มายัง/ดินแดน/คานาอัน/และ/ฝังไว้/ใน/ถ้ำ/ที่/อยู่/ใน/ทุ่งนา/ชื่อ/มัคเปลาห์/ใกล้/มัมเร ซึ่ง/อับราฮัม/ซื้อ/ไว้/เป็น/ที่ฝังศพ/จาก/เอโฟรน/ชาว/ฮิตไทต์/พร้อมกับ/ทุ่งนา 14 หลังจาก/ฝังศพ/บิดา/แล้ว โยเซฟ/จึง/กลับ/ไป/ยัง/อียิปต์/พร้อม/พี่น้อง/และ/ทุกคน/ที่/ติดตาม/มา/ร่วม/พิธีฝังศพ/บิดา/ของเขา

15 เมื่อ/บรรดา/พี่ชาย/ของ/โยเซฟ/เห็นว่า/บิดา/เสียชีวิต/แล้ว พวกเขา/จึง/พูดกันว่า "จะ/ทำ/อย่างไร/ถ้า/โยเซฟ/ยัง/ผูก/ใจ/เจ็บ/และ/จะ/แก้แค้น/พวกเรา/เพราะ/สิ่ง/เลวร้าย/ที่/พวกเรา/ได้/ทำ/กับ/เขา/ไว้" 16 เขา/จึง/ส่ง/คน/ไป/บอก/โยเซฟ/ว่า "บิดา/ของ/ท่าน/ได้/สั่งเสีย/ก่อน/จะ/ตาย/ว่า 17 ‘ขอให้/เจ้า/ไป/บอก/โยเซฟ/ว่า เรา/ขอร้อง/ให้/เจ้า/อภัยบาป/อัน/เลวร้าย/ที่/พวก/พี่/ได้/ทำ/ไม่ดี/กับ/เจ้า’ บัดนี้/ขอ/ท่าน/กรุณา/ให้/อภัยบาป/ของ/ผู้/รับใช้/พระเจ้า/ของ/บิดา/ของ/ท่าน/เถิด" เมื่อ/โยเซฟ/ได้/ฟัง/ดังนั้น/ก็/ร้องไห้

18 แล้ว/พวก/พี่ชาย/ก็/เข้ามา/คุกเข่า/ต่อหน้า/โยเซฟ กล่าว/ว่า "พวกเรา/เป็น/ทาส/ของ/ท่าน"

19 แต่/โยเซฟ/บอก/พวก/พี่ชาย/ว่า "อย่า/กลัว/เลย เรา/ไม่ใช่/พระเจ้า 20 พวกท่าน/มุ่งร้าย/ต่อเรา/ก็/จริง แต่/พระเจ้า/ทรง/ประสงค์/ให้/เกิด/ผลดี/ดังที่/เป็น/อยู่/นี้ คือ/การ/ช่วย/ชีวิต/คน/เป็น/อัน/มาก/ไว้/ได้ 21 ฉะนั้น/อย่า/กลัว/ไป/เลย เรา/จะ/เลี้ยงดู/พวกท่าน/และ/ลูกๆ ของ/ท่าน" และ/โยเซฟ/ก็/ให้/ความ/มั่นใจ/และ/พูด/ให้/พวกเขา/ใจชื้น

22 โยเซฟ/และ/ครอบครัว/ของ/บิดา/ยังคง/อาศัย/อยู่/ใน/อียิปต์/ต่อไป เขา/มี/อายุ/ถึง 110 ปี 23 ได้/เห็น/หลานๆ ของ/เอฟราอิม/ซึ่งเป็น/รุ่นที่/สาม/และ/ลูกๆ ของ/มาร์คี* ผู้/เป็น/บุตร/มนัสเสห์ โยเซฟ/รับ/ลูกๆ ของ/มาร์คี/เป็น/ลูก/บุญธรรม/โดย/อุ้ม/มา/วาง/บน/ตัก/ของ/โยเซฟ/เมื่อ/พวกเขา/เกิด

24 โยเซฟ/บอก/พวก/พี่น้อง/ว่า "เรา/กำลัง/จะ/ตาย แต่/พระเจ้า/จะ/เสด็จมา/ช่วย/พวก/ท่าน/อย่าง/แน่นอน พระองค์/จะ/พา/พวก/ท่าน/ออก/จาก/ดินแดน/นี้/ไป/ยัง/ดินแดน/ซึ่ง/ทรงสัญญา/โดย/ปฏิญาณ/ไว้/กับ/อับราฮัม อิสอัค และ/ยาโคบ" 25 แล้ว/โยเซฟ/จึง/ขอให้/ลูกหลาน/อิสราเอล/กล่าว/ปฏิญาณ และ/โยเซฟ/กล่าว/อีก/ว่า "พระเจ้า/จะ/เสด็จมา/ช่วย/พวก/ท่าน/อย่าง/แน่นอน แล้ว/พวก/ท่าน/ต้อง/นำ/กระดูก/ของเรา/ออก/จาก/ดินแดน/นี้"

26 โยเซฟ/สิ้นชีวิต/เมื่อ/อายุ/ได้ 110 ปี และ/หลังจาก/พวกเขา/อาบ/ยา/ศพ/แล้วก็/บรรจุ/ศพ/ไว้/ใน/โลง/ที่/อียิปต์