Sofonias 1

14 נאָנט איז דער גרױסער טאָג פֿון ה׳,

נאָנט און געשװינט זײער;

האָרך! דער טאָג פֿון ה׳!

ביטער שרײַט דענצמאָל דער גיבור.

15 אַ טאָג פֿון צאָרן איז יענער טאָג,

אַ טאָג פֿון נױט און קלעם,

אַ טאָג פֿון װיסטקײט און פֿאַרװיסטונג,

אַ טאָג פֿון חושך און פֿינצטערניש,

אַ טאָג פֿון װאָלקן און נעבל,

16 אַ טאָג פֿון שופֿר און שאַלונג

אַקעגן די באַפֿעסטיקטע שטעט,

און אַקעגן די הױכע טורעמס.

17 און איך װעל ענג מאַכן די מענטשן,

און זײ װעלן אומגײן װי בלינדע,

װײַל זײ האָבן צו ה׳ געזינדיקט;

און זײער בלוט װעט פֿאַרגאָסן װערן װי שטױב,

און זײער פֿלײש װי מיסט.

18 אַפֿילו זײער זילבער, אַפֿילו זײער גאָלד,

װעט זײ נישט קענען מציל זײַן

אין טאָג פֿון ה׳ס צאָרן;

און אין דעם פֿײַער פֿון זײַן קִנְאָה

װעט פֿאַרצערט װערן די גאַנצע ערד,

װאָרעם אַ פֿאַרלענדונג אַזש אַ שרעקלעכע,

װעט ער מאַכן פֿון אַלע באַװױנער פֿון דער ערד.