1 56.1 Przedniejszemu śpiewakowi o niemej gołębicy, na miejscach odległych, złoty psalm Dawidowy, gdy go w Gat Filistynowie pojmali. 56.2 Zmiłuj się nademną, o Boże!, bo mię chce pochłonąć człowiek; każdego dnia walcząc trapi mię.2 56.3 Chcą mię połknąć nieprzyjaciele moi na każdy dzień; zaprawdęć wiele jest walczących przeciwko mnie, o Najwyższy!3 56.4 Któregokolwiek mię dnia strach ogarnia, ja w tobie ufam.4 56.5 Boga wysławiać będę dla słowa jego; w Bogu nadzieję będę miał, ani się będę bał, żeby mi co ciało uczynić mogło.5 56.6 Przez cały dzień słowa moje wykręcają, a przeciwko mnie są wszystkie myśli ich, na złe.6 56.7 Zbierają się, i ukrywają się, i ślad mój upatrują, czyhając na duszę moję.7 56.8 Izali za nieprawość pomsty ujdą? strąć te narody, o Boże! w popędliwości twojej.8 56.9 Tyś tułanie moje policzył; zbierzże też łzy moje w wiadro twe; izaż nie są spisane w księgach twoich?9 56.10 Tedy się nazad cofną nieprzyjaciele moi, któregokolwiek dnia zawołam; bo to wiem, iż Bóg jest ze mną.10 56.11 Boga wysławiać będę z słowa; Pana chwalić będę z słowa jego.11 56.12 W Bogu mam nadzieję, nie będę się bał, aby mi co miał uczynić człowiek.12 56.13 Tobiem, o Boże! śluby uczynił; przetoż też tobie chwały oddam.13 56.14 Albowiemeś wyrwał duszę moję od śmierci, a nogi moje od upadku, abym statecznie chodził przed obliczem Bożem w światłości żyjących.