1 75.1 Przedniejszemu śpiewakowi, jako: Nie zatracaj, psalm i pieśń Asafowa. 75.2 Wysławiamy cię, Boże! wysławiamy: bo bliskie imię twoje; opowiadają to dziwne sprawy twoje.2 75.3 Gdy przyjdzie czas ułożony, ja sprawiedliwie sądzić będę.3 75.4 Rozstąpiła się ziemia, i wszyscy obywatele jej; ale ja utwierdzę słupy jej. Sela.4 75.5 Rzekę szalonym: Nie szalejcie, a niepobożnym: Nie podnoście rogów.5 75.6 Nie podnoście przeciwko Najwyższemu rogów swych, a nie mówcie krnąbrnie,6 75.7 Bo nie od wschodu, ani od zachodu, ani od puszczy przychodzi wywyższenie.7 75.8 Ale Bóg sędzia, tego poniża, a owego wywyższa.8 75.9 Zaiste kielich jest w rękach Pańskich, a ten wina mętnego nalany; z tegoż nalewać będzie, tak, że i drożdże jego wyssą i wypiją wszyscy niepobożni ziemi.9 75.10 Ale ja będę opowiadał sprawy Pańskie na wieki, będę śpiewał Bogu Jakóbowemu.10 75.11 A wszystkie rogi niezbożnikom postrącam; ale rogi sprawiedliwego będą wywyższone.