1 84.1 Przedniejszemu śpiewakowi na Gittyt, synom Korego psalm. 84.2 O jako są miłe przybytki twoje, Panie zastępów!2 84.3 Żąda i bardzo tęskni dusza moja do sieni Pańskich; serce moje i ciało moje pochutniwa sobie do Boga żywego.3 84.4 Oto i wróbel znalazł sobie domek, i jaskółka gniazdo swoje, gdzie pokłada ptaszęta swe, u ołtarzów twoich, Panie zastępów, królu mój i Boże mój!4 84.5 Błogosławieni, którzy mieszkają w domu twoim; będą cię na wieki chwalić. Sela.5 84.6 Błogosławiony człowiek, który ma siłę swoję w tobie, i w których sercu są drogi twoje.6 84.7 Którzy idąc przez dolinę morwów, za źródło go sobie pokładają, i deszcz pożegnania przychodzi na nich.7 84.8 I idą huf za hufem, a ukazują się przed Bogiem na Syonie.8 84.9 O Panie, Boże zastępów! wysłuchaj modlitwę moję; przyjmij w uszy twe, o Boże Jakóbowy. Sela.9 84.10 O Boże, tarczo nasza! obacz, a wejrzyj na oblicze pomazańca twego.10 84.11 Albowiem lepszy jest dzień w sieniach twoich, niż gdzie indziej tysiąc; obrałem sobie raczej w progu siedzieć w domu Boga swego, niżeli mieszkać w przybytkach niezbożników.11 84.12 Albowiem Pan Bóg jest słońcem i tarczą: tuć łaski i chwały Pan udziela, i nie odmawia, co jest dobrego, tym, którzy chodzą w niewinności.12 84.13 Panie zastępów! błogosławiony człowiek, który ma nadzieję w tobie.